Φλας με τον Ρίμπο

Το δεύτερο μέρος της βραδιάς μονοπωλεί η Συμφωνία αρ.6 σε σι ελάσσονα, έργο 74 του Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι (1840-1893). Η επονομαζόμενη Παθητική (δηλαδή του Πάθους), η έκτη συμφωνία του συνθέτη και τελευταία που έγραψε προτού θέσει τέλος στη ζωή του. Πηγή: in.gr. Ομολογώ πως δεν το ήξερα, μένω μετεξεταστέος!! Μα εδώ σας έχω κάτι πιο «πιπεράτο» από τις δασκαλίστικες αρλούμπες του ingr. Ο Τσαϊκόφσκυ ήταν ομοφυλόφιλος και εξαναγκάστηκε στην αυτοκτονία από τα αδέρφια του μπροστά στο διαφαινόμενο σκάνδαλο της ερωτικής σχέσης του με ένα ανηψιό του Τσάρου. Στον ανηψιό αυτόν είναι λοιπόν αφιερωμένη η Παθητική Συμφωνία…

Όταν με το καλό τελειώσει μία από τις πιο σιχαμένες αγωνιστικές των τελευταίων ετών, η φωτογραφία με τον «τετραδάχτυλο» Ριβάλντο θα μείνει ως η κορυφαία στιγμή της αθλητικής χρονιάς. Στο ποστ που παραπέμπω, στα σχόλια, υπάρχει και μια αριθμολογική ερμηνεία της τεσσάρας για την οποία ξόδεψα ελάχιστη φαιά ουσία στην επινόησή της.

Το πρώτο βραβείο «πεταμένα λεφτά» πηγαίνει ανυπερθέτως στο Beowulf. Ακόμα κλαίω το ενάμιση ευρώ που έδωσα στο βιντεοκλάμπ, δεν έχω ξαναδεί πιο άχρηστη ταινία. Δεύτερο βραβείο, σε όλα τα ηχεία για υπολογιστή με subwoofer που έχω πάρει, καλά είναι για παιχνίδια αλλά δεν αντέχονται στη μουσική και ειδικά στην κλασική, το ξεχειλωμένο μπουμπουνητό που παράγουν είναι αφόρητο. Πέραν του μεγάλου ηχοσυστήματος που το συνδέω για τις εγγραφές, τα Creative Inspire T10 κάνουν επιτέλους μια χαρά τη δουλειά τους σε αξιοπρεπέστατα ποιοτικά επίπεδα και λογικό κόστος. Αλλά μία καλύτερη κάρτα ήχου, όχι αυτές οι Soundblaster που δίνουν υπερβολικό βάρος στο surround, θα τη χρειαστώ. Μήπως αυτήεδώ) σαν βάση; Ή καλύτερα μια Tascam

Αν ψάξετε στο διαδίκτυο το πρόγραμμα σπουδών της «Φιλοσοφικής» Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, θα δείτε ότι… η Ελληνική Φιλοσοφία απλώς δεν διδάσκεται εκεί! Μόνον κάποια εισαγωγικά στοιχεία υπάρχουν κι από εκεί κι έπειτα οι φοιτητές καταπιάνονται διδάσκονται μόνον γραμματική! Επίσης, οι απόφοιτοι της «Φιλοσοφικής» αποκαλούνται φιλόλογοι και η μοναδική τους επιστημονική εξειδίκευση είναι η διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας. Όπως δηλαδή οι «γραμματικοί» της τουρκοκρατίας. Μην περιμένετε βεβαίως μεταξύ τους να βρείτε γνώστες της Ελληνικής Φιλοσοφίας· ματαιοπονείτε. οι περισσότεροι αγνοούν τελείως τη Φιλοσοφία της Ελλάδος, γιατί η «Φιλοσοφική» Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία να μην τη διδάσκει! Περισσότερα στο καινούριο ιστολόγιο του ιδιαίτερα καυστικού Αιρετικού.

Ένα ανέκδοτο -ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ- : Είμαστε στην αρχαία Αίγυπτο, η δασκάλα του παλατιού υπαγορεύει ιερογλυφικά στα παιδιά των ιερέων και των ευγενών: «Ο Φαραώ μας, Ραμσής Β’, γιός του Ώρου και της Ίσιδος, Θεός επί γης, το ίδιο δυνατός με τον Όσιρι και αρρενωπότατος σαν τον…» Διακόπτει ο επιμελής μαθητής ώστε να ζητήσει διευκρινήσεις: «Κυρία, το αρρενωπότατος με πόσα αρχίδια γράφεται;«

Ο καθείς στο είδος του και η Απογευματινή στα πρωτοσέλιδα. Το τσίμπησα από το Mediablog.gr, αν δεν είναι για γέλια τότε η εφημερίδα κατάντησε ο ορισμός του γλείφτη. Που είναι τώρα ο Αηδώνις Γεωργιάδης να ξελαρυγγιάζεται με τη χάρη μιας μυξοκλαίουσας ιτιάς για τα χαμένα (φασιστο)ιδανικά της πατρίδας μας;

apogev.jpg

___________________

rimbo.jpg

 

(Πορφυρογέννητη γωνιά που λέει και ο βαντζέλακας)

 

Advertisements

24 thoughts on “Φλας με τον Ρίμπο

  1. αγαπημένος μου ο Τσαϊκόφσκυ κι ακούγεται καλά με μια tascam αλλά αυτό δεν χρειάζεται να γνωρίζεις φιλοσοφία για να το ξέρεις οπότε περιτεύει το μάθημα στην φιλοσοφική που είναι αρχαιότερο ανέκδοτο και απο την Απογευματινή ακόμα.

  2. Σπίτι μου έχω – προς το παρόν – το Philips Cineos DVP-9000S (DVD/Super Audio CD player) με έναν ενισχυτή Audio Analogue Primo και ηχεία τα Klipsch RB-25. Μια χαρά την κάνουν τη δουλειά τους… Και τα καταφέρνουν υπέροχα στη «Νύχτα στο Φαλακρό Βουνό» του Mussorgsky, παιγμένη από τη συμφωνική του Saint Louis υπό τον Leonard Slatkin.

    Πάντως, μ’αρέσει που ο Καρατζαφέρης παίρνει ύφος και κάνει κήρυγμα… Έχω μετρήσει μέχρι τώρα τρία ΚΑΡΑΜΠΙΝΑΤΑ φάουλ του κόμματός του:

    1. Πολιτευτής του συνελήφθη στις 16 Ιουλίου 2004 για συμμετοχή σε κύκλωμα διακίνησης ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑΣ.
    2. Αϊβαλιώτης: υπερπατριώτης και φυγόστρατος.
    3. Εργασιακός μεσαίωνας καταγγέλθηκε το Νοέμβριο του 2007 από τους τεχνικούς του ΤΗΛΕΑΣΤΥ.

    Κατά τα άλλα, κρίνει τους πάντες και τα πάντα…

    «Υποκριτά έκβαλε πρώτον εκ του οφθαλμού σου την δοκόν και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος εκ του οφθαλμού του αδελφού σου» (Ματθ. 7:5)

  3. Αιρετικός
    Μου έκανε εντύπωση η επιλογή του ενισχυτή σου, τα ψάχνεις αυτά. Και ακούς και Telarc! Εγώ πάντως θέλω να αναβαθμίσω αυτό τον καιρό τον ηχητικό εξοπλισμό του υπολογιστή, δεν μπορώ να κάνω σωστή δουλειά με τα βινύλια που ψηφοποιώ, εξάλλου συνδέω τον υπολογιστή με το κανονικό ηχοσύστημα (Aura Evolution, B&W P4 και cd Marantz) και βλέπω ότι χρειάζομαι ακριβή κάρτα. Κατά τα άλλα, πολύ ενδιαφέρουσες οι καρατζαφέρειες επισημάνσεις σου…

    Κ.σ-Μ.
    Έλα βρε τώρα, οι δικές μου πηγές είναι από φυλλάδια cd και ξένες σελίδες. Και τα ξέρω αυτά χρόνια τώρα.

    Κλείτορα
    Λες για Tascam καλύτερα, ε; Πάντως, για εσωτερική κάρτα η Prodigy έχει πολύ καλές κριτικές ως entry.

  4. Ποια Telarc; Mobile Fidelity, σε Super Audio CD. Και ήταν της VOX η πρώτη έκδοση αν θυμάμαι καλά. Αλλά σκέφτομαι να πάρω κι ένα καθαρόαιμο SACD player και να βάλω το Philips μόνο για τα DVD, καθώς και ένα πικάπ. Για τον ενισχυτή, σκέφτηκα… «σχεόν λαμπάτες χροιές δίνει, γρήγορος είναι, άρα θα ταιριάξει με τα Klipsch που έχουν καλή ρυθμική αγωγή και τρομερά μεσαία (ας είναι καλά η κόρνα).

  5. Α, ο Slatkin έχει ηχογραφήσει και για τη Telarc μερικές φορές, πχ την 1η Μάλερ. Βρε συ, το SACD δεν περπατάει πια όπως και το DVD-audio, θα πετάξεις άδικα τα λεφτά σου.

  6. Θα μου μείνει η αναπαραγωγή CD, η οποία σίγουρα θα είναι καλύτερη από του Philips. Το CD δεν πρόκειται – έτσι κι αλλιώς – να πεθάνει τόσο εύκολα. Είναι βλέπεις και ΠΟΛΥ πιο ανθεκτικό απ’το Blu-Ray. Επίσης, τα SACD/DVD-Audio δεν προχώρησαν λόγω του μεταξύ τους πολέμου. Η αγορά σηκώνει, όπως έχει δείξει η ιστορία, ένα φορμά μόνο:

    Στη δεκαετία του ’70 είχαμε κασσέτες και βινύλια (το 8-track και το τετραφωνικό δεν προχώρησαν). Στη δεκαετία του ’80 είχαμε κασσέτες για ευκολία, βινύλιο για ποιότητα, CD για κάτι ενδιάμεσο.

    Ε, τώρα θα παραμείνει το βινύλιο για ποιότητα (όπως και το φιλμ στη φωτογραφία, ειδικά στο μεγάλο φορμά που παίρνουν οι μηχανές οι τεράστιες με τις φυσούνες), το mp3 για ευκολία και το CD για κάτι ενδιάμεσο.

  7. Καλημέρα,
    Εάν θυμάμαι καλά η «παθητική» συμφωνία του Τσαϊκόφσκι, όπως και η ομώνυμη σονάτα του Μπετόβεν, έχουν άλλο σημαινόμενο από αυτό, που δίνουμε στην λέξη «πάθος» σήμερα. Τώρα το συνδέουμε περισσότερο με την έννοια του έρωτα. Παλαιότερα ο «λεκτικός αυτοματισμός» του πάθους ήταν η οδύνη, π.χ τα Πάθη του Χριστού.
    Στην ουσία, θα μπορούσαμε να πούμε ότι σήμερα πάθος είναι μία στενότερη οδύνη. Είναι η οδύνη, που δεν ανταποκρίνεται το αντικέιμενο του πόθου μας στον έρωτά μας, που ανταποκρίνεται μεν, αλλά πάντα έχουμε τον φόβο, που αμφιβάλλουμε κλπ κλπ.
    Δεν γνώριζα ότι ο Τσαϊκόφσκι ωθήθηκε στην αυτοκτονία από το συγγενικό του περιβάλλον. Νόμιζα ότι τον εξώθησαν θεσμικότεροι παράγοντες. Φυσικά παρουσιάστηκε ως θάνατος από χολέρα ή τύφο εάν θυμάμαι καλά.
    Νομίζω, ότι το μόνο αμιγώς φιλοσοφικό τμήμα, υπάρχει στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. οι φοιτητές σε κάποια στιγμή διαμαρτυρήθηκαν, που δεν μπορούσαν να δώσουν ΑΣΕΠ φιλολόγων. Τώρα μπορούν, διότι νομίζω αναπροσαρμόσθηκε το πρόγραμμα.
    Έχω την αίσθηση, ότι κανείς δεν σκέπτεται την πραγματική σημασία της φιλοσοφίας και την έκτασή της, π.χ, ποιός σκέπτεται εδώ τον διάλογο της φιλοσοφίας με την φυσική και τις επιστήμες; Υποθέτω ότι εν Ελλάδι για τους θεωρητικούς η φιλοσοφία=φιλολογία, ενώ για τους πρακτικούς φιλοσοφία=ακατανόητες αρλούμπες.
    Έχω την αίσθηση ότι στο Αθηνών το ΜΙΘΕ είναι περισσότερο φιλοσοφικά προσανατολισμένο από την φιλοσοφική.

  8. Δυστυχώς αυτή ακριβώς είναι η αντιμετώπιση της φιλοσοφίας, την οποία διαιωνίζουν και αρκετοί «καθηγητές» που διδάσκουν στοιχεία της στα υπόλοιπα πανεπιστήμια. Όπως, για παράδειγμα στο Πολυτεχνείο Κρήτης που και οι τρεις καθηγητές που έχουν καταπιαστεί με κοινωνιολογία, πολιτικές επιστήμες, πολιτική οικονομία, φιλοσοφία και τα συναφή: κολλημένοι όλοι τους στη «μητέρα Σοβιετική Ένωση», ψευτοφιλόσοφοι, είρωνες απέναντι στους φοιτητές τους, τόσο βαρετοί που στο πεντάλεπτο επάνω δε σε πιάνει ούτε ένεση καφεΐνης κι αδρεναλίνης. Χώρια που και οι τρεις τους είναι «φοιτητοπατέρες» και πάντα πρώτοι σε όποια κόντρα ξεκινήσει…

    Όταν λοιπόν βλέπουμε τα ανθρωπιστικά μαθήματα να ξεφτιλίζονται έτσι από τέτοιους διδάσκοντες, πώς περιμένουμε να μην τα σιχαθεί ο φοιτητής;

  9. Δεν ξέρω αν ο Αιρετικός έχει διαβάσει περισσότερο Πανούτσο από Παπανούτσο…

    Ο Πανούτσος έγραφε «το μεγάλο οχυρό είναι ανέκαθεν η Γραμματική· αυτή εξασφαλίζει ανέκαθεν την ορθοφροσύνη και την ορθοδοξία».

    … αλλά πρέπει να ψάχνει καλύτερα.

    Στο ΕΚΠΑ υπάρχει τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας, με τετραετή φοίτηση και επιλογή κατεύθυνσης στο τρίτο εξάμηνο.

    http://www.ppp.uoa.gr/

    Ανάλογα τμήματα υπάρχουν και σε άλλα μεγάλα πανεπιστήμια της χώρας.

    All the philosophy you can eat. Μη βλέπουμε παντού φαντάσματα.

  10. Δυστυχώς ακόμα και σήμερα πολλοί μουσικολόγοι και ιστορικοί αρνούνται την αυτοκτονία του Tchaikovsky, πόσο μάλλον τον έρωτα του για τον ανιψιό του.

    To BBC Music Magazine είχε ένα ωραίο άρθρο πριν λίγα χρόνια όπου συζητούσε τη φύση της συμφωνίας σε σχέση με τα ερωτικά συναισθήματα του Tchaikovsky. Αν θυμάμαι καλά ως πρώτη επιλογή επέλεγε την ηχογράφηση του Pletnev για την Virgin (κατά τη γνώμη μου μια υπερεκτιμημένη εκτέλεση).

  11. Παθητική του Tchaikowsky. Από τα έργα που κάθεσαι, απορείς και λες: «Δεν μπορούσε μπορούσε να πάει ποιο πέρα η τέχνη του συνθέτη. Mετά από αυτό τίποτα άλλο δεν μπορούσε να γραφτεί και να ξεπεραστεί.

    Ένα άλλο μουσικό κομμάτι που μου δημιουργεί αυτή την εντύπωση είναι η Tapiola του Sibelius.

    Ερμηνείες της Παθητικής; Πάρα πολλές και δύσκολο είναι να πω ότι ικανοποιεί μία απόλυτα. Ξεχωρίζω ιδιαίτερα του Svetlanov (σε προσεκτικό press από BMG), την πολύ ιδιαίτερη του Bernstein και την πρώτη μονοφωνική του Fricsay (η στερεοφωνική του είναι αβάσταχτη και «αργή»). Fricsay προσφάτως πήρα 5η σε μια εταιρία ειδικευμένη σε Remaster Audite. Προωθητικό CD σε τιμή κάτω από 5 Ευρώ. Οι λάτρεις της μουσικής μην το χάσουν!

    Σε Η/Υ ποτέ δεν παίζω μουσική. Απο βινύλιο ένα 90 % το βρήκα και το ξαναπήρα σε CD και δεν ασχολήθηκα με μεταφορά. Ο αναλογικός ήχος είναι για μένα πάντα ευμετάβλητος και θέλει πολύ επιμέλεια. Η όλη η διαδικασία μου χαλάει την διάθεση. Θυμάμαι το Ιππότη του Ρόδου του R. Strauss με τα 4 Βινύλια και τις αλλαγές (8) για να ακούσεις. Πως εκνευριζόμουν στις αλλαγές…

  12. Ίωνα, το έχω διαβάσει το πρόγραμμα σπουδών της σχολής και δεν βλέπω πού δίνει πραγματική βαρύτητα στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. Αν η εισαγωγή στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία και η Ιστορία της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας θεωρούνται σπουδή της, παώ πάσο. Αναλύεις και σπουδάζεις κάτι – τουλάχιστον εμείς στα Πολυτεχνεία αυτό μάθαμε – όταν ξεπερνάς την καθαρά ιστορική του μελέτη και καταπιάνεσαι με το αντικείμενο αυτό καθαυτό. Αν ήθελα απλώς μια ιστορική προσέγγιση των φιλοσοφικών ρευμάτων, χωρίς να εμβαθύνω, καθόμουν μια χαρά να διαβάσω τον «Κόσμο της Σοφίας» του Γκάαρντερ.

    Ομοίως, θεωρώ ανεπαρκή την κάλυψή της με τα μαθήματα της αρχαίας οντολογίας και της ερμηνείας κειμένων αρχαίας και νεώτερης γνωσιολογίας. Γιατί; Μα, σε ένα εξάμηνο (κουτσουρεμένο συνήθως από καταλήψεις, απουσίες του καθηγητή, αποχές, συνελεύσεις «φοιτητικών» συλλόγων κλπ) τι μπορείς να κάνεις; Και επιτέλους, γιατί χρειάζεται η φιλοσοφική σχολή να δίνει τόση βαρύτητα στη… γραμματική; Πιο σημαντικό τι είναι; να βγάλουμε φιλοσόφους ή φιλολόγους;

    Αλλά ξέχασα… Οι φιλόσοφοι λένε ακαταλαβίστικες αρλούμπες και δε βρίσκουν δουλειά. Παραμύθια της Χαλιμάς. Σε συστήματα multi-agent, ξέρεις πόσες φορές εμείς οι «μουτζούρηδες» και «κομπιουτεράκηδες» Πολυτεχνίτες ανατρέχουμε σε φιλοσοφικά κείμενα για να κατανοήσουμε λογικές έννοιες και διαδικασίες όπως η επιχειρηματολογία;

    Όπως είναι, με το πρόγραμμα σπουδών της, η φιλοσοφική οποιουδήποτε πανεπιστημίου αυτής της χώρας μπορεί να βγάλει αποφοίτους και ερευνητές τέτοιους που να μας βοηθάνε σε τέτοιες δουλειές;

    Μπορεί, όπως είναι, η φιλοσοφική να βγάλει ανθρώπους ικανούς και πρόθυμους να δώσουν νέα κατεύθυνση και όραμα στην ελληνική κοινωνία;

    Ή κοιτάμε μόνο να βγάλουμε φιλολόγους για τη μέση εκπαίδευση και την παραπαιδεία των φροντιστηρίων;

  13. Dynx
    Συμφωνώ για τον Πλέτνεφ, ούτε το κουτί με όλες τις συμφωνίες για την DG με ενθουσίασε ιδιαίτερα (φριχτή η 4η).

    vangelakas
    Θενκς βρε!

    Ίωνας & Αιρετικός
    Διασταυρώστε τα ξίφη σας, είδα Πανούτσο και παρολίγο να πιστέψω… 😉

    Ντροπαλός
    Come back! Εσύ δεν ήσουν αυτός που είχες το ιστολόγιο σου στον blogger; Συμφωνώ σε όλα όσα έγραψες.

    Neco73
    Με έψησες για τον Φριτσάυ, θα τη βρω αυτή την 5η καθώς εκτιμώ βαθύτατα αυτόν τον μαέστρο. Πάντως, μεγάλη μαγκιά του Μπερνστάιν να τραβήξει στα 20 λεπτά σχεδόν το τελευταίο μέρος της 6ης (αν αναφέρεσαι στην έκδοση της DG)

  14. Την έχω την απαγωγή αυτή από πολλά χρόνια σε DG, ήταν και στη σειρά του Βήματος (απαράλλακτη). Και ο Don Giovanni του Fricsay. Είναι καταπληκτικός και ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του.

    Για τον Bernstein φυσικά της DG την έκδοση εννοώ και βρίσκω ότι η περίοδος του στην Ευρώπη βρήκε χώρο να εκφραστεί.

    Ο κύκλος συμφωνιών του Pletnev παραήταν διαφημισμένος (DG). Εγώ θα έλεγα ότι ο Janssons από την νέα Ρώσικη γενιά, έδωσε έναν από τους σημαντικότερους κύκλους συμφωνιών. Μ’άρεσε πολύ η αντιμετώπιση των συμφωνιών 1-3, τις θεώρησε εξίσου σπουδαίες με τις διάσημες 4-6. Εξαιρετική 4η έχει ο Georgiev (όπως και 5η) αλλά θαύμα πραγματικό είναι η 4η του νεαρού Kurt Sanderling με την Φιλαρμονική του Λένινγκραντ, επί εποχής Mravinsky. Σπούδαζε και ήταν βοηθός του Mravinksy. Για τις ερμηνείες του Mravinsky δεν λέω τίποτα, ήταν μια κατηγορία μόνος του.

    Όσο αφορά την σειρά του Βήματος, ακολουθεί Ντάμα Πίκα με Bolshoi και λίγο μετά Don Giovanni με Krips…

  15. Καλημέρα και καλό μήνα,
    Όντως, είχα το ιστολόγιο μου στο blogger μετά πήγα στο wordpress, μετά βρέθηκα να (μην) ανεβάζω παράλληλα και στις δύο πλατφόρμες, καθώς κάπου το open ID κολλούσε ή δεν ήξερα να το χειριστώ.
    Ουδείς «επαγγελματισμός» θα έλεγα ότι με χαρακτηρίζει.

  16. JustAnotherGoneOff, πρέπει στο όλο ζήτημα να δούμε την πραγματικότητα κατάματα: όταν έχεις ένα τεράστιο επιστημονικό πεδίο (όπως τα πάμπολλα ελληνικά φιλοσοφικά ρεύματα), δεν μπορείς με τρία-τέσσερα μαθήματα, εκ των οποίων το ένα είναι εισαγωγικό και το άλλο ιστορικής φύσης, σε δυο κουτσουρεμένα εξάμηνα να πεις ότι το έμαθες και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που να σου επιτρέπει να προχωρήσεις κι ένα βήμα παραπέρα.

    Λόγου χάριν, εγώ δε μπορώ να πω ότι έμαθα κοινωνιολογία με μια ιπτάμενη καθηγήτρια που σχεδόν ποτέ δεν ερχόταν για μάθημα, άλλα έλεγε ότι παραδίδει κι άλλα παρέδιδε και στο τέλος βαθμολόγησε άλλα αντί άλλων (π.χ. εγώ δεν έγραψα καλά και πήρα 8, ενώ ένα άλλο παιδί έγραψε αρκετά καλύτερα από μένα και πήρε 3). Και κανένας δεν μπορεί να πει ότι επειδή έκανε ένα εισαγωγικό μάθημα και μια ιστορική αναδρομή σ’αυτό το αντικείμενο το κατέχει. Είναι σα να λέμε ότι κάποιος που έμαθε την ιστορία του αυτοκινήτου και έκανε και μια εισαγωγή στη θερμοδυναμική και στους κύκλους Otto, Diesel και Atkinson είναι και ικανός να συντηρήσει και να επισκευάσει κινητήρες!

  17. Αιρετικέ,

    η διδασκαλία στα ελληνικά πανεπιστήμια αδικείται από διάφορους μύθους. Προσωπικά, πιστεύω πως αν θέλεις να μάθεις, θα μάθεις. Είτε παρακολουθείς, είτε δεν παρακολουθείς. Είτε υπάρχει κατάληψη, είτε δεν υπάρχει. Είτε έχεις βιβλία, είτε δεν έχεις.

    Τα περιστατικά που περιγράφεις τα ξέρω και τα έχω ζήσει ο ίδιος. Μάλιστα, υπάρχουν και πολύ χειρότερα, αλλά θεωρώ πως αποτελούν παράσημα για τον – όποιο – εσωτερικό μου πλούτο.

    Για το συγκεκριμένο ζήτημα, αν δεις και πολλά άλλα τμήματα φιλοσοφίας πανεπιστημίων του εξωτερικού, δεν υπάρχει εξειδίκευση σ’ ένα συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο. Νομίζω πως τρία έτη κατεύθυνσης με διδασκαλία των κυριότερων φιλοσοφικών ρευμάτων, είναι αρκετά ώστε να παρέχεται μια πρώτη γεύση στον φοιτητή. Φιλόσοφος δε θα γίνει στο πανεπιστήμιο, ούτε θα καταλάβει Μεταφυσική, Οντολογία ή ό,τι άλλο θεωρούμε εμείς σημαντικό. Επίσης, η φιλοσοφία δεν αρχίζει και τελειώνει στο όμαιμον. Δεν είμαστε η αρχή και το τέλος του πλανήτη – αλλά είμαστε ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ιστορίας του.

    (Φυσικά, δεν είναι ίσα κι όμοια η Ραντ με τον Βίτγκενσταϊν, γι’ αυτό η Ιστορία τους τοποθέτησε εκεί που είναι σήμερα.)

    Μην ξεχνάς πως όποιος θέλει να εμβαθύνει, μπορεί. Γι’ αυτό υπάρχουν τα μεταπτυχιακά προγράμματα.

  18. Ίωνα, εδώ είναι που διαφέρει η προσέγγισή μας: κατά τη γνώμη μου, η πρώτη γνωριμία με τη φιλοσοφία και με τις επιστήμες πρέπει να γίνεται νωρίτερα (στη μέση εκπαίδευση, για παράδειγμα) και η εμβάθυνση στο πανεπιστήμιο, με περαιτέρω εμβάθυνση στο μεταπτυχιακό (που δεν αποκαλείται ο τίτλος που χορηγεί χωρίς λόγο «μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης) και ακόμα περισσότερο στο διδακτορικό. Ακούγεται «σκληροπυρηνική» η άποψή μου; Ίσως.

    Θέλω τα πανεπιστήμια να προσφέρουν ήδη από το προπτυχιακό ένα πολύ δυνατό γνωστικό «πακέτο», το οποίο θα δίνει στους αποφοίτους γνώσεις, αρχές, τρόπο σκέψης.

    Δηλαδή, με άλλα λόγια, θέλω η γνώση που αποκτά ο φοιτητής να μην αποκτάται μόνον επειδή ο ίδιος είχε το φιλότιμο ή το πείσμα να παλέψει ΚΟΝΤΡΑ στις αδυναμίες και ανεπάρκειες του συστήματος. Θέλω να παρέχεται από το ίδιο το σύστημα και να ενθαρρύνεται η προσπάθεια. Έχεις περάσει κι εσύ από τα έδρανα και σίγουρα έχεις δει το ξενέρωμα και την ανώμαλη προσγείωση που υφιστάμεθα όλοι όταν διαπιστώνουμε πως μαθαίνουμε όχι χάρη στο πρόγραμμα σπουδών, αλλά χάρη μόνο στη δική μας προσπάθεια.

  19. Για τον Τσαϊκόφσκι δεν το ήξερα. Για το Beogulf συμφωνώ απολυτως (κι εγώ το μετάνιωσα) και αν σκεφτείς ότι έχω ήδη το έπος με τον Κριστώφ Λαμπέρ (σε πολύ καλύτερη και πιο γοτθική σκηνοθεσία) έμεινα άναυδος με τη μλκ που νοίκιασα. Αλλά ότι η Καθημερινή είναι γνωστός προπαγανδιστής και ότι αφουγκράζεται καλύτερα από τους πολιτικούς την κοινή γνώμη είναι και αυτό αλήθεια.

  20. το έχω δει το εξώφυλλο και νομίζω πως απλώς αποτελεί μια κουτοπόνηρη προσπάθεια της Απογευματινής να περάσει μήνυμα θετικά προσκείμενο στους ομοφυλόφιλους χωρίς να «προσβάλλει» τους συνταξιούχους αναγνώστες που την διαβάζουν ευλαβικά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s