Κλικ στην Ακρόπολη

[audio:http://www.fileden.com/files/2007/1/27/698393/Beethoven_Egmont_Bernstein.mp3%5D

Με αφορμή αυτό το σημείωμα περί μαρμάρων, σκέφτηκα την περασμένη Κυριακή να ανέβω στον Ιερό Βράχο μιας που είχα πολύ καιρό να ξαναπάω. Οπλίστηκα με τη μηχανή της αδελφής μου, αφού η δική μου ψηφιακή παρέδωσε το πνεύμα της (οι αισθητήρες καίγονται κάποτε… δεν είναι αιώνιοι) και ντύθηκα με ελαφριά ρούχα επειδή η μέρα ήταν εξόχως ζεστή.

Μου έλεγε τις προάλλες ο Αθήναιος ότι άκουσε σε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ του κώλου να χαρακτηρίζει πολύ σοβαρά ένας ερωτώμενος στην ξανθιά ρεπόρτερ την Ακρόπολη ως «νταμάρι«. Ίσως δεν είχε άδικο. Από τα Προπύλαια κιόλας, ο Ιερός Βράχος μοιάζει να έχει συνάψει μια συμφωνία με την αργοπορία, την τελειοθηρία και τα χαμηλά απορροφημένα ευρωπαϊκά οικονομικά πακέτα, να παραμείνει σε μακροσκοπικό χρόνο στην κατάσταση μεταξύ εξ ων συνετέθη και της απατηλής δόξας του. Πάλλευκο φρεσκοκομμένο πεντελικό μάρμαρο εναλλάσεται με τους ταλαιπωρημένους καφετί τοίχους σε ένα δίχρωμο παζλ, μεταξύ (μυθ)ιστορίας και παρόντος. Κλικ.

Και όπως είναι φυσικό, κάθε προσκύνημα έχει και τα ευτράπελά του. Ορδές τουριστών κι εντόπιων οικογενειών στήσανε μια εθνοφυλετική παλέτα που το σούσουρό της έφερε ουκ ολίγες φορές σε απόγνωση τους αρχαιοφύλακες του Βράχου, με τις διαπεραστικές σφυρίχτρες μην αγγίζετε τα μάρμαρα! Ντο νοτ τάουχ δε μαρπλς. Οκέι, αντερστάντ γιου; Εκνευριστικά πιθηκίζοντα αγγλικά (βαρβαρισμοί) από μικρές φοιτήτριες αρχαιολογίας και βλοσυρούς επιτηρητές σε κάτι άθλια κι αντιαισθητικά παραπήγματα, ένα επί ένα. Τα «φυλάκια«. Κλικ. Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, αλλά και Πακιστανοί (!), σουλάτσερναν περισσότερο φωτογραφίζοντας παρά βλέποντας. Πολύ τους συμπάθησα τους Πακιστανούς, καμιά δεκαριά ήταν, που είχαν χαζέψει στο μουσείο ειδικά. Το δέος ήταν εμφανές στα πρόσωπά τους, η καλλιέργεια δεν είναι μόνο πνευματική, υπάρχουν και άλλα ερεθίσματα εκτός (του σχολικού) βιβλίου. Κλικ.

Κι όπως πάντα, απογοήτευση και πίκρα το μουσείο. Κολοβωμένα εκθέματα όπως γνωρίζουμε. Αλλά τα λίγα που απόμειναν, απέπνεαν όρτσα στους επισκέπτες τη θρυμματισμένη μαγεία τους. Κλικ. Νο φοτο! Γουάη; Νο πηπλ! ούρλιαζε μια άλλη αρχαιοφύλακας με τα συνήθη πιθηκίζοντα αγγλικά σε κάτι ξένους που μπήκαν μπροστά από τα αγάλματα για να ποζάρουν. Γιατί άραγε; Κλικ. Το σκέφτηκα αργότερα ενθυμούμενος το Google Earth, όπου όταν έχεις ενεργοποιημένα τα εικονίδια information, σου ανοίγουν pop up παράθυρα με σχολιασμό και φωτογραφίες. Ένα από αυτά δείχνει την Ακρόπολη. Μόνο που αυτή ήταν σε φόντο για να έχει σε πρώτο πλάνο μια χαζοχαρούμενη ασιάτισσα. Κλικ. Νο φλας! Κλικ.

Κι όσο επιμελημένα βλοσυρή ήταν η επιτήρηση, κάποιοι ξέφευγαν. Δειλά αγγίγματα στο σύμπλεγμα της Γιγαντομαχίας. Στα χρώματα των αετωμάτων του πρωθύστερου Παρθενώνα δεν τολμούσαν, η ζωντάνια των Τρίτωνων ήταν επιβλητική ακόμη και στο χαμηλό φωτισμό που φίλτραραν οι περσίδες. Κλικ. Μα μία θαυμάσια Κόρη, απομονωμένη από τις άλλες σε ξεχωριστό βάθρο, δέχτηκε στα κρυφά ερευνητικά χάδια. Κοίταξα το ζευγάρι, σχετικά μεγάλης ηλικίας, που στεκόταν μπροστά της. Η γυναίκα καθοδηγούσε το χέρι του άντρα της πάνω στις πτυχώσεις του φορέματος. Αυτός ο άντρας ήταν τυφλός. Κλικ. Έσβησα αμέσως μετά την φωτογραφία μετανιωμένος.

Για Κυριακή, περιέργως, ήταν εκεί μια τάξη παιδιών δημοτικού, έντεκα παιδιά με τη δασκάλα τους, με κάποια σχολικά(;) βιβλία σχετικά με την Ακρόπολη. Παιδιά με αυξημένη κινητικότητα κάτω από το δυναμικό σύμπλεγμα ενός λιονταριού που κατασπαράζει έναν ταύρο. Τι ταιριαστό. Κλικ. Γαβ Γάου! Ένας υπέροχα ζωντανός σκύλος εδώ και δυόμιση χιλιάδες χρόνια, μας υπενθυμίζει τη διαχρονικότητα της φιλίας του. Κλικ. Γαβ Γάου!

Αποκομμένες από το φυσικό τους περιβάλλον, ακόμη όμορφες μες τη φθορά τους να αποκρύβουν την ευαισθησία τους στο διάβα της υπερδισχιλιετής ιστορία τους. Ασήμαντοι, μικροί όσο και καταστροφικοί εμείς μπροστά από το γυαλί που τις προστατεύει από την αδιακρισία μας. Κλικ.

Θυμάμαι ένα ιστορικό «ρεπορτάζ» προ τριακονταετίας σχεδόν, τότε που η τηλεόραση εξέπεμπε ακόμα ασπρόμαυρη: μια άλλη νεαρά ρεπόρτερ κάνει ερωτήσεις στο δρόμο για το τι είναι αυτό το πράμα πάνω στον βράχο που δεσπόζει στο αττικό τοπίο. Για να λάβει την πληρωμένη απάντηση από έναν περαστικό, που με μισομπουκωμένο στόμα από την τυρόπιτα άρχισε να ουρλιάζει με το γνωστό ιουδαιοχριστιανικό μένος: Αυτό το αίσχος, η Ακρόπολη, ένας σωρός από ερείπια! Να πάνε να το γκρεμίσουν αυτό το σκουπιδαριό!

Πόσοι το θυμούνται; Κλικ.

_______________________________________________

Σημείωση: η μουσική που συνοδεύει το ποστ είναι η εισαγωγή Egmont του Μπετόβεν με την Φιλαρμονικής της Βιέννης και τον Λέοναρντ Μπερνστάιν. Την επέλεξα λόγω της δωρικής τελειότητάς της που συγγενεύει με τον Παρθενώνα. Κατεβάζετε από εδώ (δεξί κλικ κλπ)

Advertisements

10 thoughts on “Κλικ στην Ακρόπολη

  1. Ωραίο, Jago!

    Τα Χριστούγεννα ανέβηκα κι εγώ – οικογενειακώς, πήρα και πολλές φωτογραφίες, αλλά ΟΧΙ ΤΕΤΟΙΕΣ… 🙂

  2. Πολύ ωραίο και πολύ ωραία μουσική επιλογή. Να πάμε καμια μέρα μαζί στην Ακρόπολη, να σου κάνω ξενάγηση και να μου κάνεις πρόταση γάμου με τη μία. :-Ρ Έχω πάει μέχρι τώρα δυο φορές στην έκθεση «Έγχρωμοι Θεοί» στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Πάμε ξανά μαζί, αν θες έχω πει και σε κάτι φίλους μου.

  3. Πήγα και εγώ στην χρωματιστή έκθεση και εκνευρίστηκα. Όχι για την εκθεση αλλά για τον (ανύπαρκτο) τρόπο προβολής της. Ίσως πρέπει να πάω στο Μόναχο για να ευχαριστηθώ τους χρωματιστούς θεούς τελικά 🙂

  4. Εξαιρετικό ποστ. Και ξέρεις τι το κάνει ιδιαίτερο; Η ματιά σου, που στάθηκε όχι μόνο πάνω στα εκθέματα αλλά στον (ακόμα πιο ενδιαφέρον) αντίκτυπο που έχουν αυτά στους επισκέπτες. Ειδικά η σκηνή με τον καθοδηγούμενο τυφλό είναι συγκινητικότατη.

  5. Πάνος
    Όχι ΤΕΤΟΙΕΣ τι; Καλές ή κακές;

    Αθήναιος
    Πάμε την Κυριακή 😉

    Πασκάλ
    Σε ευχαριστώ.

    Σπυρέτος
    Απ’ ότι είδα στα έντυπα, μόνο το Έψιλον είχε ένα καλό άρθρο.

    Μπαμπάκης
    Σε ευχαριστώ. Αυτός ήταν ο σκοπός μου.

  6. Παράθεμα: Το σαμάρι, ο γάιδαρος και το Μουσείο της Ακρόπολης « Λαπουτα

  7. Όμορφη και ζωντανή ανάρτηση, αυτό το «Πάλλευκο φρεσκοκομμένο πεντελικό μάρμαρο εναλλάσσεται με τους ταλαιπωρημένους καφετί τοίχους» με πείραξε πολύ είναι αλήθεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s