Η θρυλική εκπομπή με Σαββόπουλο, Ραφαηλίδη, Δοξιάδη, Καρυπίδη για την Φρίντα Λιάππα

Την υπέδειξε στο Facebook ο Βασίλης, μια εκπομπή που είχε χαραχτεί στη μνήμη μου όταν την είχα δει το μακρινό 1992 και συζητήθηκε περισσότερο για την απολαυστική κόντρα Σαββόπουλου και Ραφαηλίδη αφήνοντας πίσω το κατασκευασμένο σκάνδαλο εναντίον της Φρίντας Λιάππα. Παραθέτω την περιγραφή του βίντεο προσθέτοντας και μερικά λινκ:

Με πρωτοβουλία του Απόστολου Δοξιάδη και της Βάσιας Παναγοπούλου γίνεται μέγα θέμα η [υποτιθέμενη] κακομεταχείριση παιδιού κατά τη συμμετοχή του στα γυρίσματα της τελευταίας ταινίας της Φρίντας Λιάππα «Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης».
Στην εκπομπή «Προφίλ» ο οικοδεσπότης Πάνος Παναγιωτόπουλος (πριν πολιτευθεί) και οι φιλοξενούμενοι Διονύσης Σαββόπουλος, Βασίλης Ραφαηλίδης, Απόστολος Δοξιάδης, Γιώργος Καρυπίδης βαθαίνουν τον «εθνικό διχασμό» που είχε ήδη δημιουργηθεί (χαρακτηρισμός του Ραφαηλίδη).
Στην εκπομπή υπάρχει και συνέντευξη της ίδιας της Φρίντας Λιάππα, καθώς και παρέμβαση της Άννας Ψαρούδα Μπενάκη, υπουργού πολιτισμού (αλλού για αλλού).

2 χρόνια μετά την εκπομπή η Φρίντα Λιάππα πεθαίνει.
4 χρόνια μετά την εκπομπή ο Απόστολος Δοξιάδης και η σύζυγός του Βάσια Παναγοπούλου χωρίζουν με φοβερές αλληλοκατηγορίες στα ΜΜΕ. Ο θόρυβος που προκλήθηκε θα έκανε σίγουρα ζημιά στην κόρη τους. Ενδεχομένως μεγαλύτερη από αυτή που υπέστη το άλλο κοριτσάκι στα γυρίσματα της ταινίας.

Από το shortfromthepast.gr αντιγράφω:

1992: Ιανουάριος. Ο τότε σύμβουλος κινηματογραφίας του ΥΠΠΟ, Απόστολος Δοξιάδης, ζητάει την εξαίρεση της ταινίας από τα κρατικά βραβεία, καταγγέλλοντας ότι, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, κακοποιήθηκε ένα ανήλικο παιδί για τις ανάγκες μιας σκηνής. Ένα τρομερό σκάνδαλο ξεσπά και για σειρά ημερών γίνεται πρωτοσέλιδο εφημερίδων και πρώτο θέμα των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων. Η Φρίντα αντικρούει τις άθλιες συκοφαντίες και καταγγέλλει τον σύμβουλο του ΥΠΠΟ για αναβίωση της λογοκρισίας. Η Μελίνα Μερκούρη, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο Ζιλ Ντασέν, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Νίκος Κούνδουρος και άλλοι τάσσονται με το μέρος της. Ο εισαγγελέας ασκεί αυτεπάγγελτη δίωξη, και η Φρίντα, η μητέρα του παιδιού και οι παραγωγοί της ταινίας καλούνται στην ανακρίτρια. Φεβρουάριος. Η ταινία προβάλλεται ως επίσημη ελληνική συμμετοχή στο 42ο Διεθνές Φεστιβάλ του Βερολίνου. Επώνυμοι ξένοι κριτικοί, μέλη της FIPRESCI, με ψήφισμα τους στηρίζουν τη Φρίντα. Κυκλοφορεί το σενάριο της ταινίας σε λογοτεχνική μεταγραφή. Μάιος. Η ταινία βγαίνει στους κινηματογράφους. Η Φρίντα γράφει ένα καινούργιο σενάριο με τον Γιώργο Μπράμο, με τίτλο Άγκνιεσκα. Τέλη Οκτωβρίου, μπαίνει στο νοσοκομείο, σε κακή σωματική κατάσταση. Οι εξετάσεις αποκαλύπτουν έναν ευμεγέθη όγκο στον εγκέφαλο. Το Νοέμβριο, υποβάλλεται σε επέμβαση στη Νέα Υόρκη, και η βιοψία δείχνει ότι ο όγκος είναι κακοήθης.
1993: Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας, με απαλλακτικό βούλευμα (το 2826/93), αποφαίνεται, μετά την εξέταση του ανακριτικού υλικού, ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί κατηγορία κατά της Φρίντας Λιάππα, της μητέρας του παιδιού και των παραγωγών της ταινίας για κακοποίηση ανηλίκου.
Η Φρίντα ξαναδουλεύει το Ερωτηίδος μάρτυρος (το διορθωμένο βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη) και, παράλληλα, ετοιμάζει μια καινούργια ποιητική συλλογή, με τίτλο Το τραύλισμα του χρόνου. Τέλη του 1993, η υγεία της αρχίζει να επιδεινώνεται με γρήγορους ρυθμούς.
1994: Καταθέτει στο ΕΚΚ πρόταση για συγγραφή σεναρίου, με τίτλο Τα όνειρα και η πραγματικότητα της Μαργαρίτας. Η πρόταση εγκρίνεται, και η Φρίντα αρχίζει τη συγγραφή του σεναρίου. Η εισαγωγή της στο νοσοκομείο διακόπτει τη συγγραφή, η Φρίντα ζητά από τον πρόεδρο του ΕΚΚ να την αποδεσμεύσει, και προτείνει να δοθεί η αμοιβή που θα εισέπραττε, σε κάποιον νέο κινηματογραφιστή.
Μετά από τρίμηνη παραμονή στο νοσοκομείο, αφήνει την τελευταία της πνοή στις 28 Νοεμβρίου 1994.

Είναι σε πέντε βίντεο από τα οποία λείπουν τα πρώτα λεπτά που περιείχαν και τις επίμαχες σκηνές της ταινίας.

Ο μητροπολίτης Σεραφείμ και ο αμοραλισμός της ελληνικής πολιτικής σκηνής

Η παραληρηματική μισανθρωπία και ακατάσχετη συνωμοσιολογία κατέλαβε για άλλη μια φορά την κάρα του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, με δηλώσεις του σε τηλεοπτικό σταθμό καταφέρθηκε για άλλη μια φορά στους Εβραίους και χρησιμοποίησε το όνομα του Χίτλερ με εριστικό τρόπο. Η ανάγκη να καταδικαστούν αυτές οι χυδαιότητες τουλάχιστον σε επίπεδο κυβερνητικού εκπροσώπου υπαγορεύτηκε από τη διεθνή κατακραυγή, ειδικά από τους New York Times και την ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Σε αυτό το σημείο ίσως φαίνεται άξιο απορίας που μία τόσο μεγάλη εφημερίδα διεθνούς φήμης αποφάσισε να ασχοληθεί με το μισερό λόγο ενός προφανώς ασήμαντου για τη διεθνή σκηνή ιερέα, μισθοδοτούμενου από το ελληνικό κράτος, αλλά υπάρχει το προηγούμενο της γελοίας επιστολής του προς τη βασίλισσα της Αγγλίας για τον Έλτον Τζων, όπως και να ληφθεί υπόψη η προσβλητική επίθεση που έκανε πρόσφατα στον αστροφυσικό Στήβεν Χόκινγκ για την αναπηρία του. Εξάλλου, ο φορέας της “χριστιανικής αγάπης” έχει κάνει μηνύσεις εναντίον του Γιάννη Η. Χάρη και του Λύο Καλοβυρνά επειδή οι τελευταίοι αντέδρασαν σε ένα ακραίο ομοφοβικό λόγο της σεπτής κάρας του Πειραιά.

Η βάση αυτής της δημοσιότητας πρέπει να αναζητηθεί στην έξαρση του φασισμού και του ρατσισμού που δεν αφήνει πλέον αδιάφορους και τους καλόπιστους παρατηρητές. Ουσιαστικά το πρόβλημα είναι χρονίζον αλλά τα τελευταία χρόνια η άνοδος του νεοφασισμού δεν μπορεί να περάσει άλλο απαρατήρητη και θα επισημαίνονται  και θα στηλιτεύονται ολοένα περισσότερο συχνά οι παρεκτροπές. Φαίνεται πως ο μητροπολίτης του μίσους επιδιώκει να αποκομίσει προσωπικά οφέλη από την φανερά πολιτική εκμετάλλευση της φρίκης παρά τις αντιθέτου κλίματος διορθωτικές δηλώσεις του:

Τά ὅσα ἀνέφερα κατά τήν τηλεοπτικήν μου συνέντευξιν εἰς τήν ἐκπομπήν «κοινωνία ὥρα mega» ἀποτελοῦν αὐστηρῶς προσωπικάς μου θέσεις καί ἀπόψεις τάς ὁποίας ἐπανειλλημένως προφορικῶς καί γραπτῶς ἔχω ἐκθέσει. Σέβομαι(!), τιμῶ(!) καί ἀγαπῶ(!) ἰδιαζόντως(!) τόν ἑβραϊκόν λαόν.

Το συστατικό στοιχείο όλης αυτής της σπερμολογίας είναι μεν κατά βάση ρατσιστικό αλλά αποφεύγουμε το ουσιαστικό πρόβλημα παραμένοντας μόνο σε αυτό τον χαρακτηρισμό. Όπως εξηγεί ευσύνοπτα ο Παναγιώτης Σιαβελής στο συλλογικό έργο “Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική”, εκδ. Διάπυρον και στο σχετικό ιστολόγιο:

Ο τρόπος αυτός αντίληψης της πραγματικότητας είναι αρκετός για να παροπλίσει τη λογική, να απαγορεύσει την ψύχραιμη κατανόηση και ανάλυση των κοινωνικοπολιτικών φαινομένων, να καταμερίσει γρήγορα και ανισομερώς τεράστιες ευθύνες και εν τέλει να ορίσει πρακτικές ανθρωποθυσίας σε οποιονδήποτε πιστέψει ότι όντως είναι τόσο απλό, ότι η αποκατάσταση της δικαιοσύνης και η απαλλαγή από τη δυστυχία είναι απλώς ένα θέμα που το αναστέλλουν κάποιοι ξένοι προς την κοινωνία (οι Εβραίοι, οι Καπιταλιστές, οι Μασόνοι, οι Τραπεζίτες, οι Βουλευτές, οι Εχθροί του Ελληνισμού, οι Ελίτ, οι Μπάτσοι, οι Μετανάστες κ.λπ., είτε μόνοι είτε σε μεταξύ τους συνεργασίες), αφήνοντας ως εννοούμενο να συναχθεί ότι το πολιτικό παιχνίδι είναι απλώς ένας πόλεμος και πως κάθε πράξη προς την απομόνωση μέχρι και τη φυσική εξόντωση του εχθρού είναι στον σωστό δρόμο, είναι Καλή.

Μια άλλη εφαρμογή των παραπάνω θέσεων υπάρχει στην βίαιη επιχείρηση των ΜΑΤ για την απομάκρυνση 20 (κατά το in.gr) μεταναστών -Ιρανών, Παλαιστινίων και Αφγανών- αιτούντων για άσυλο που ζούσαν επί ενάμιση μήνα μέσα σε αντίσκηνα στο Ψυχικό, κοντά στα γραφεία της ‘Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Πέρα από τη χλιαρή διάχυση της είδησης στα -κυρίως διαδικτυακά- ΜΜΕ, η σιωπή που ακολούθησε ήταν ουσιαστικά εκκωφαντική. Το σενάριο δεν έχει τους κακούς Εβραίους για να προστρέξουν προς βοήθεια των μεταναστών οι ντίβες “της αλληλεγγύης στο δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό” διότι απλούστατα επιβεβαιώνουν αυτό που έχω επισημάνει πολλές φορές: πως δεν είμαστε φιλόκουρδοι και φιλοπαλαιστίνιοι αλλά τουρκοφάγοι και εβραιοφάγοι. Ο τρόπος που παρουσίασε την είδηση ένα ειδησεογραφικό πορτάλ είναι χαρακτηριστικός όπως θα δούμε παρακάτω.

Ενώ αυτή η είδηση κυκλοφόρησε ως είχε από το newsroom ΔΟΛ και το ΑΠΕ-ΜΠΕ και η Ελευθεροτυπία αναφέρεται σε “δεκάδες αλλοδαπούς”, η συντάκτρια του σχετικού ρεπορτάζ στο TVXS.gr ακολουθεί μια διαφορετική ατραπό ενημέρωσης. Δεν υπάρχουν μεταναστάτες τριών εθνοτήτων αλλά αποκλειστικά Παλαιστίνιοι οι οποίοι υποστηρίζονται μόνο από ένα μικρό ακροαριστερό κόμμα με εμφανείς αντισημιτικές θέσεις. Ενώ το ποσοστό των μεταναστών κυμαίνεται κι εξαρτάται από τη χρονική στιγμή που καταγράφει η συντάκτης κατά τη διάρκεια της τρίμηνης απεργίας πείνας, η αποσιώπηση των Αφγανών και των Ιρανών προς όφελος των Παλαιστινίων υποκρύπτει σαφώς την αντισημιτική πτυχή: ο σκοπός θα επιτευχθεί από τους επισκέπτες του πορτάλ, γράφει με χαρακτηριστική ειρωνεία και απαξίωση ένας εξ αυτών «τους παρεξηγησατε ρε παιδια! Οι καλοι μας μπατσοι ηθελαν μονο να τους δωσουν λιγο «αρωμα απο την πατριδα» με απαγορευμενα χημικα made in israel.» Αν ήταν made in Greece δεν θα μπορούσε να υποστηριχτεί μια ανάλογη διατύπωση…

Η μόνη οργανωμένη όσο κι επίσημη αντίδραση από πολιτικό εκτός κυβέρνησης για τις σπερμολογίες του μητροπολίτη του μίσους προήλθε από την Ντόρα Μπακογιάννη, που προς τιμήν της υιοθέτησε ιδιαίτερα επικριτική γλώσσα γράφοντας χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων πως «η ιστορία δεν ξαναγράφεται με βάση τις προκαταλήψεις κανενός.» Αν και η δήλωσή της δεν αποφεύγει ορισμένες διατυπώσεις που θα μπορούσαν να κριθούν κάτω από το πρίσμα της αμοιβαίας υποχωρητικότητας και του συμψηφισμού με την Ορθόδοξη Εκκλησία, σχετικά διαφωτίζει ο Λασκαράτος στο ιστολόγιο του Ροΐδη, εν τούτοις η στάση της είναι υποδειγματική.

Κι αν εξαιρέσουμε τις γνωστές απόψεις της ακροδεξιάς, ποιός από τα αριστερά κόμματα και ειδικά αρχηγός κόμματος βγήκε να καταδικάσει τις δηλώσεις του μητροπολίτη του μίσους; Όταν σημαίνοντα στελέχη της ελληνικής Αριστεράς μπαινοβγαίνουν στο καθεστωτικό Ιράν για να συμπράξουν στη “διεθνή αλληλεγγύη προς τον δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό”, ενώ στην ουσία αυτό είναι το γελοίο πρόσχημα για την στήριξη του πολεμοκάπηλου αντισημιτισμού του Αχμαντινετζάν ως νέος αναδυόμενος Μιλόσεβιτς, μην απορούμε μετά πως ο νεοφασιστικός λόγος εμφωλιάζει και στα αριστερά με την κρυφή ανοχή των ηγετών της. Υπάρχει κι αυτή η διαρκώς μελλοθάνατη Σακινέχ για την οποία κανένας Έλληνας βουλευτής δεν μιλάει και δεν την υποστηρίζει…

Στο προφίλ του Παναγιώτη Δημητρά στο Facebook είδα δυο χαρακτηριστικές φωτογραφίες από την επίσκεψή του στη Ρώμη τον περασμένο Οκτώβριο. Ενώ η διεθνής κατακραυγή για την καταδίκη σε θάνατο στην Σακινέχ είναι γνωστή σε μας, πολύ λιγότερο διαδεδομένη είναι και η κινητοποίηση για την απελευθέρωση του ισραηλινού λοχία Γκιλάτ Σαλίτ, που τον κρατάει όμηρο η Χαμάς από το 2006. Στο δημαρχείο της Ρώμης, το Παλάτσο Σενατοριάλι, και στο Παλάτσο Νουόβο όπου στεγάζεται μουσείο, και τα δύο σε σχέδια του Μικελάντζελο, αναρτήθηκαν δύο πανό με τα πρόσωπα της Σακινέχ και του Σαλίτ. Ο συμβολικός ανθρωπισμός αυτής της κίνησης δεν έχει καμία σχέση με τα μικροπολιτικά τερτίπια των πανό στην Ακρόπολη και γενικά μια πλειοψηφία των Ιταλών είναι ευαίσθητη στα ανθρώπινα δικαιώματα. Υπάρχει όμως μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια, ο δήμαρχος της Ρώμης Τζιάνι Αλεμάνο ανήκει στον συντηρητικό χώρο που φλερτάρει με την Ακροδεξιά, καθότι υποστηρίζεται από τον Μπερλουσκόνι, έχει κάνει επίτιμους δημότες τον Σαλίτ και τον… Δαλάι Λάμα. Ποιός τοπικός άρχοντας στην Ελλάδα θα τολμούσε να κάνει ανάλογες κινήσεις χωρίς να έχει την έγνοια του μικροπολιτικού κόστους;

Οι δύο φωτογραφίες από τη Ρώμη που τράβηξε ο Παναγιώτης Δημητράς:

Ελλάς Ελλήνων Μειονοτήτων

Τι ωραία διαβάζουμε σήμερα στο δελτίο τύπου της Ιεράς Συνόδου;

Τέταρτη Συνεδρία της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Δεκέμβριο

Συνήλθε σήμερα Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010, στην τετάρτη Συνεδρία Της η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

[…] ενέκρινε τον κατάλογο των δικαιούχων του επιδόματος για το τρίτο τέκνο στη Θράκη, για το δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2010. Οι οικογένειες που θα λάβουν το επίδομα είναι 917 και το ποσό ανέρχεται στα 190.636,00 € […]

Οι μουσουλμάνοι, Πομάκοι και τουρκογενείς καθώς και όποιοι άλλοι αλλογενείς ανεξαρτήτως θρησκείας, έχουν να λάβουν αυτό το επίδομα; Όταν τα δικά μας λεφτά -τελικά «λεφτά υπάρχουν»– τροφοδοτούν το κηφηναριό για να τα αναδιανείμει σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα, προσωπικά έχω κάθε λόγο να ζητάω το λογαριασμό για την οικονομική διαχείριση ενός κρατικοδίαιτου θεσμού που βαρύνεται με σκάνδαλα τύπου ΜΚΟ Αλληλεγγύη – με σάπια κοτόπουλα, ληγμένα γάλατα και μπόλικο φαγοπότι.

Του ματατζή ο κώλος είναι φινιστρίνι

Η φωτογραφία αλιεύτηκε από το Facebook. Μου αρέσει και η ειρωνεία της πινακίδας στο φόντο: «Ομόνοια».

Αρνητική εξέλιξη

Το ζήτημα των ακροδεξιών συμμοριών συνιστά τη σημαντικότερη απειλή εθνικής ασφάλειας για τους πολίτες της χώρας. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δείχνει να μην έχει αντιληφθεί το πρόβλημα και επιχειρεί να συντονίσει όλο τον παρακρατικό μηχανισμό σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει τους εθνοπροδότες που δεν το σέβονται.

Πρόκειται για αρνητική εξέλιξη, καθώς η κατάληψη πολλών γειτονιών της Αθήνας από ομάδες ακροδεξιών έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις.

Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο την εισροή 100άδων ομάδων χρυσαυγιτών στις πόλεις και τις γειτονιές. Οσο για τα μέλη της κυβέρνησης θα πρέπει να καταλάβουν ότι το συγκεκριμένο θέμα αφορά μόνο την ΕΛ.ΑΣ. αλλά όχι και τα υπουργεία Αμυνας και Εξωτερικών, τα οποία οφείλουν να αποστασιοποιηθούν άμεσα.

Το πρωτότυπο κείμενο είναι της Καθημερινής το ξέρασμα:

Το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης συνιστά τη σημαντικότερη απειλή εθνικής ασφάλειας για τη χώρα. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δείχνει να έχει αντιληφθεί το πρόβλημα και επιχειρεί να συντονίσει όλο τον κρατικό μηχανισμό σε μια προσπάθεια να το αντιμετωπίσει.

Πρόκειται για θετική εξέλιξη, καθώς η κατάληψη πολλών γειτονιών της Αθήνας από ομάδες λαθρομεταναστών έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις.

Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο την εισροή 100.000 λαθρομεταναστών τον χρόνο. Οσο για τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης θα πρέπει να καταλάβουν ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν αφορά μόνο την ΕΛ.ΑΣ. αλλά και τα υπουργεία Αμυνας και Εξωτερικών, τα οποία οφείλουν να ενεργοποιηθούν άμεσα.

Πόσο Κούγιας μπορεί να είσαι;

Το είδα στου Άνεργους Δημοσιογράφους:

Οι διάλογοι που ακολουθούν έγιναν χθες στη δίκη για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, κατά τη διάρκεια σχολιασμού εγγράφων από τον Αλέξη Κούγια (συνήγορο Κορκονέα).

Ανάμεσα στα έγγραφα, τα οποία έκρινε ο κ. Κούγιας ότι έπρεπε να σχολιάσει, είναι και η τελευταία σχολική έκθεση του 15χρονου θύματος.
Αλ. Κούγιας: «Κοιτάξτε ορθογραφία, κοιτάξτε πόσα λάθη έχει. Στερείται παντελώς λεξιλογίου».
Ζωή Κωνσταντοπούλου (συνήγορος της οικογένειας του θύματος): «Γι’ αυτό τον σκότωσε ο πελάτης σας;».
Κούγιας: «Φανταστείτε τι θα έκανε στα 8, στα 9, στα 10, στα 11 του χρόνια, αν γράφει έτσι στα 15 του».
Κωνσταντοπούλου: «Επρεπε δηλαδή να τον γαζώσει ο Κορκονέας όταν ήταν 11 χρόνων;».
Κούγιας: «Φαίνεται πόσο απαίδευτο ήταν. Ηθελε να πάει και στη Νομική!».
Νίκος Κωνσταντόπουλος: «Ας το άφηνε να ζήσει, και ας τον άφηνε στην ίδια τάξη».

Χρειάζονται σχόλια;

Μήπως ο ΓΑΠ να τον πάρει στη θέση του Πάγκαλου;