Ο μακρύς επιθανάτιος ρόγχος της Αριστεράς

cardiograph

Όταν ένας αριστερός σκεφτεί μια καλή ιδέα ψάχνει ένα δεύτερο να τη μοιραστεί. Κι όταν είναι τρεις αριστεροί, εκλέγουν έναν πρόεδρο και δύο γραμματείς*. Κι όταν οι αριστεροί γίνουν πολλοί, ο καθένας αποτελεί μια αυτόνομη συνιστώσα που ξεφεύγει από την πολιτική και ιδεολογική συνοχή. Σε αυτό το σημείο παλινδρομούν σήμερα ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσα στον ηγεμονισμό της κορυφής και την αντεπανάσταση τη βάσης, η συσπείρωση αποτελεί πλέον μακρινή έννοια και το μέλλον προδιαγράφει την επανάληψη του ’90, τότε που το ΚΚΕ διασπαζόταν σε χίλια κομμάτια, τα οποία συσπειρώθηκαν αργότερα σε δύο κύρια διακριτά κόμματα με ορισμένους δορυφόρους ανένταχτων και αναποφάσιστων να περιστρέφονται γύρω τους. Αν συνεχίσω τη μεταφορά με αστρονομική ορολογία, θα έλεγα ότι το μικρότερο σώμα που προέκυψε από τα υπολλείματα της μεγάλης διάσπασης δεν αρκεί σήμερα να συγκροτήσει μερικούς νέους πλανήτες. Ίσα που τα υλικά τη κοσμικής διάλυσης αρκούν για λίγους ευμεγέθεις κομήτες που θα περιφέρονται αμήχανα στο διάστημα. Οι νόμοι της έλξης είναι αμείλικτοι. Οταν οι πυρήνες των κοσμικών σωμάτων  δεν αναπτύσσουν ισχυρούς δεσμούς με τα υλικά των τροχιών τους, έτσι ώστε να απορροφηθούν σταδιακά, θα παραμείνουν μικρά ταπεινά περιφερόμενα σώματα.

Η διαφαινόμενη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι άσχετη με την εκλογική συγκυρία. Ενώ θα περίμενε κανείς να κρύψουν τα σπαθιά στα θηκάρια τους από ενωτικούς λόγους για να σφαχτούν αργότερα, η προκήρυξη των πρόωρων εκλογών βρήκε εξ απίνης τον αχταρμά των πολυπληθών τάσεων επιταχύνοντας την κρίση. Ο πρωθυπουργός σίγουρα συνυπολόγισε τη βαθιά κρίση στην Αριστερά, ο Παπανδρέου σφυράει αδιάφορα γιατί γνωρίζει πως είναι υπέρ του, το ΚΚΕ έχει ευφρανθεί από χαιρεκακία και το ΛΑΟΣ  είναι το μόνο κόμμα που καταφέρνει να αυτονομηθεί πολιτικά και ιδεολογικά γιατί δεν υπάρχει άλλος επίσημος εκφραστής στο δικό του χώρο.

Η πρόωρη διενέργεια των εκλογών έχει ένα σημαντικό στόχο ανάμεσα σε πολλούς άλλους, να παράγει ένα μεγάλο σώμα αναποφάσιστων, που  ένα μέρος του θα οδηγηθεί είτε στο ΠΑΣΟΚ είτε στο ΚΚΕ, και κυρίως να δημιουργηθεί ένα άλλο μεγάλο σώμα απογοητευμένων, που συναισθηματικά θα επιλέξει την αποχή συμβάλλοντας στην εκλογική άνοδο στα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων στην 4η του Οκτώβρη. Ο καταποντισμός της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ πριμοδοτεί τα άλλα κόμματα.

Υπάρχει το μεγάλο ερώτημα των πλάνητων Ο-Π. Με το ένα πόδι στην εξουσία (συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ) ή συγκατοίκηση με την Ανανεωτική Αριστερά; Προσωπικά, δεν θα ήθελα τίποτε από τα δύο να συμβεί, είναι καιροσκόποι του χειρίστου είδους και η είσοδός τους στην Ευρωβουλή αποτελεί μια εντελώς προσωρινή εκτόνωση μιας μεγάλης δυσαρεστημένης μερίδας του εκλογικού σώματος. Όλες οι φωνές μπορούν και πρέπει να ακούγονται και να συμμετέχουν στην πολιτική αλλά όχι με μέσο μια ιδιοτελή άποψη της αντίδρασης για την αντίδραση.

Αν τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ διασπαστεί και κατεβεί αυτόνομα ο ΣΥΝ στις εκλογές, οι συνέπειες θα είναι μακροχρόνιες στον αριστερό χώρο, αν δεν αποτελέσουν καταστροφικές. Ο μόνος τρόπος για να το μάθουμε είναι να ψηφίσουμε στις 4 Οκτωβρίου, κι όχι να μας καθοδηγούν οι ύποπτες δημοσκοπήσεις.

Οι περσινές δημοσκοπικές εκρήξεις της Ανανεωτικής Αριστεράς και η κατακόρυφη πτώση τους μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη ίσως υποδεικνύουν ένα προπαγανδιστικό σχέδιο φθοράς του συγκεκριμένου χώρου. Ποιός μπορούσε να πιστέψει ότι ποσοστά που άγγιζαν το 18% αντικατόπτριζαν μια πολιτική άνοιξη; Παραήταν ωραίο το όνειρο για να είναι αληθινό.

Και ίσως η λέξη κλειδί να είναι το όνειρο. Αν η ευρύτερη Αριστερά δεν καθήσει να τα βρει με τον εαυτό της, παραμερίζοντας τη φιλαρχία και τη ματαιοδοξία που μαστίζει το χώρο της, το μέλλον θα είναι εξαιρετικά δυσοίωνο για την επιβίωση της όταν ο δικομματισμός παραμένει ριζωμένος γερά στα νεοελληνικά θεμέλια τη πολιτικής σκηνής. Τα όνειρα είναι ωραία, οι προθέσεις καλοπροαίρετες στην πλειοψηφία τους, αλλά όταν δεν υπάρχει ένα σαφές υπόβαθρο από εφαρμοσμένες πρακτικές, μακριά από την ατελείωτη θεωρητικολογία, τότε η ταφόπλακα είναι ήδη κομμένη και λαξεμένη. Ο μακρύς επιθανάτιος ρόγχος της Αριστεράς θα θυμίζει πλέον εκείνες τις άριες της όπερας όπου το θύμα μαχαιρώνεται και τραγουδάει μεγαλόφωνα το χαμό του για μισή και βάλε ώρα.

_______________________________

*Κατά παράφραση του Ιουλίου Βερν για τους Αμερικανούς.

Advertisements

6 thoughts on “Ο μακρύς επιθανάτιος ρόγχος της Αριστεράς

  1. Μάλλον υπάρχει πρόθεση για στάχτες αναγέννησης φοίνικα,
    σύμφωνα με το προηγούμενο της ΕΔΑ,’58-’63.
    Δεν ήτανε άσχημα για την αριστερά η ανορθόδοξη(;) προσχώρηση, εκτός αν η επανάληψη ελοχεύει την φάρσα.

  2. Για ποια Αριστερά μιλάς; Εκείνη των 2 αρχηγών ή εκείνη του ενός και μοναδικού κόμματος; Είναι πια καιρός για μία Αριστερά σύγχρονη. Μία ενιαία σύγχρονη Αριστερά, ανθρωπιστική και όχι κομματική, ανθρώπινη και όχι μονολιθική.

    Φοβάμαι πως το μόνο που θα μείνει θα είναι το όνειρο της.

  3. Ως Αριστερά εννοώ μόνο ότι έρχεται από το ΚΚΕ Εσωτερικού, κατά συνέπεια στις μέρες μας τον Συνασπισμό και τον ΣΥΡΙΖΑ.
    Το ΚΚΕ, είναι για μένα, ο βαθειά καθεστωτικός και αντιδραστικός πολιτικός φορέας στην Ελλάδα και ειδικά μετά τη στάση του τον Δεκέμβριο του 2008 αποδείχθηκε και ο μέγας κουκουλοφόρος- όχι αυτός που σπάει βιτρίνες, αλλά εκείνος, ο καταδότης με την κουκούλα που θυμίζει κατοχή.

    Η Αριστερά, «εκμεταλλεύτηκε» άριστα την ΠΑΣΟΚική μετεκλογική βύθιση στην εσωστρέφεια του 2007 και, αναδείχθηκε ως η κυρίαρχη αντιπολιτευτική δύναμη.

    Ήδη όμως εδώ, εμφανίζεται η ουσία του προβλήματος. Έπρεπε το ΠΑΣΟΚ να πέσει στον κύκλο των υπαρξιακών του αναζητήσεων, για να μπορέσει να βγάλει κεφάλι η Αριστερά. Αν αυτό δεν δείχνει έλλειψη ταυτότητας τι δείχνει; Κερδίζω δηλαδή, όταν ο άλλος κουτσαίνει! Μα το ζήτημα, είναι να κερδίζεις όταν όλοι τρέχουν καλά!

    Και έφτασε λοιπόν τότε ο ΣΥΡΙΖΑ να χτυπάει τα…ζαλιστικά και δημοσκοπικά 16% και 17% και μέσα στο κλίμα γενικής ευφορίας κάποιοι, αναρωτιόμασταν τι θα μείνει στο τέλος από όλα αυτά. Γιατί βέβαια, ο αέρας στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν δανεικός. Δεν ήταν η μεγάλη επιστροφή της αριστεροεγεννούς λαϊκής βάσης του ΠΑΣΟΚ ήταν μία τιμωρία των μαζών που έχουν και τέτοια χαρακτηριστικά –αλλά όχι μόνο αυτά- στο ΠΑΣΟΚ.

    Ελπίσαμε τότε πως από όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε την απόλυτα στοιχειώδη δυνατότητα διαχείρισης, ώστε να συγκρατήσει ένα κάποιο μικρό τμήμα από αυτό το ρεύμα και να σταθεροποιηθεί σε κάποιο 7% με 8%- κάποιοι υπεραισιόδοξοι ονειρεύονταν διψήφια νούμερα.

    Ελπίδες φρούδες. Και τώρα, στην κόψη του ξυραφιού με λόγο αμήχανο και ξύλινο, που συχνά κανείς τον μπερδεύει με τον στείρο αντιευρωπαϊσμό του ΚΚΕ παλεύει απλά για να υπάρξει. Ίσως και χρειάζεται μία γερή «πατητή» για να σοκαριστεί συθέμελα και ξυπνήσει. Αλλιώς, εκεί που φτάσαμε, φοβάμαι πως ακόμα και η είσοδός του στη Βουλή, με κάποιο 3,2 ή κάτι ανάλογο, θα μεταφραστεί σε….θρίαμβο και θα ζαλίσει και πάλι τα «παιδιά».

    Αριστερά, σημαίνει ευθύνη. Μόνο που δεν βλέπω τίποτα τέτοιο. Δυστυχώς.

  4. ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ενας περιγραφικός όρος – που ανάλογα με το τόπο και το χρόνο , καλύπτει απο » φιλελεύθερους αστούς», μέχρι τα σοσιαλιστικά,κομμουνιστικά,και αναρχικά κόμματα ή ομάδες.Συνήθως ως ΑΡΙΣΤΕΡΑ θεωρείται ό ένας απο τους δύο πόλους της πολιτικής σκηνής ( Ο » ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ» π.χ. ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ , μετά την περιθωριοποίηση των κάποτε μαζικών ΚΚ ΗΠΑ και τροτσκιστικού ΣΕΚ).Στην ΕΛΛΑΔΑ μετά το 1974,το «σήμα» ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΎΝ, εκτός απο το ιστορικό ΚΚΕ(1918) και τα νεομφανιζόμενα ΚΚΕ ΕΣΩΤ.(68),ΕΚΚΕ(1970),ΟΜΛΕ(1964),ΕΛΕΚ,Κ.Ο.ΜΑΧΗΤΗΣ …. ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ.Το ΠΑΣΟΚ ξεκινώντας ως ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό κίνημα,διακριτό απο το λενινιστικό αλλά και απο το σοσιαλδημοκρατικό πρότυπο,με ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟ ΗΓΕΤΗ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, θα φτάσει απο το 13% στο 48%,το1981, ΠΡΑΓΜΑΤΏΝΟΝΤΑς ΕΝΑ ΝΕΟ «ΕΑΜ» (χωρίς το ΚΚΕ όμως).Φυσικά στο άλμα συνέβαλλε η ταχεία φθορά της ΝΔ, η διάλυση του ΚΈΝΤΡΟΥ ΛΌΓΩ ΧΕΙΡΙΣΜΩΝ ΤΩΝ ΗΓΕΤΙΚΩΝΤΟΥ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ( ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΤΕΞΕ ΕΝΩ ΤΟ ΣΚ ΕΔΕΚ ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟ 10-14%), η καθήλωση του ΚΚΕ ΕΣΩΤ.ΣΤΟ 1,5 %, η ΔΙΆΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΚΡΟΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ.Αν λοιπόν δικαιούται κάποιος να αυτοτοποθετείται ως κύρια δύναμη της Ελληνικής Αριστεράς , είναι το ΠΑΣΟΚ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΑΤΤΏΜΑΤΆ ΤΟΥ,ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ ΕΞΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΒΑΘΜΟ ΟΣΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΣΚΗΣΑΝ ΕΞΟΥΣΙΑ… Το ΚΚΕ μετά την αποχώρηση των «ανανεωτικών»-οχυρώθηκε στις σημαίες και σε μια «υπερεπαναστατική» αντίληψη.Οσο όμως μαζικοποιείται ξανά,και επειδή είναι προσανατολισμένο στη»μαζική δουλιά » η ανανέωση του χτυπά την πόρτα ξανά : ΠΟΛΛΆ ΝΈΑ ΣΤΕΛΈΧΗ, σε ΄έναν κόσμο με ελεύθερη πληροφόρηση και φιλοδοξία για πολιτικό ρόλο συναντούν αναγκαστικά τη κοινωνία, και επηρεάζονται απο αυτή…έστω και αργά…Ο ΣΥΝ με τη «αριστερή» στροφή του ,αντί να στραφεί στα χειμαζόμενα ΛΑΊΚΆ ΣΤΡΩΜΑΤΑ -ΕΡΓΑΤΙΚΆ ,ΑΓΡΟΤΙΚΆ…ΘΕΏΡΗΣΕ ΟΤΙ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΔΕΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΑΡΑΝΤΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΙΚΡΕΣ-ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ-ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΑΓΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΣΧΥΡΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, και μάλιστα δεν μπόρεσε να διακρίνει ότι η δημοσκοπική έκρηξη του 2008 ΑΦΟΡΟΎΣΕ κυριως αριστερούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ,ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΑΝ ΈΝΑ ΣΧΗΜΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΙΕΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΙΑ «ΚΑΘΑΡΗ-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ»(γι αυτήν εξάλλου διαγκωνίζονται εδώ και δεκαετίες αρκετά σχήματαΠ.Χ. ναρ,σεκ,κκε|μ-λ.,μ-λκκε,οακκε,ασκε,ακεπ,οκδε,εεκ,εκκ,εαμ,κλπ…)
    Και καλό είναι να μην ξεχνάμε αριστερούς που κινούνται σε άλλους χώρους:Κ.ΖΟΥΡΑΡΙΣ,Σ.ΚΑΡΓΑΚΟΣ,ΧΡ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ,Γ.ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ,Μ.ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s