Όχι άλλη Πρώτη Μάλερ!

Το πρωί σκεφτόμουν αν θα κόψω ένα από τα λίγα εναπομείναντα και ακριβά εισιτήρια για τη συναυλία της Ορχήστρας του Παρισιού και τον Κρίστοφ Έσενμπαχ με σολίστ την περίφημη βαγκνερική κυρίως μεσόφωνο Βαλτράουντ Μάγερ. Η οποία θα τραγουδήσει ένα μάλλον ελάσσον έργο του Έκτορ Μπερλιόζ, το Θάνατο της Κλεοπάτρας. Αυτό που με προβλημάτιζε κυρίως ήταν το δεύτερο έργο της βραδιάς, η Πρώτη Συμφωνία του Μάλερ. Ήθελα να το ακούσω;

Για κάποιο λόγο ελληνικά και ξένα συμφωνικά σύνολα έχουν μια υπερβολική εμμονή με αυτό το έργο εδώ στην Ελλάδα. Δεν περνάει σεζόν που η τάδε μεγάλη ορχήστρα με έναν αρχιμουσικό, συνήθως σε «ηλικία σύνταξης», αναμετράται με το ελληνικό κοινό σε ένα από τα πιο πιασάρικα σε ύφος και όγκο έργα ενώ οι δικές μας ορχήστρες δεν παραλείπουν κάθε χρόνο να έχουν στο ρεπερτόριο τους την πιο εύκολα προσβάσιμη μουσική του Μάλερ. Σπάνια ξεφεύγουν από τον κανόνα.

Το έργο αυτό έχει καταντήσει ακόμα πιο εκνευριστικό και από τζινγκλ. Έχω καμιά δεκαριά εκτελέσεις στη δισκοθήκη μου, όλες απολαυστικές και ρωμαλέες και δεν θεωρώ ότι μου λείπει ιδιαίτερα μια ακόμα συναυλία και για πολλοστή φορά. Παλιότερα είχα ασχοληθεί σε εκτενές ποστ σχετικά με τις διαφορετικές ερμηνευτικές γραμμές του έργου αλλά κι ένα επίμονο συντηρητισμό στην πλειοψηφία των εκτελέσεων, που σίγουρα ο συνθέτης θα οργιζόταν αν ζούσε σήμερα. Αναρωτιέμαι τι περισσότερο θα μου προσέφερε ο ικανός Κρίστοφ Έσενμπαχ, με μια σπουδαία ορχήστρα μεν αλλά αρκετά συντηρητικού χαρακτήρα.

Τα τελευταία χρόνια το ίδιο πάει να συμβεί και με την Πρώτη Συμφωνία του Μπραμς. Δεν πα να είσαι η μετεμψύχωση του Κάραγιαν, βαρέθηκα και την Πρώτη του Μπραμς!

Ατολμία των αρχιμουσικών, προϋπολογισμός και δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία στις ορχήστρες ή υπερβολές των ατζέντηδων; Πιθανόν και όλα αυτά μαζί. Και με αυτές τις σκέψεις προτίμησα να μην κόψω εισιτήριο. Δεν μου πήγαινε να πάω να ακούσω ένα μέτριο έργο κι ένα πολύ φθαρμένο έργο. Κι ας διαθέτει ο αρχιμουσικός, ο  Κρίστοφ Έσενμπαχ,  ως προϋπηρεσία τη μαθητεία του στον Κάραγιαν.

Advertisements

9 thoughts on “Όχι άλλη Πρώτη Μάλερ!

  1. Εγώ πάλι θα πήγαινα Έχω ακούσει πολλές φορές το έργο, αλλά πάλι θα πήγαινα. Είχα κατέβει όταν είχε έρθει ο Marris Janssons με την ορχήστρα του Ραδιοφώνου της Βαυαρίας και ήτα εξαιρετικοί. Βαρετά ένιωθα όταν ο Abbado φέτος το καλοκαίρι στην Λουκέρνη ήταν να την ερμηνεύσει… μέχρι που ξεκίνησε και τα ξέχασα όλα.

    Πάνε. Οι ορχήστρες αυτές πάντα έχουν κάτι ιδιαίτερο να αναδείξουν(αν βρεθεί κάποιος ας ακούσει με προσοχή τα «αντιγερμανικά» χάλκινα της ορχήστρας-είναι μια ιδιαιτερότητα). Αν είσαι μουσικόφιλος και όχι κακιά πεθερά, θα το ευχαριστηθείς (η δικιά μου άποψη). Όσο για το Ραβέλ είναι Ραβέλ και αυτό θα μου έφτανε για να μην πω για την Meier και το τσαγανό της που τόσο με εντυπωσιάζει.

    Όσον αφορά τον Μάλερ, νομίζω ότι η 4η είναι αυτή που είχε την μεγαλύτερη παρουσία από όλες (προφανείς λόγοι). Από εκει και πέρα τα τελευταία χρόνια εκτός της 1ης και 4ης άκουσα την 5η (Συμφωνική της Βιέννης), την 6η (Σαλόνεν και Φιλαρμόνια-να ‘ναι καλά ο Πάρσι και μεγάλο λάθος που δεν πήγα) την 7η (Ασκενάζυ με την Φιλαρμονική της Τσεχίας). Η 8η ερμηνεύτηκε πριν καιρό σε μια σύμπραξη Κρατικής και Συμφωνικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης. Μόνο 2η, 3η και 9η μου ξέφυγαν και τα Das Lied που μεταξύ μας δεν ξέρω ποιες επικές φωνές υπάρχουν σήμερα να ανταποκριθούν σε αυτά.

  2. O Μαρίς Γιάνσονς είναι εγγύηση και σαφώς πολύ ανώτερος του Έσενμπαχ. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τη θυελλώδη Δεύτερη Μάλερ (Φιλαρμονική του Όσλο φυσικά) πριν χρόνια στο Μέγαρο (αυτό κι αν δεν έπρεπε να το χάσεις) με ένα εξίσου θυελλώδες Ρέκβιεμ Βέρντι την επόμενη βραδιά… Στην 6η ήταν πολύ ωραία βραδιά με τον Οζάουα. Πέρυσι η ΚΟΑ έκανε μια αξιοπρεπή εκτέλεση της 9ης, δυστυχώς σπάνια παιζόμενο έργο.

  3. Την θυμάμαι αυτήν την 2η. Μαζί με μια βουλγάρικη χορωδία. Πρέπει να ήταν 97 ή 98. Έψαχνα τα παλια προγράμματα του Μεγάρου τις προάλλες και έπεσα πάνω της 🙂

  4. Ναι πήγα, πολύ καλή!

    Και η πρώτη (απλώς) καλή ήταν. Σκεφτόμουν πως τα τελευταία 3-4 χρόνια την ακούω 1 άντε δύο φορές τον χρόνο. Για κάποιο έργο που μου αρέσει πολύ όχι μεγάλος αριθμός για να την βαρεθώ. Ωστόσω, ναι, θα προτιμούσα μια 5η ή μια 9η που τις ακούμε σπάνια – ή και οποιαδήποτε άλλη του Μάλερ

  5. Σπιρέτο στην Θεοδώρα του Πέτρου θα πας; Μπορεί να βρεθώ εκει και εγώ (ταιριάζει το πρόγραμμα μου).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s