Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει (είναι σωστό;)

Επικαιροποιημένο το Μάρτιο του 2015.

Έχουν περάσει εννιά(!) χρόνια, στις 31/3/2006, από τότε που παρέθεσα αυτό το απίστευτο σχόλιο του Βήματος, ασχολήθηκα άλλες δυο φορές με τη βοήθεια κυρίως του Νίκου Σαραντάκου που έγραψε αναλυτικά τουλάχιστον δυο φορές μετά για το θέμα. Ο μύθος καλά κρατεί και φαίνεται από τα στατιστικά του ιστολογίου μου όσο και του Σαραντάκου. Κι όχι μόνο, κρατάει ακόμα γερά μέχρι σήμερα σύμφωνα με τις ανευρέσεις στο Google. Ο Νίκος Σαραντάκος επανήλθε με νέο κείμενο που, εκτός μελλοντικών απροόπτων, πιστεύω κλείνει οριστικά το θέμα με τις διάφορες και απίθανες ερμηνείες γύρω από τη φράση.

«Ασθενής και οδοιπόρος» λοιπόν -και με τις ευλογίες του σεβασμιότατου!

Έκλεισα τα άλλα δυο ποστ που είχα κάνει διότι αφενός επαναλαμβάνονται πολλά πράματα στα κείμενα του Σαραντάκου κι αφετέρου να συγχωνευτούν όλα σε ένα κοινό άξονα αναφοράς.

____________________________________

Πολύ γνωστή – όσο και λίγο ακατανόητη – παροιμιώδης φράση αλλά στο σημερινό Βήμα διαβάζω έκπληκτος το εξής:

Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη κατανάλωσε σαρακοστιανό φιλέτο στην Ουάσιγκτον και εγώ έγραψα (σ.σ. χτες) πως είναι συχωρεμένη διότι «ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει«. Η κυρία Λυδία Ιωαννίδου-Μουζάκα, δημοτική σύμβουλος Αθηναίων και επίκουρη καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής με πληροφορεί ότι η πραγματική φράση είναι «ασθενής και διπόρος αμαρτίαν ουκ έχει«, όπου «διπόρος» είναι η θηλάζουσα γυνή. Η παραφθορά, γράφει, έχει γίνει από τους παλιούς αγωγιάτες, εμπόρους και ταξιδιώτες που ταξίδευαν ημέρες πολλές με τα καραβάνια και έψαχναν για δικαιολογίες.

Μα τα γένια του Δία! Αλήθεια, από πού είναι αυτή η φράση, γνωρίζει κανείς; Στέκει αυτό που διαβάζω;

UPDATE 24 Απριλίου 2009:

Μετά από τρία χρόνια, η συζήτηση καλά κρατεί. Παραθέτω δύο ξεκάθαρα άρθρα του Νίκου Σαραντάκου για το θέμα:
Ασθενής και οδοιπόρος… είναι άραγε λάθος;
Υπάρχει λέξη «διπόρος»;

Αττική καθαίρεση

ingr-proinattikis

Κι όχι μόνο καθαιρέθηκε η σύνταξη της αττικής κοινής γλώσσας που μας κληροδοτήθηκε εδώ και χιλιάδες χρόνια, αλλά καθαιρέθηκε και ολόκληρος γεωγραφικός χώρος. Από το πιο ΔΟΛια συντακτικά που μας έχουν συνηθίσει εδώ και πολύ καιρό να τα υποστούμε ως δημοσιογραφική γλώσσα με την αξία της καθομιλουμένης.

 

Η Ομάδα Έψιλον διαβάζει Λαπούτα!

epsilon-garbage

Να πούμε ξανά ότι η μηχανή αναζήτησης του γούγλη φαίνεται ότι με αγαπάει. Αυτή τη φορά θα παραθέσω για δύο ακόμα όρους μετά το περασμένο ποστ για τον ασθενή και δίπορο. Πρώτο πρώτο, η κύρωση ύπατος! Κι όμως, 280 αναζητήσεις από τότε που έκανα το σχετικό ποστ δείχνουν ότι η ανορθογραφία είναι απογοητευτικά διαδεδομένη. 1510 αποτελέσματα για κύρωση ύπατος συν 1060 αποτελέσματα για κίρρωση ύπατος έναντι του ορθού κίρρωση ήπατος που ευτυχώς βγάζει περίπου 8.960 αποτελέσματα. Κι όλες αυτές οι ανορθογραφίες – τι έκπληξη! – αφθονούν σε ιατρικές στήλες όταν τις έλεγξα στον γούγλη… Τουλάχιστον εμφανίζομαι στην πρώτη σελίδα των αποτελεσμάτων με την υπενθύμιση το πως γράφεται σωστά η φράση.

Αλλά η απογοήτευση έρχεται με την Ομάδα Έψιλον… Συνέχεια ανάγνωσης «Η Ομάδα Έψιλον διαβάζει Λαπούτα!»

Η αυτοκρατορία των ηλίθιων

 

Ξεσάλωσαν πάλι τα εθνίκια, από τα «ενημερωτικά» ιστολόγια μέχρι τα δελτία ειδήσεων. Αφορμή, ο προδότης ανθέλληνας Αλέκος Αλαβάνος που άλλαξε δήθεν έναν τόνο σε μια στροφή του εθνικού ύμνου. Από τον Πρωκτικό μέχρι τον Ψωμιάδη σκούζουν όλοι ότι «βια», με τον τόνο στο άλφα, σημαίνει «βιασύνη» κι έτσι πρέπει να ερμηνεύεται ο στίχος.

Πείτε μου τώρα σοβαρά, ο στίχος «που με βια μετράει τη γη» βγάζει νόημα με την ορολογία των πολύξερων πατριωτών; Αλήθεια, τι μετράς με βιασύνη τη γη κραδαίνοντας το κοφτερό σπαθί έχοντας όψη τρομερή, σαν άλλος Αττίλας φαίνεσαι. Που παρεμπιπτόντως, ο Αττίλας ήταν σπουδαίος στρατηλάτης και ποτέ δεν «βιαζόταν» στο πεδίο της μάχης. Όπως και ο Μεγαλέκος.

[Διαβάστε περισσότερα] Συνέχεια ανάγνωσης «Η αυτοκρατορία των ηλίθιων»

Η πιο άχρηστη κι εκνευριστική ιστοσελίδα του κόσμου

Βάζοντας μια λέξη στο Google πόσες φορές θα συναντήσουμε στην πρώτη σελίδα αποτελεσμάτων αυτό το Βικιλεξικό με το μηδενικό περιεχόμενο;

ΧΧΧΧΧΧΧΧ – Βικιλεξικό

ΧΧΧΧΧΧΧΧ < → Η ετυμολογία λείπει. (Προσθέστε την!) Ουσιαστικό. ΧΧΧΧΧΧΧΧ αρσενικό. Λείπει ο ορισμός (ή οι ορισμοί) αυτής της λέξης. (Προσθέστε τον/τους! …
el.wiktionary.org/wiki/ΧΧΧΧΧΧΧΧ – 26k – Προσωρινά αποθηκευμένη – Παρόμοιες σελίδες

Αφού δεν συνεισφέρει κανείς, κλείστε την από τον Google. Μολύνει άδικα και με CO² το περιβάλλον. Κι όχι τίποτε άλλο, είναι και ανεύθυνο να χρίζεις τον εαυτό σου γλωσσολόγο και λεξικογράφο χωρίς να έχεις τα κατάλληλα εφόδια και τη θέληση να φέρεις σε πέρας μια σωστή και καλή δουλειά.

Εξοστρακίζω ή εποστρακίζω;

Μεταφέρω εδώ ένα ενδιαφέρον σημείωμα του nickel από το πολύ καλό φόρουμ μεταφραστών του Lexilogia.gr

Υπάρχει το σωστό και το λάθος, και, άμα ξέρεις ποιο είναι σωστό και ποιο λάθος, εύκολα αποφασίζεις. Υπάρχει όμως και το σωστό με κουστουμάκι και γραβάτα και το λάθος με τη γοητεία του λαϊκού γκόμενου. Και υπάρχει, τέλος, και το σωστό με το τριμμένο κουστούμι και το γαρίφαλο στην μπουτονιέρα, με όλη τη γραφικότητα του Ορέστη Μακρή, και από την άλλη το λάθος με τη μορφή του γιάπη, με το τρέντι κουστουμάκι (βάλτε μια καλή μάρκα εδώ, είμαι άσχετος, έχω μείνει στον καιρό του Cardin) και την Πόρσε. Ε, θα το διαλέξεις το λάθος, δεν θα το διαλέξεις;

Πού αγχώνομαι; Αγχώνομαι όταν δεν μπορώ να αποφασίσω αν ένα λάθος ανήκει στη κατηγορία του λαϊκού γκόμενου ή του τύπου με την Πόρσε. Γιατί δεν έχω πρόβλημα να είμαι λίγο λόγιος, αλλά λόγιος της σκονισμένης ντουλάπας δεν θα ήθελα να είμαι.

Και έρχεται στο δρόμο μου η λέξη «εξοστρακίστηκε». Ε λοιπόν αυτή η λέξη με αγχώνει κάπου 45 χρόνια τώρα. Διότι από τότε ξέρω ότι τα λεξικά και ο γλωσσικός καθωσπρεπισμός θέλουν «εποστρακίστηκε». Και ταυτόχρονα φοβάμαι ότι θα το πω και θα μου φορέσουν κουδούνια.

Στο Penguin έγινε η συντηρητική επιλογή: στο ricochet γράφει «εποστρακίζομαι, αλλάζω διεύθυνση σε πρόσκρουση με λεία επιφάνεια», «εποστρακισμός, αναπήδηση». Αλλά αυτό έγινε πριν από 35 χρόνια. Σήμερα;

Αν αγνοείτε το θέμα:
εξοστρακίζω σημαίνει «εξορίζω κάποιον γράφοντας το όνομά του σε όστρακο (δηλ. σε θραύσμα πήλινου αγγείου)». Το λέγανε και οστρακίζω, αυτό που οι Άγγλοι λένε ostracize.

Και υπάρχει και το εποστρακίζομαι — σύμφωνα με το ΛΝΕΓ: αναπηδώ προσκρούοντας κάπου και αλλάζω κατεύθυνση.

Λογικό το «εξ», λογικό και το «επί». Έλα όμως που για όσα χρόνια θυμάμαι μιλάμε για εξοστρακισμό της σφαίρας και βλήματα που εξοστρακίζονται… Ρίξτε καμιά ματιά και στις γκουγκλιές αν έχετε αμφιβολία.

Και τα λεξικά; Τι λένε τα λεξικά; Μείζον και Κριαράς με κουστουμάκι. ΛΝΕΓ και Σχολικό ομοίως. Και ούτε ένα πλαίσιο, ούτε μία υπόδειξη για το συνηθισμένο «λάθος»!

Το λεξικό του Παπύρου έχει τον εποστρακισμό (από το ρήμα εποστρακίζω, λέει, αλλά ρήμα εποστρακίζω ή εποστρακίζομαι δεν βρίσκεις σε λήμμα) και, όλως περιέργως, γιατί τα έχει τα χρονάκια του, εκτός από εξοστρακίζω έχει και εξοστρακίζομαι:
εξοστρακίζομαι (Α ἐποστρακίζω)· (νεοελλ.) (για βλήματα) προσκρούω κάπου και αναπηδώ αλλάζοντας διεύθυνση· || (αρχ.) ρίχνω όστρακα ή βότσαλα στην επιφάνεια τής θάλασσας ώστε να αναπηδούν, «κάνω πιατάκια, παξιμαδάκια». [ΕΤΥΜΟΛ. < επί + οστρακίζω (< όστρακο)].

Να είναι λάθος; Να ήθελαν να γράψουν «εποστρακίζομαι» και να τους έφυγε το άτιμο το χέρι; Σ’ αυτό το συμπέρασμα καταλήγω γιατί ο εξοστρακισμός είναι κουστουμαρισμένος και άσφαιρος. Και τα «παξιμαδάκια» εποστρακίζονταν στην αρχαιότητα.
(Προσθήκη: Το «λάθος» υπάρχει μόνο στον ηλεκτρονικό Πάπυρο. Στον έντυπο έχει «εποστρακίζομαι». Υποψιάζομαι ωστόσο ότι κάποιο χέρι έκανε πρόχειρη διόρθωση…)

Φίλοι μου καλοί, εδώ μόνο το ΛΚΝ είναι μες στα πράγματα:

εξοστρακίζω -ομαι Ρ2.1 : 1α. επιβάλλω σε κπ. την ποινή του εξοστρακισμού: Ύστερα από σκληρούς πολιτικούς αγώνες ο Θεμιστοκλής κατόρθωσε να εξοστρακίσει τον Αριστείδη. β. (σπάν.) εξουδετερώνω κπ. 2. (παθ. για αντικείμενο, ιδ. βλήμα, που κινείται με μεγάλη ταχύτητα) προσκρούω πάνω σε κτ. και αλλάζω πορεία: H μπάλα εξοστρακίστηκε χτυπώντας στο κάθετο δοκάρι. Κατά τη διάρκεια των οδομαχιών τραυματίστηκαν πολίτες από εξοστρακισμένες σφαίρες.

εξοστρακισμός ο Ο17 : 1α. ποινή εξορίας, κυρίως στην αρχαία Αθήνα, που επιβαλλόταν σε κπ. ύστερα από λαϊκή ψηφοφορία: Ο ~, ενώ θεσμοθετήθηκε ως όπλο κατά των επίδοξων τυράννων, χρησιμοποιήθηκε για εξουδετέρωση των πολιτικών αντιπάλων. β. (σπάν.) εξουδετέρωση κάποιου. 2. αλλαγή πορείας που οφείλεται σε βίαιη πρόσκρουση πάνω σε κτ.: Ο ~ ενός βλήματος.

Λήμμα εποστρακίζω ή εποστρακισμός; Πουθενά. Εξοστρακισμένα!

Το λάθος, εκτός από Πόρσε, απέκτησε και επίσημη αναγνώριση. Και εγώ ξεπέρασα το άγχος μου. Κουρτίνα 1.

Αναζητώντας τη χαμένη Κάλλας

Η γυναίκα και καλλιτέχνιδα που ένωσε τρεις χώρες (την Ελλάδα ως χώρα καταγωγής της, τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τόπο γέννησής της και την Ιταλία ως τόπο που μεσουράνησε το άστρο της) γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1923 στο Νοσοκομείο Terence Cardinal Cooke Ηealth Care Center της Νέας Υόρκης (όπως ονομάζεται σήμερα). Και οι τρεις χώρες λοιπόν οργανώνουν αύριο, 85η επέτειο από τη γέννησή της, μια κοινή τιμητική εκδήλωση με τον εντοπισμό αναμνηστικής μαρμάρινης πλάκας που θα αναγράφει: «Εδώ γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1923 η Μαρία Κάλλας. Εδώ ακούστηκε για πρώτη φορά η φωνή της. Με ευγνωμοσύνη».

Πλάκα (πλάκα) θα θυμίζει τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας

Ο φινλανδός κροκόδειλος

Στο Gravity and the Wind υπάρχει ποστ αφιερωμένο σε ένα απίστευτο μεταφραστικό όνειδος σε βάρος γνωστού αστυνομικού συγγραφέα με παραπομπές σε αποκαλυπτικά λινκ. Μεταφέρω όμως το σχόλιο του Yannis_H γιατί αντικατοπτρίζει απολαυστικά την ελληνική, κι όχι μόνο, πραγματικότητα στο χώρο των μεταφράσεων.

Θυμήθηκα μια παρατήρησή μου από το εξαίρετο βιβλίο του Φινλανδού Μίκα Βάλταρι ‘Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ’. Ενώ το βιβλίο κυλούσε όμορφα κι ευχάριστα, κάπου ο μεταφραστής κάνει μια υποσημείωση. Και κάνοντας μια παρένθεση κι εγώ, πρέπει να πω ότι μου αρέσει πολύ όταν ο μεταφραστής παρεμβαίνει με αναφορές σε λεπτομέρειες που θεωρεί σημαντικές για την κατανόηση του κειμένου. Εδώ όμως, ο ήρωας έπινε ένα αρχαίο κοκτέιλ που λεγόταν ‘ουρά κροκοδείλου’ κι ο μεταφραστής σημείωσε ότι ο συγγραφέας κάνει λογοπαίγνιο με τις λέξεις cocktail και crock- tail. Εδώ βρήκες να κάνεις (την πρώτη, απ’ ότι θυμάμαι) παράθεση αναφορών βρε άνθρωπέ μου; Τι άδικο! Γιατί τα πήγαινες πραγματικά πολύ καλά, πολύ ζωντανή και κομψή μετάφραση! Τυχαίνει να μιλώ φινλανδικά – και ‘ουρά κροκοδείλου’ είναι ‘κρόκοτιιλι-χάντα’. Σ’ αυτήν τη γλώσσα έγραφε ο Βάλταρι και δεν είχε κανένα λογοπαίγνιο στο μυαλό του με τη λέξη ‘κοκτέιλ’. Προφανώς ο μεταφραστής χρησιμοποιούσε αγγλική μετάφραση του βιβλίου (που να βρεις καλούς μεταφραστές της φινλανδικής…)

Κι απαντάει ο Cyrus:

βλέπω στην Wikipedia, η αγγλική μετάφραση του έργου είναι συντομευμένη…

Και δεν είχα υπόψη μου ότι ο γνωστός Μίκα Βάλταρι είναι Φινλανδός.

Γλωσσαύτως γλαύκες

«Κομίζει γλαύκας Αθήναζε» ρίχνει το αρχαιοπρεπές επίτιμο στην καλή δημοσιογράφο Νίκη Κοντράρου-Ρασσιά ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο κ. Χρ. Γ. Ντούμας, με αφορμή ένα ρεπορτάζ της δημοσιογράφου στην Ελευθεροτυπία. Δεν έχει σημασία εδώ το αντικείμενο της διαμάχης αλλά ο τρόπος που ο καθηγητής, επικεφαλής των ανασκαφών στο Ακρωτήρι της Θήρας, επινοεί κατ’ ουσία μια φράση, που αν την αναζητήσει κανείς από το Google μέχρι το TLG, δεν είναι καταγεγραμμένη άρα και δεν είναι προς κοινή, παροιμιώδη, χρήση.

Δεν φαίνεται λάθος αυτό το αρχαιοπρεπές επίτιμο αλλά είναι πολύ εξεζητημένη φράση όσο και άτσαλη. Γνωρίζουμε την κλασική ρήση κομίζω γλαύκας ες Αθήνας εις Αθήνας) αλλά και τη σπανιότερη γλαύκ’ Αθήναζε. Ενώ στην πρώτη περίπτωση είναι είναι γνωστό το νόημα της μεταφοράς, στη δεύτερη έχουμε μια κάπως διαφορετική εννοιολογική χρήση κι αυτό έχει να κάνει με το επίρρημα. Δεν υπάρχει καμιά χαμένη πτώση για να χαρούν οι πολυτονιάτες αρχαιολάτρες, ούτε το νόημα είναι παντού το ίδιο. Η κατάληξη -ζε είναι εγκλιτικό μόριο και δηλώνει προορισμό, δηλαδή στην παρούσα περίπτωση δηλώνει προς την Αθήνα, θα μπορούσαμε να πούμε με ένα σύγχρονο παράδειγμα χρήση της: γλαύκ’ Αθήναζε οδηγεί ο κ. Ντούμας τη μεγαλοπρεπή του αρχαιοπρέπεια, προς την Αθήνα φέρνει με την κουκουβάγια, ο κ Ντούμας, τη μεγαλοπρεπή του αρχαιοπρέπεια.

Κομίζω γλαύκας ες Αθήνας θα πει ότι δεν λέω τίποτα καινούριο για πράγματα που είναι κοινός τόπος και αυτονόητα, σε ανάμνηση των κουκουβάγιων της αρχαίας Αθήνας που την κατοικούσαν τότε σε πολύ μεγάλους αριθμούς όσο και οι γάτες σήμερα. Φέρνω κουκουβάγιες στην Αθήνα λοιπόν, ορίζεται κύρια ο τόπος αφού εξαρχής το ρήμα κομίζω δηλώνει την ενέργεια του προορισμού! Προς τι λοιπόν αυτός ο εξυπνακίστικος πλεονασμός Αθήναζε αφού ήδη από πριν έχουμε ένα κατάλληλο ρήμα που καταντά περιττό το εγκλιτικό μόριο; Η μετάφραση τού κομίζει γλαύκας Αθήναζε θα λέει ότι μεταφέρει κουκουβάγιες προς την (κι όχι στην) Αθήνα, είναι λίγο αστεία διατύπωση όταν το ουσιαστικό νόημα της αριστοφανικής έκφρασης (την ξεστομίζει ο Ευμολπίδης στις Όρνιθες) βρίσκεται στη διαπίστωση για τη ματαιότητα του αυτονόητου κι όχι στην πράξη της μεταφοράς καθεαυτή. Αλλά όχι, ο κ. καθηγητής θέλει να κάνει επίδειξη δήθεν γλωσσικού πλούτου για να ταπώσει την άμοιρη δημοσιογράφο, μόνο που το αποτέλεσμα θα το ζήλευαν ακόμα και οι Monty Pythons. Άλλο είναι να επινοείς τον αρχαίο καθημερινό λόγο αφού δεν χρησιμοποιείται πλέον επειδή είναι νεκρή γλώσσα, άλλο είναι να χρησιμοποιείς τον παροιμιώδη λόγο που επιζεί μέχρι σήμερα, μέσω της σωσμένης  αρχαιοελληνικής γραμματείας,  και κυρίως, άλλο πράμα είναι να τα συγχρωτίζεις και τα δύο για να κάνεις τον σπουδαίο ενώ ξεσκεπάζεις την κούφια έπαρσή σου.

Φανταστείτε το καλύτερα με μια απλή αναπαράσταση. Είστε ρήτορας στην Αγορά και θέλετε να αποστομώσετε τον αντίπαλό σας για τις ανοησίες που λέει. Είστε και οι δύο στο ίδιο τον τόπο, την Αθήνα, θα πείτε «φέρνει κουκουβάγιες προς την Αθήνα» όταν αυτός βρίσκεται ήδη στο διπλανό βάθρο;

Γλωσσαύτως γλαύκες, ή αλλιώς, άσε μας να χαρείς κύριε καθηγητά!

Mια σολωμόντια(;) απόφαση για τη χρήση του όρου «Λεσβία» – update

Ανανέωση: ολόκληρη η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών βρίσκεται αναρτημένη στον e-lawyer

____________________________

Απέρριψε το Μονομελές Πρωτοδικείο την προσφυγή τριών κατοίκων της Λέσβου με την οποία ζητούσαν να μην χρησιμοποιούνται οι όροι «Λέσβιος», «λεσβία», «λεσβιακός», «λεσβιακή» με στόχο τον σεξουαλικό προσανατολισμό ορισμένων ανθρώπων. Οι κάτοικοι είχαν στραφεί κατά του σωματείου Ομοφυλοφιλικής και Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδας (ΟΛΚΕ) και υποστήριζαν ότι οι επίμαχοι όροι ως υποδηλωτικοί σεξουαλικών προτιμήσεων προσβάλλουν την προσωπικότητά τους. Το δικαστήριο με την απόφασή του (αριθμός 6310/2008) απέρριψε την αίτηση, κρίνοντάς τη ως μη νόμιμη λόγω έλλειψης ασφαλιστέου δικαιώματος.

Όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης, οι λέξεις «Λέσβιος», «λεσβίας», «λέσβιο» και «λεσβιακός», «λεσβιακή», «λεσβιακό» δεν αποτελούν σύμβολα μέσω των οποίων εξατομικεύεται ο καθένας, δεν αποτελούν στοιχεία της ανθρώπινης ιδιότητας, ούτε συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των συντελεστών εκείνων που καθορίζουν την ατομικότητα κάθε προσώπου. Επιπλέον, όπως αναφέρεται, οι επίμαχες λέξεις δεν αποτελούν όνομα και ούτε στοιχείο έκφανσης της προσωπικότητας.

από το in.gr

Εμείς δεν επικρίνουμε την κ. Πετσάλη, κατανοούμε ίσα-ίσα την δυσκολία που αντιμετώπισε, αλλά οιαδήποτε δικαστική απόφαση δεν μπορεί να καταργήσει τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα να έχεις γεωγραφική, πολιτισμική και ιστορική ταυτότητα, όπως έχουμε όλοι όσοι γεννηθήκαμε ή καταγόμαστε από το πλουσιότατο σε ιστορία και πολιτισμό νησί της Λέσβου.

από τον Δημήτρη Λάμπρου, Δαυλός

Δεν αποτελούν στοιχείο εξατομίκευσης από μόνα τους ούτε ο τόπος κατοικίας/καταγωγής, ούτε ο σεξουαλικός προσανατολισμός. Άρα, δεν μπορεί κάποιος λόγω της σύνδεσής του με έναν τόπο ή λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού να απαγορεύει το πως θα αυτοπροσδιορίζεται κάποιος άλλος. Αλήθεια, τι γνώμη να έχει για αυτή τη θέση το υπουργείο Εξωτερικών;

από τον e-lawyer

Φαίνεται πως με τη σολωμόντια απόφαση του δικαστηρίου θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου όσον αφορά στα όρια της χρήσης εννοιών και όρων σχετικών με την εθνική καταγωγή. Η πρωτοδίκης κ. Πετσάλη μας λέει με άλλα λόγια πως οι τοπικοί προσδιορισμοί δεν είναι trademark όπως άλλο τόσο και οι χαρακτηρισμοί των σεξουαλικών προσανατολισμών. Έτσι φαίνεται πως δικαιώνει τη θέση των λεξικών, πως οι προσδιορισμοί αντικατοπτρίζουν την τρέχουσα χρήση των λέξεων και δεν υπάγονται σε νομικούς περιορισμούς. Σαφές άλλοθι δίνουν από την αντίστροφη οπτική οι γνωστές καταχρήσεις των υβριστικών Τούρκος, Αλβανός, Εβραίος, Γύφτος, Βλάχος κλπ για τις οποίες δεν βλέπω να υπάρχει έννομο διεθνές δικαίωμα για την προσβολή τους παρά μόνο σε εθνικό επίπεδο πχ, η άνοστη και μοναδική υπόθεση του λήμματος Βούλγαρος στο λεξικό Μπαμπινιώτη, που κατά ένα τρόπο ανατρέπεται από τη σημερινή απόφαση. Έτσι, η απορία του e-lawyer προς το ΥΠΕΞ όσον αφορά τους εθνικούς προσδιορισμούς αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν συνυπολογιστεί το πολιτικό κι εθνικό κόστος απέναντι σε μεινοτικές/τοπικές ομάδες που διεκδικούν το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται όπως προτιμούν. Αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τους προβληματισμούς που θα προκύψουν.

Παλιότερη συζήτηση: Είσαι Λέσβιος; Χαίρω πολύ, εγώ είμαι Κραβαρίτης