Η Φωτεινή πιπιλεί και η Όλγα τρέμει

«Είναι ντροπή για την πόλη των Αθηνών, είναι προσβολή για τους Αθηναίους του πολύπαθου κέντρου, είναι πρόκληση για τους υπό συνεχή κατοχή λαθρομεταναστών και εγκληματικών στοιχείων κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, να μετατρέπεται ένα ιστορικό αρχιτεκτόνημα σε κατάλυμα – με άγνωστη εξέλιξη- ακριβώς απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ανίκανη να σταματήσει από την αρχή την »εισβολή» των απεργών παράνομων μεταναστών από τα Χανιά, αποκλειστικά υπεύθυνη για τη διαπόμπευση της Ελλάδας, για μία ακόμα φορά, αλληλοσυγχαίρεται για την »επιτυχία»(!) της να μεταστεγάσει τις εκατοντάδες παράνομους μετανάστες ως σύγχρονη Αντουανέττα [sic] σε ένα από τα λιγοστά εναπομείναντα ιστορικά στολίδια της προπολεμικής Αθήνας, έργο του 20ου αιώνα από έναν εκ των κορυφαίων Ελλήνων αρχιτεκτόνων, τον Αλέξανδρο Νικολούδη, απόφοιτο του Ecole des Beaux Arts of Paris. Το κτίριο αποτελεί ένα από τα ελάχιστα δείγματα της γαλλικής neo-baroque στην Αθήνα.»

πηγή: naftemporiki.gr

Δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα;

«Διαφωνώ απόλυτα με την άποψη νομιμοποίηση εδώ και τώρα. Εκτός του ότι δε γίνεται να γίνει, είναι και μία πολύ εύκολη και επιπόλαιη τακτική αντιμετώπισης σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν κουλτούρα, είναι διαφορετικοί, άλλοι ήρθαν να περάσουν και να φύγουν. Τι σημαίνει νομιμοποίηση; Παιδομάζωμα; Με το ζόρι ντε και καλά να σε κρατήσω στην Ελλάδα; Τι σημαίνει; Οι άνθρωποι αυτοί θέλουν να φύγουν, πολλοί θέλουν να φύγουν. Είναι τρόπος αυτός πίεσης στο υπουργείο Εσωτερικών, μπαίνω μέσα στο πανεπιστημιακό άσυλο που δεν υπάρχει καλά-καλά αποχέτευση, δεν έχουμε δημοκρατία; Τώρα ακριβώς που ξεκινάμε μια μεταναστευτική πολιτική; Όταν ξέρω εγώ και σας το λέω ότι το υπουργείο Εσωτερικών και ιδιαίτερα ο γενικός γραμματέας κ. Ανδρέας Τάκης έχει μια σειρά προτάσεων για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, κλεινόμαστε, ταμπουρωνόμαστε έξω από το Πανεπιστήμιο και λέμε νομιμοποίηση σε όλους; Δε συμφωνώ.»

πηγή: flash.gr

Ποιός Αλέξης Γρηγορόπουλος, τι είναι αυτός;

Η χτεσινή ημέρα είναι εντελώς ανύπαρκτη. Μέγας είσαι Ριζοσπάστη και θαυμαστά τα φεύγα σου.

Η επέλαση των μημουάπτου

Σήμερα διαβάζοντας τη στήλη του Άρη Δημοκίδη στη LIFO έπεσα επάνω σε αυτό το εντελώς ανούσιο σχόλιο στο twitter κάποιου Κρασσακόπουλου που αρθρογραφεί στην Athens Voice με θέματα για τον κινηματογράφο.

Στην αρχή σκέφτηκα ότι αναφερόταν στη συγκέντρωση που κάνανε σήμερα τα άτομα με αναπηρία στο Σύνταγμα αλλά ελέγχοντας το προφίλ του στο twitter βλέπω πως η καταχώρησή του έγινε στις 29 Νοεμβρίου. Αλλά αυτό δεν τον απαλλάσσει από την επιδεικτική αναλγησία και την υπεροψία που χαρακτηρίζουν το εν λόγω σχόλιο. Αλλά ίσως η αναλγησία του να υποχωρεί όταν πρόκειται για τον δικό του κλάδο (είναι δημοσιογράφος;) που έκανε πορεία προχτές (δεν διαμαρτυρήθηκε στο twitter γι’ αυτούς) αλλά όλοι οι άλλοι δεν ανήκουν στον ασφαλή μικρόκοσμο του γραφείου του απ’ όπου μπορεί να τιτιβίζει επιπόλαια εναντίον των διαδηλωτών. Και φαίνεται πως δεν του αρέσει εκείνο το είδος κινηματογράφου που αποκαλείται ιταλικός νεορεαλισμός αλλιώς θα πρόσεχε καλύτερα από πριν τι κατεβάζει η κούτρα του και θα σεβόταν περισσότερο την αγωνία χιλιάδων ανθρώπων.

Αυτό το σχόλιο μου θύμισε κάτι άλλες ηλίθιες κουβέντες που βγαίνουν κατά καιρούς από αφ’ υψηλού πένες του life style και μπλόγκερ «περιωπής», παραπονιούνται για την απλυσιά και την ιδρωτίλα στα λεωφορεία και το μετρό, πως τους αηδιάζει αυτή η κατάσταση και γιατί δεν πλένονται όλοι αυτοί που βρωμάνε και τέτοιες παρόμοιες μισανθρωπίες.

Έι ψιτ, τώρα που κατεβήκατε χαμηλά στην πλέμπα επειδή το σούπερ γουάου αυτοκίνητό σας δεν είναι για το μποτιλιαρισμένο κέντρο της Αθήνας, μόλις αντιληφθήκατε ότι υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται σε σκληρές δουλειές με χαμηλούς μισθούς. Δεν βγαίνουν από τα σπίτια τους λουσμένοι για να γυρίσουν λουσμένοι, με φρου φρου, αρώματα και σινιέ ρούχα. Δεν δουλεύουν όλοι σε γραφεία σαν το δικό σας για να γράφουν άθλια σχόλια για το πως βρωμάει ο διπλανός του στο μετρό.

Δεν ξέρω βέβαια για ποιο λόγο ο Άρης Δημοκίδης έβαλε στη στήλη του αυτό το σχόλιο, είτε για καλό είτε για κακό, αλλά το ωραίο είναι να διαπιστώνουμε το πόσο μαλάκας μπορεί να γίνει ο άνθρωπος.

ΥΓ. Αρχίζω καινούριο tag με τίτλο Μαρία Αντουανέτα, ήδη έχω καταχωρήσει το παράδειγμα του Γιάννη Σιδέρη.

Η Μαρία Αντουανέτα της ημέρας

Οι δημοσιογράφοι δεν σας ζήτησαν καμιά λύπηση, καμιά συμπάθεια. Ετσι και αλλιώς, η επαγγελματική τους καθημερινότητα, τους έχει εκπαιδεύσει να ζούνε σε διαρκή φουρτούνα, τέτοια που δεν μπορείτε να φανταστείτε ότι θα την αντέχατε για ένα μήνα, όλοι εσείς που ζείτε τις ζωές κανονικών ανθρώπων.

Γιάννης Σιδέρης, Ρέκβιεμ για τα media, στο protagon.gr