νυν υπέρ ντόπας ο αγών

Κάθε μορφή πολιτισμικής έκφρασης θέλει τη ντόπα του. Ο Τουλούζ Λωτρέκ, όπως ο Βαν Γκογκ, ο Βερλαίν και πολλοί άλλοι, ντοπάρονταν με Thujone. Ο Έκτωρ Μπερλιόζ και ο Τόμας ντε Κουίνσι την έβρισκαν με Phenanthrene ενώ ο Τσαρλς Μπουκόφσκι και ο Έρνερστ Χεμινγουέη έχουν ευεργετηθεί από κάποιες ενώσεις υδροξυλίου. Με τη σειρά που αναφέρονται μιλάμε για αψέντι, όπιο και αλκοόλ. Κάπως έτσι και η βαριά ονομασία μεθυλτριενολόνη δεν θα μπορούσε να διαφέρει ως προς την χρήση της αφού τόσο οι προαναφερόμενες ουσίες είναι τόσο τοξικές όσο και η μεθυλτριενολόνη. Ας μην αναφέρουμε και το κάπνισμα.

Ας κάνουμε τώρα ένα μικρό άλμα. Το ανθρώπινο σώμα έχει τις αντοχές και τα όρια του όσον αφορά στην αύξηση της μυικής μάζας όσο και την ευκαμψία του. Μετά από ένα αιώνα που το ανθρώπινο σώμα έγινε αντικείμενο σχολαστικής έρευνας στον αθλητισμό, αγγίζει πιά το όριο αυτό απ’ όπου μόνο μια ριζική βιολογική εξέλιξη μπορεί να το βελτιώσει αλλά αυτό είτε θα αργήσει είτε η εξέλιξη αυτή δεν γίνεται αντιληπτή σε βραχυπρόθεσμο χρόνο. Έτσι, τα παγκόσμια ρεκόρ λιγοστεύουν και ο αθλητισμός χάνει το ενδιαφέρον του. Η λύση εδώ είναι τα λεγόμενα αναβολικά, αλλά και τα πάσης φύσης ενισχυτικά σκευάσματα. Αφού τα τελευταία δεν φέρνουν τα αναμενόμενα θεαματικά αποτελέσματα, τα αναβολικά είναι ο μονόδρομος για τις ακόμη μεγαλύτερες επιδόσεις που επιδιώκονται.

Άρα, αφού τόσες και τόσες βλαπτικές ουσίες θεωρούνται ότι εξυπηρετούν τον πνευματικό μόχθο, ας νομιμοποιηθούν και τα αναβολικά για το σωματικό μόχθο. Καρκίνους παθαίνεις με τα μεν, καρκίνους τρέφουν και τα δε, η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά σε αυτούς που τα χρησιμοποιούν. Γιατί να κυνηγάμε την Χαλκιά όταν έχουμε δίπλα μας νικοτίνη, καφεΐνη και αλκοόλ. Για διαφορετικούς σκοπούς είναι το καθένα αλλά κινούνται προς τον ίδιο στόχο: μια επιμέρους βελτίωση στις επιδόσεις μας. Να δούμε σε λίγα χρόνια πως θα γελάμε με επιδόσεις στα κατοστάρια σε 5». Αλλά το κόλπο εδώ είναι ότι όταν τείνει να μηδενιστεί ο χρόνος από την εκκίνηση προς το τέρμα τότε ο αθλητισμός θα πάψει να έχει ενδιαφέρον.

Και τέλος πάντων, δικό της είναι λοιπόν το κορμί της, ας το κάνει ό,τι θέλει. Εμένα τι με κόφτει;

ΥΓ Γράφει ο Ζαλμόξις: «Το ισχυρό αναβολικό “Μετριμπολόν” (έτσι ονομάζεται κοινά η Μεθυλτριενολόνη) θεωρείται το πλέον ηπατοτοξικό στεροειδές και είναι αποδεδειγμένο πλέον πως προκαλεί καρκίνο στο συκώτι και στον προστάτη. Είναι από τα αγαπημένα αναβολικά των μποντυμπιλντεράδων, καθώς καίει “έξυπνα” (ταχύτατα και επιλεκτικά) το λίπος αυξάνοντας το ποσοστό της αμιγώς μυϊκής μάζας». Και κοιτάζω στο γραφείο μου, στο ψυγείο μου και τι άλλα καρκινοειδή τρέχουν…

Advertisements

12 thoughts on “νυν υπέρ ντόπας ο αγών

  1. Και τέλος πάντων, δικό της είναι λοιπόν το κορμί της, ας το κάνει ό,τι θέλει. Εμένα τι με κόφτει

    Εμένα με κόφτει όχι το τι παίρνει αλλά το τι παίρνει με το δικό μου χρήμα. Αν ήταν να προμηθεύεται ο καθείς τα αναβολικά του με τον δικό του παρά, με γεια του (με αρρώστια του δηλαδή) με χαρά του. Αλλά αν είναι να μου τα παίρνουν με το ζόρι και να τα διαθέτουν για την πρέζα του καθενός, ε! όχι.

    (και όχι μόνον για την πρέζα του, αλλά και για την συντήρηση όλων αυτών των κυκλωματιών του «πρωταθλητισμού»)

  2. Ναι αλλά ως καλή βαζέλα που είσαι, ξέρεις ότι ο ΠΑΟ λαμβάνει αναλογικά πολλαπλάσια χρήματα από τον κρατικό κορβανά, έτσι; Μην πιάσουμε την περίπτωση της ΑΕΚ, πως γλύτωσε από την χρεοκοπία… Και εντάξει, να πιάσουμε και τις ΜΚΟ. Αλλά πραγματικά δεν με νοιάζει γιατί η ρεμούλα είναι παντού και η περίπτωση της Χαλκιά είναι παρωνυχίδα.

  3. O kathe «filathlos» to gnorizei. Plironeis gia na deis agona, h omada soy na kerdisei to protathlima, kai stin anagkei apaiteis na ginei to ntoparisma kai na ladoseis to dietiti. Ti to periergo se ayta ta anthropina? Ayta ta sinoptika se apantisi toy proigoymenoy sxolioy. Kai mi moy pei oti aytos den asxolite me protwthlismo, alla mono me gnisio athlitismo. Tha toy po oti den exoyme anagki ta lepta toy, den ginete to ntoparisma me ta dika toy.

  4. Καλησπέρα!

    Στην επισκόπηση της «ημέρας» κατά τη διάρκεια των ολυμπιακών αγώνων του 2004, το κείμενο το οποίο διάβαζαν οι εκφωνητές και οι δημοσιογράφοι, συχνά άρχιζε κάπως έτσι:

    -«Επιτυχημένη ήταν και η σημερινή ημέρα των αγώνων: είχαμε δύο μετάλλια για την Ελλάδα, δύο παγκόσμια και ένα ολυμπιακό ρεκόρ στην κολύμβηση και μία ισοφάριση παγκοσμίου ρεκόρ στον στίβο».

    Δηλαδή, αν δεν υπήρχαν ρεκόρ, η ημέρα είχε πάει στράφι, καθώς ο θεατής που πλήρωσε το εισιτήριο και απαιτούσε ουσία, δεν είδε το «λιοντάρι» (τον überαθλητή) να κατασπαράσσει τον «Χριστιανό» (το ρεκόρ) και έτσι έφευγε δυσαρεστημένος και χωρίς να μποορεί να βρει το δίκιο του, να ζητήσει τα λεφτά του πίσω! Αυτή ακριβώς είναι η ψυχολογία του παθητικού θεατή, του φιλάθλου του καναπέ, ο οποίος αγνοεί την ουσία του αθλητισμού. Αν υπήρξε ποτέ στη ζωή του αθλητής,δεν θα ενδιαφερόταν για τα ρεκόρ.

    Όταν κάποιος παίρνει κόκα, ηρωίνη, αναβολικά, κ.λπ., κάνει κακό στον εαυτό του (νεφρική ανεπάρκεια, καρκίνο στη μύτη, στο συκώτι, στον προστάτη, πνευμονικό οίδημα, χίλια δυο). Όταν όμως παίρνει ναρκωτικά, αναβολικά κ.λπ. και ταυτόχρονα τους κάνει και έμμεση διαφήμιση (εγώ ο μάγκας που κάνω τα ρεκόρ, που την ακούω, που κάνω όνομα, που βγάζω λεφτά, που είμαι ο Σπορ Μπίλυ, κ.λπ/) τότε εκμαυλίζει. Κυρίως γι αυτό λοιπόν, πρέπει να τιμωρηθεί.

    Συνδέοντας αυτά τα 2 συμπεράσματα, θέλω να καταλήξω στο ότι όπου υπάρχει πολιτισμός και κουλτούρα (και όχι μόνο αθλητική) τα γήπεδα και τα στάδια γεμίζουν και χωρίς τα μετάλλια ή τα ρεκόρ. Και για του λόγου το ασφαλές, πόσοι Έλληνες παρακολούθησαν εφέτος το αγώνισμα της άρσης βαρών;

  5. Με προβλημάτισε αυτό το ποστ γιατί θεώρησα πως είναι η «άλλη όψη» του θέματος, που κανείς δεν είπε μέχρι τώρα, μετριάζοντας κάπως και τα… δικά μου σκληρά λόγια για το ίδιο θέμα (ή τα αυστηρά του Ζάλμοξη).

    Παρόλ’ αυτά, on second thought (που λένε), το θέμα περιπλέκεται (1) από τον έντονο παράγοντα της ΑΠΟΚΡΥΨΗΣ της χρήσης ουσιών και (2) από το ακόμη χειρότερο ενδεχόμενο αν νομιμοποιηθεί η χρήση και δεν κρύβεται, να αναιρεθεί ολοσχερώς ο μέχρι τώρα αθλητισμός με οποιαδήποτε ανθρώπινη έννοια. Δηλαδή, εκτός του (1) που αποτελεί σαφέστατη ΑΠΑΤΗ σε βάρος όλων των άλλων, κλπ. το (2) έχει τις εξής επιπτώσεις: Στο τέλος θα διαγωνίζονται… ΜΟΝΟ αθλητές που έχουν γενετικά μεταλλαχτεί, ή ποτιστεί με (ολοένα και χειρότερες για την υγεία) ουσίες, προκειμένου να «σπάσουν ρεκόρ».

    Τα ρεκόρ ΔΕΝ σπάνε πια με άλλον τρόπο, το ξέρουμε αυτό. Ουσιαστικά συνέστηκε καχυποψία για κάθε «νέο ρεκόρ» ακόμη και ο πρόεδρος της WADA (World Anti-Doping Association), ο Νεοζηλανδός. Ουσιαστικά ο συνεχής ανταγωνισμός για καλύτερες επιδόσεις έχει πλησιάσει φυσικά όρια που έχει κάθε ανθρώπινος οργανισμός, και τα οποία δύσκολα ξεπερνιώνται. Αν συνεχίσει το σπάσιμο των ρεκόρ, θα ενταθεί και το σπάσιμο της υγείας των αθλητών (που θα το βιώσουν αργότερα στη ζωή τους). Οι δε υγιείς αθλητές που δεν ντοπάρονται, σαν συνέπεια θα εκλείψουν εντελώς. Επομένως, -λογικά- ΔΕΝ ΣΤΕΚΕΙ η νομιμοποίηση των αναβολικών και παρεμφερών μεθόδων.

    Ποιά είναι η λύση λοιπόν; Ο πρόεδρος της WADA ανακοίνωσε μια νέα τεχνολογία για τον ακριβέστερο, μακροχρόνιο έλεγχο της σωστής υγείας και χημικής καθαρότητας των αθλητών που θα προσφέρεται με μορφή (ψηφιοποιημένου) «βιβλιαρίου αθλητή». Αλλά επειδή αυτό θα πάρει αρκετά χρόνια μέχρι να γίνει απολύτως εφαρμόσιμο, τα αθλήματα θα συνεχίσουν να ξεπέφτουν.

    Θέλετε μια καλύτερη λύση; Προτείνω π.χ. τη Χειμερινή Κολύμβηση σαν άθλημα που ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ επιδόσεις και ρεκόρ, παρά μόνο αυξανόμενη αντοχή στις ασθένειες κάθε είδους, επιφέροντας μέχρι και τριάντα φορές λιγότερη πιθανότητα να αρρωστήσει κανείς από ΚΑΘΕ ασθένεια (και για κάθε είδους κρύωμα, περίπου 60 φορές). Εμείς οι χειμερινοί ΔΕΝ είμαστε «γυμνασμένοι αθλητές», διατηρούμαστε όμως πολύ πιο φρέσκοι, ζωντανοί και υγιείς από όλα αυτά τα… ντοπαρισμένα ΖΟΜΠΥ! 🙂

  6. Για τώρα, αντιγράφω ένα σχόλιο της A chinstrap named Tango από σχετικό ποστ στο Jungle Report:

    Υπόψην, η απέχθεια για την φαρμακευτική ενίσχυση των αθλητών είναι πολύ πρόσφατη. Μέχρι και τη δεκαετία του ’60, η φαρμακευτική ενίσχυση («ντοπάρισμα») των αθλητών γινόταν ατιμώρητα, και μάλιστα με την ευλογία παραγόντων και κυβερνήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι ο αθλητισμός είναι συχνά υποκατάστατο και πρόβα τζενεράλε πολέμου. Τα φάρμακα που θα αυξήσουν τις επιδόσεις του αθλητή στην είρήνη θα είναι τα φάρμακα που θα αυξήσουν τις επιδόσεις του στρατιώτη στον πόλεμο. Χρειάστηκαν κάποιοι τρανταχτοί θάνατοι αθλητών στη δεκαετία του ’60 (Tommy Simpson, Kurt Jensen) για να επανεξεταστεί το θέμα του ντοπαρίσματος.

    http://jungle-report.blogspot.com/2008/08/citius-altius-fortius-2008.html

    Τα υπόλοιπα αύριο.

  7. Έχει ενδιαφέρον η λογική του σωματικού enhancement μέσω χημικών ή γενετικών εξωγενών παρεμβάσεων.Πολύ σωστά ο Omadeon μιλάει για μεταλλαγμένα τέρατα-αθλητές, καθώς μπορεί να μην είναι τέρατα αλλά σίγουρα το gene doping, δηλαδή η εφαρμογή των αρχών της γονιδιακής θεραπείας για ενίσχυση των σωματικών κυττάρων (απρόβλεπτα αποτελέσματα,πανδύσκολη ανίχνευση)για κατάρριψη ρεκόρ, είναι εφικτή.

    Οπότε μιλάμε πλέον για δημιουργία μηχανών από μύες, συστήματα μικρής χρονικής διάρκειας, που θα μας προσφέρουν σε όλους εμάς τους παχύσαρκους (lifestyle «enhancement» με την αντίθετη έννοια)θέαμα, ώστε να μένουμε με το στόμα ανοιχτό.Αυτή η λογική είναι λανθασμένη καθώς προωθείται ο «αθλητισμός» των ρεκόρ, που και οι προλαλήσαντες αναφέρουν και η παραμόρφωση κάποιων ιδανικών (ας μην είμαστε μόνο κυνικοί)παρόλο που πολυακούγεται η καραμέλα «ε σιγά…το κάνουν και οι άλλοι»!
    Σίγουρα μπορώ να δεχτώ ότι οι αθλητές πολλές φορές γίνονται πειραματόζωα εν αγνοία τους αλλά σε κάθε περίπτωση νοιώθουν ευλογημένοι από την άγνοιά τους,που την προσδοκούν,καθώς ο μόνος στόχος τους είναι η νίκη με κάθε μέσο.Και όταν την κατακτήσουν προσπαθούν να τη ρευστοποιήσουν είτε με χρήμα και δόξα είτε με πατριωτικούς πύρινους λόγους!

    Γιατί να τρώω στη μάπα τέτοιους άχρηστους ως πρότυπα?Γιατί στη χώρα μας κυριαρχεί η ατιμωρησία και οι καφρίλες του συζύγου της Ντόρας(ψιλοάσχετο)?Πρέπει να μπορώ να τρέξω το κατοστάρι σε 9,53 για να έχω δικαίωμα να μιλήσω?

  8. jago,
    από πού συμπεραίνεις ότι δεν αντιδρώ το ίδιο και στις χρηματοδοτήσεις των ποδοσφαιρικών σωματείων ή των διαφόρων ΜΚΟ;

    ..ειδικά των δεύτερων που δεν μας προσφέρουν ούτε καν θέαμα;

    🙂

  9. Ουπς! λάθος, λάθος.
    Προσφέρουν θέαμα: Πεινασμένη αρκούδα επιτίθεται σε άνθρωπο.

    Άκουγα χθες, σε ένα δελτίο, την κόρη του άτυχου κατοίκου της Κλαδοράχης. Είπε ότι η ΜΚΟ Αρκτούρος, ξέρει μόνον να παίρνει τις ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις, αλλά δεν φροντίζει για την τροφή των αρκούδων για τις οποίες(δήθεν) φροντίζει και ενδιαφέρεται…

  10. Το ανθρώπινο σώμα έχει τις αντοχές και τα όρια του όσον αφορά στην αύξηση της μυικής μάζας όσο και την ευκαμψία του.

    Πες τα χρυσόστομε! Από τη στιγμή που όλοι οι αθλητές ανεξαιρέτως «υποχρεώνονται» σε όλο και μεγαλύτερα επιτεύγματα, ξεπερνώντας τα όρια του ανθρωπίνως δυνατού, η ιστορία με τα αναβολικά δεν πρόκειται να εκλείψει. Διασκεδάζω αφάνταστα πάντως με όσους το παίζουν έκπληκτοι, ναι ναι και η γη γυρίζει

  11. Κι όχι μόνο γυρίζει, Ήθαν, αλλά τουλάχιστον τα οφθαλμόλουτρα με τους «σφίχτες» στο μπλογκ σου κάνουν να στριφογυρίζουν πολλά μοναχικά κορμιά σε κρεβάτια. Καλύτερη άσκηση υπάρχει; 😛

    Πλάκα πλάκα, με παρεξηγείτε λίγο οι προλαλήσαντες, δεν υπερασπίζομαι την Χαλκιά και την κάθε Χαλκιά, απλά διαπιστώνω πως υπάρχει μια άλλη όψη (την κατάλαβε κάπως ο Ομαδεόνας) που λέει «ε και; Ας κάνουν ό,τι θέλουν και να πάνε να πνιγούνε». Το λέμε συχνά πόσο έχει εξευτελιστεί ο πρωταθλητισμός, κι όχι πως άλλοτε ήταν αγνώος, απλά η παρούσα Ολυμπιάδα έβγαλε την χειρότερη κακοδαιμονία (και) του ελληνικού ολυμπισμού. Λες και δεν το ξέραμε μεν, μα τα ΜΜΕ για μια άλλη φορά κάνουν το θαύμα τους, ο κύριος «Εφκαριστό Ατίνα, εφκαριστό Ελάντα» δεν κάνει τίποτε άλλο από το να επιβιώνει σε μια θέση που απαιτεί να υποκρίνεται το ροτβάιλερ, η ΔΟΕ, ΕΟΕ, από κοντά ο Κοκό και η Γιάννα κι όλη η συμμορία της ρεμούλας κάνουν το πιο απλό πράμα του κόσμου: εμπόριο. Διαβάστε παρακαλώ το ποστ του Jungle Report που έδωσα πιο πάνω.

    Τι λέμε τώρα, είδα ότι ο Ζαλμόξης ήταν αθλητής του στίβου και τον εγκατέλειψε, προς τιμήν του, όταν του ζητήθηκε να ντοπαριστεί. Συγγνώμη Ζαλμόξη αλλά ξύπνησες αργά αλλά πάλι καλά. Τι πήγες και χώθηκες σε τέτοιες μαφίες.

    Και στο κάτω κάτω της γραφής, ο πρωταθλητισμός δεν διαφέρει από το εμπόριο των ναρκωτικών. Τι κοκαΐνη, τι μεθυλτριενολόνη, τα ίδια σκατά είναι. Αν το προοδευτικό αίτημα μιλάει για την αποποινικοποίηση των μαλακών ναρκωτικών, αιτούμαι κι εγώ στην αποποινικοποίηση των αναβολικών, αλλά δεν θα γίνει ποτέ αυτό και ξέρετε πολύ καλά γιατί. Το σύμπτωμα του εθνικισμού περνάει μέσα από την προπαγάνδα και την παρανομία. Κι αυτά είναι που φέρνουν τα πολλά λεφτά.

    Περαστικά μας.

    Κ.σ-Μ. ας μην περιπλακούμε, νομίζω ότι γνωρίζεις τις απόψεις μου για τον «αθλητισμό» και γι αυτό θα μου επιτρέψεις να είμαι λίγο απόλυτος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s