Ο στιλπνός ρομαντισμός του Carlos Kleiber

Μουντός ο σημερινός καιρός και έψαξα στο youtube να ακούσω κάνα Μπραμς. Έπεσα όμως στην περίπτωση Carlos Kleiber, ένας αρκετά αμφιλεγόμενος μαέστρος που ακολούθησε τα χνάρια του πολύ σπουδαίου πατέρα του, Erich Kleiber. Έχω ακούσει αρκετές ερμηνείες του, για κάποιες έχω αρκετές επιφυλάξεις πχ θεωρώ ότι οι δισκογραφικές καταγραφές της 5ης και της 7ης του Μπετόβεν είναι λίγο υπερεκτιμημένες επειδή τις σώζει η Φιλαρμονική της Βιέννης που βρίσκεται σε εξαιρετικά απίστευτη φόρμα, από τις λίγες περιπτώσεις εκείνες που η ορχήστρα λάμπει σαν διαμάντι και σκεπάζει τον μαέστρο. Παρόλ’ αυτά, θεωρώ τις ερμηνείες του στον Μπραμς ως τις πιο ενδιαφέρουσες, ο Κάρλος Κλάιμπερ προσδίδει καθαρότητα και στιλπνότητα στα έργα αυτά σε απάντηση στον βαρύ και στιβαρό ρομαντικό γερμανισμό που αντιπροσωπεύουν άξια οι ιστορικές ερμηνείες του Χέρμπερ φον Κάραγιαν στις ηχογραφήσεις του 1963. Στο ερώτημα ποιες ερμηνείες προτιμώ, θα έλεγα χωρίς δισταγμό τον Καρλ Μπεμ και τον Λέοναρντ Μπερνστάιν, αμφότεροι με την Φιλαρμονική της Βιέννης κι αυτοί, και τον Όττο Κλέμπερερ με την Ορχήστρα Φιλαρμόνια. Ο Κάραγιαν παραμένει εκπρόσωπος της δικής του σχολής στις τρεις «επίσημες» δισκογραφικές καταγραφές του για την DG, με προεξάρχουσα τις ερμηνείες του 1963. Μπορείτε να διαβάσετε και ένα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο «Carlos Kleiber: Not a great conductor» και αποφασίστε μόνοι σας για το αν ήταν σπουδαίος μαέστρος ή όχι.

Γιοχάννες Μπραμς, Συμφωνία νο. 4

Πρώτο μέρος

[YT]yCaaPaQx5zg[/YT]

[YT]MQ9myj8a2QE[/YT]

Δεύτερο μέρος

[YT]hvsM_EMwj8M[/YT]

[YT]MYKvyXJ-cY4[/YT]

Τρίτο μέρος

[YT]Trr_9rXaI1U[/YT]

Τέταρτο μέρος

[YT]WZGWB93-mmI[/YT]

Το αντίπαλο δέος του Κλάιμπερ, οι πρώτες ηχογραφήσεις του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν στην DG σε δίσκους βινυλίου, από τη συλλογή μου.

Κλικ στην εικόνα για να μεγαλώσει.

Advertisements

2 thoughts on “Ο στιλπνός ρομαντισμός του Carlos Kleiber

  1. Πάντως, άκουσα την Πρώτη Συμφωνία με τον Τσαρλς Μακέρας για την Telarc και δίκαια χαρακτηρίστηκε εξαιρετική αλλά δεν έχω ακούσει τις υπόλοιπες τρεις με τον ίδιο για να πω με σιγουριά το πόσο αξίζει το πακέτο. Πιθανότατα όμως θα τον έβαζα στις συστάσεις μου. Στην NAXOS, έχουν πολύ ενδιαφέρον οι εκτελέσεις της Marin Alsop όπως τις άκουσα από την προεπισκόπηση που προσφέρει η ιστοσελίδα της εταιρίας (πρέπει να εγγραφείτε πρώτα για να τις ακούσετε). Θαυμάσιος και ο Σαρλ Μυνς στην 4η αλλά αγνοώ την παραπέρα δισκογραφία του στον Μπραμς.

    Επίσης, Κάρλο Μαρία Τζουλίνι στην DG έχει κανείς; Τον καταργήσανε κι αυτόν (πάλι) οι ηλίθιοι γερμαναράδες.

    Σε γενικές γραμμές, είναι τόσο πλούσια η δισκογραφία γύρω από τις Συμφωνίες του Μπραμς, που συναγωνίζονται επάξια κι επί ίσοις όροις με τον Μπετόβεν και τον Τσαϊκόφσκυ.

    Λεπτομέρεια: σιχαίνομαι την 3η Συμφωνία, ό,τι πιο άχρηστο και βαρετό έχει γράψει ποτέ ο Μπραμς.

  2. Συμφωνώ ότι οι συμφωνίες του Brahms έχουν πολυπαιχτεί και έχουν πολύ καλές ερμηνείες. Ας μου επιτραπεί να παρουσιάσω κάποια πράγματα:

    Του Τζιουλίνι σε DG τις έχω και είναι… Tζιουλίνι… Τίποτα αλλο δεν χρειάζεται. Πιστεύω όμως ότι το Γερμανικό του Ρεκβιεμ είναι η ναυαρχίδα του στον Brahms.

    Carlos Kleiber: Εκκεντρικός μαέστρος. Όσο εκκεντρικός ήταν, άλλο τόσο μεγάλος θεωρώ ότι ήταν. O Karajan στην βιογραφία του έλεγε ότι ερμήνευε μόνο όταν ήθελε ή όταν ήταν άδειο το ψυγείο. Από μια άποψη καλό θα ήταν να το έκαναν και διάφοροι άλλοι και να μην μας φλομώνουν με μπούρδες. Ήταμ μάλλον ανασβαλής, διότι είχε πατέρα τεράστιο μαέστρο μάλλον. Όταν όμως έκανε κάτι, πιστεύω τα πάνα στα όριο τους (δικά του και των συντελεστών). Πάνω σε αυτό δημιουργήσαν ένα μύθο, ο οποίος δεν ξέρω αν είναι δικαιολογημένος.

    Βρίσκω τον Norman Lebrecht έναν εκκεντρικό οπορτουνιστή, που γράφει για να γράφει. Υπάρχουν πιο ουσιώδες και σκληρές κριτικές (κριτικοί του Grammophone 1970-80). H 4η (και η 2η του Brahms) δίκαια νομίζω έχει σπουδαία θέση.

    Marin Aslop: Συνεχίζει παράδοση καλών ερμηνειών. Νομίζω το ότι μια «μαέστρα» ερμήνευσε κύκλο συμφωνιών του Brahms έπαιξε μεγάλο ρόλο στην διάδοση. Εκείνη την περίοδο, ο Haitink με την Συμφωνική ορχήστρα του Λονδίνου, κατέθετε μια πάρα πολύ σημαντική κατάθεση, των συμφωνιών και των κονσέρτων. Έχει καινούργιο Dvorak 9η η Αslop η οποία είναι εξαιρετική (σε σχέση με το τι έχει ακουστεί τελευταία).

    Μπεμ, Bernstein,Klemperer, να προσθέσουμε και τον Jochum. Ναι τεράστιες (και διαφορετικές) ερμηνείες. Κurt Sanderling (1η σε RCA) και ειδικά ο ξεχασμένος Hermann Abendroth σε πολύ υψηλά επίπεδα. Για πολύ παλιές: Mengelberg. Κρίμα να μην έχουμε μια καθαρή καταγραφή.

    Ξεχωριστή θεωρώ και την ερμηνεία του Sergiu Celibidache στην Στουτγάρδη, ειδικά στην 4η. Την θεωρώ κορυφαία (αν και αργή

    Πάντα όμως γυρνάω στον Karajan…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s