Το Σώμα και το Πνεύμα

Μόλις πριν λίγο έμαθα τον αναμενόμενο εν πολλοίς θάνατο του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Κουράστηκε και ταλαιπωρήθηκε άσχημα, κανείς από μας δεν θα ήθελε να είναι στη θέση του ως ανθρώπου καταταλαιπωρημένου από τον πόλεμο που κήρυξε το ίδιο του το σώμα. Αν υπάρχει άλλος κόσμος, εύχομαι να μην βρίσκεται σε καμία από τις χοντροκομμένες αποχρώσεις του Παραδείσου και της Κόλασης, επειδή το μεν είναι πλήρης αποχαύνωση και το άλλο ανόητη κατάρα. Ως τον επικεφαλής της χριστιανικής θρησκείας τον χτυπήσαμε και τον κατακρίναμε κατά μέτωπο, δίκαια και άδικα, αλλά μπροστά στο Μοιραίο όλοι να σιωπούμε. Γιατί στο μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης κάθε μιζέρια και κακία είναι ασήμαντη έως μνησίκακη. Κι εμείς δεν έχουμε συγγενείς και κοντινούς ανθρώπους που το σώμα τους αντιτίθεται εντελώς ξέχωρα από την πνευματική τους διαδρομή; Ο ανθρώπινος πόνος είναι δυσβάχτατος, ξεπερνάει όλες τις πνευματικές εκφάνσεις και τονίζει το φθαρτό και το προσωρινό. Ο αρχιεπίσκοπος ήταν μια εξαιρετικά αμφιλεγόμενη προσωπικότητα μεν, αλλά ο πόνος του ήταν και δικός μου όσο και δικός σας. Επειδή αυτός ο πόνος είναι ίσος για όλους μας, δεν κάνει απολύτως καμία διάκριση. Κι αυτό είναι το δίδαγμα για όλους τους θρησκευόμενους πάσης θρησκείας, τους αγνωστικιστές και τους αθεϊστές. Και εν τέλει, για όλους τους ανθρώπους.

Ας σεβαστούμε το ταξίδι του αρχιεπισκόπου με τη βάρκα του Χάροντα, με τον ίδιο τρόπο που πονάμε για τον πιο κοντινό μας άνθρωπο. Το πεδίο των ιδεολογιών και των ιδεοληψιών είναι πάντα απέθαντο, εκεί μπορούμε να χτυπάμε δικαιολογημένα. Η Ιδέα είναι που δεν πεθαίνει ποτέ.

Advertisements

10 thoughts on “Το Σώμα και το Πνεύμα

  1. Νομίζω ότι η φράση σου: «Ο ανθρώπινος πόνος είναι δυσβάσταχτος, ξεπερνάει όλες τις πνευματικές εκφάνσεις και τονίζει το φθαρτό και το προσωρινό» τα εξηγεί όλα για την συμπεριφορά του που τόσο κατακρίθηκε.

    Δεν είμαι της εκκλησίας, δεν ξέρω λεπτομέρειες περί εκκλησιαστικών σκανδάλων ή μη, αλλά κι εγώ αισθάνομαι ότι πρέπει να σιωπούμε μπροστά στο θάνατο.
    Στον Χριστόδουλο θα πενθήσω το πνεύμα του, το λαμπερό μυαλό του, την επικοινωνία που είχε με τον κόσμο. Τα υπόλοιπα δεν με αφορούν.

    ΥΓ. Για τον πιτσιρίκο τι να πω; Πιστεύω πως εννοεί ότι με το θάνατό του ο Χριστόδουλος κατάφερε να στρέψει τους προβολείς μακριά από τον Καραμανλή και πως δεν έχει σκοπό να προσβάλλει τη μνήμη του Αρχιεπίσκοπου. Αποτυχημένο χιούμορ πάντως αυτή τη στιγμή, έτσι κι αλλιώς…

  2. Πάντως, και αυτό που κάνουν τα κανάλια σήμερα το πρωί είναι τουλάχιστον αισχρό. Είναι φοβερό το πώς σ’ αυτήν εδώ τη χώρα με το που θα πεθάνει κάποιος αυτόματα αγιοποιείται — το είδαμε και παλιότερα με τον Καραμανλή, τον Παπανδρέου, κ.τ.λ….

    Περιττό να πω, βέβαια, ότι και το αντίθετο άκρο (σαν κι αυτό στο οποίο αναφέρεσαι) είναι εξίσου γελοίο…

  3. Έτσι ακριβώς, jago. Αν και δεν μπορώ να πονέσω με τον τρόπο που λες, μπορώ να εννοήσω και να σιωπάσω, ακόμα κι αν είχα κάτι να πω.

    Kι εγώ είχα την ατυχία να το μάθω από τον Πρέζα.

    Αλλά είναι αρκετά τα κοράκια στη μπλογκόσφαιρα.

  4. Ξέρεις κάτι K.σ-Μ., έμαθα την είδηση από portal, άνοιξα την τιβί για δύο λεπτά ακριβώς για να αηδιάσω πολύ γρήγορα από το πρωινάδικο γλέντι της «ενημέρωσης» όπως ανέφερε ο CyrusGeo και μετά έγραψα το ποστ.

    Η βλακεία μου είναι που άνοιξα μετά ένα από τους aggregators, που τον τελευταίο καιρό επίτηδες δεν ενημερώνομαι από κει λόγω της αηδιαστικής ζαχοπουλιάδας. Εκεί είδα και τον λεγάμενο κουκουρίκου για να τελειώσω με ένα γενναίο εμετό (μεταφορικά).

    Εδώ και μέρες αναγκάστηκα και ξήλωσα μερικά feeds που παρακολουθούσα συχνά. Δεν αντέχω να «ενημερώνομαι» άλλο από τους σήριαλ κίλερ της αισθητικής και της νοημοσύνης μου. Εφημερίδες, τηλεόραση και ιστολόγια, αν δεν το παρακάνανε τόσο καιρό θα το παρακάνουν τώρα. Το τι νέα ροζ σήριαλ και ξεμαλλιάσματα έχουμε να δούμε, λίγο ακόμα και θα πάρω τα μπαγκάζια μου να μετακομίσω στην Ανταρκτική.

    Θα πονέσω κι εγώ σήμερα περισσότερο λόγω της αγανάκτησής μου (και γιατί μου θυμίζει ότι στην ηλικία του Χριστόδουλου περίπου έφυγε ο πατέρας μου μετά από απανωτά εγκεφαλικά). Σε αυτό είναι που καταλαβαίνει η gatti τι εννοώ.

    Αρκετά πια, λες και δεν είχε ο μακαρίτης ένα δυνατό σύστημα διαπλοκής γύρω του το οποίο αυτό ήταν που τον ανέδειξε, όχι το αντίστροφο. Οι περισσότεροι δεν το καταλαβαίνουν αυτό και βαράνε ζουρνάδες και νταούλια. Όπως με τον ακατονόμαστο που ανέφερες K.σ-Μ. (η προφορά του ονόματος του εδώ μέσα θα απαγορευτεί δια ροπάλου από δω και μπρος). Το θέμα δεν είναι η εκάστοτε κεφαλή της Εκκλησίας, αλλά η ίδια η Εκκλησία.

  5. H ίδια η Εκκλησία δεν με ενοχλεί, όσο με ενοχλεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση που έχει καταστρέψει ΟΛΕΣ τις πόλεις και τις έχει κάνει απάνθρωπες. Αν είναι να αρχίσουμε από κάπου, σίγουρα η εκκλησία δεν είναι στους πρώτους στόχους. Γελάω με κάποιους γραφικούς που θεωρούν μεγάλη νίκη την καταδίκη ιερέα για την κωδωνοκρουσία και αναλώνονται στην προσπάθεια να μας πείσουν πόσο ενοχλητικές είναι οι καμπάνες. Τα ιδιωτικά ελικόπτερα που πετάνε μεσημεριάτικα πάνω από το ΚΑΤ και ξεκουφαίνουν τους ασθενείς δεν ενοχλούν; Να σου πω και για άλλους θορύβους που δεν ενοχλούν την (δήθεν) εκλεκτική ακοή τους;

    Αντίθετα με ενοχλούν τα ακατάλληλα πρόσωπα που στελεχώνουν θεσμικές θέσεις. Κάποιος άνθρωπος, κοσμοπολίτης και με σύγχρονη σκέψη, που εκτιμώ για τη γνώση και την κρίση του, λέει χαρακτηριστικά ότι στην «εκκλησία» υπάρχουν άγιοι άνθρωποι, αλλά υπάρχουν και «σατανάδες».

    Και, ω ναι. Η ζαχοπουλιάδα έχει βγάλει στον αφρό, για μια ακόμα φορά, όλη την παθολογία της μπλογκόσφαιρας. Αν δεις τι γράφεται στα μπλογκς και πόσοι (δήθεν) ευαίσθητοι μπλόγκερς στηρίζουν και συντηρούν κάποια μπλογκς σαν του ακατονόμαστου…

    Μου αρέσει όπως έβαλε το θέμα ο e-lawer.

  6. Συμφωνώ απόλυτα με τον ε-lawyer και βάζω εδώ το λινκ να τον διαβάσει κάποιος άλλος που δεν τον είδε:
    http://elawyer.blogspot.com/2008/01/dvd.html

    Διαφωνώ όμως με την απόσταση που κρατάς για την Εκκλησία σε σχέση με την Τοπική Αυτοδιοίκηση διότι η Εκκλησία έχει τεράστια κτηματικά συμφέροντα ακόμα και μέσα στις πόλεις, δεν χρειάζονται υπενθυμίσεις και σωροί από αναφορές.

    Καλά εντάξει με τις καμπάνες, αλλά οι γονείς μου όταν έμεναν δίπλα σε εκκλησία κάποτε, οι κωδωνοκρουσίες ήταν μεγάλο μαρτύριο και γι αυτό μετακόμισαν. Και φυσικά πες μας και για άλλους θορύβους, έχω κι εγώ μπόλικα παραδείγματα να αναφέρω.

    Πάντως, οι μόνες καμπάνες που μου αρέσουν να ακούω είναι στα φινάλε της Φανταστικής Συμφωνίας του Μπερλιόζ και στις Εικόνες από μια Έκθεση του Μουσόργκσκι (μαρτύριο να το γράψεις αυτό το όνομα). Όλες οι άλλες είναι μάλλον… κακόφωνες ειδικά τώρα που βάζουνε αυτόματους μηχανισμούς.

  7. Σωστή η προσέγγισή σου και το ύφος αξιέπαινο. Τέτοια μετρημένη στάση προσφέρει και τροφή για σοβαρή σκέψη αλλά και παράδειγμα προς μίμηση. Εύγε λοιπόν.
    Ωστόσο, δεν είμαι σίγουρος αν το θέμα της εκκλησίας και της κληρικής υποκρισίας μπορούν να αντιμετωπιστούν με ήπια εκφραστικά και πολιτισμένα μέσα στην μεσαιωνική και αποχαυνωμένη Ελλάδα του σήμερα. Σαν επιφύλαξη το λέω αυτό, όχι σαν διαφωνία. Εννοώ, ενώ και η δική σου προσέγγιση μου φαίνεται σωστή, δεν μπορώ να απορρίψω έτσι απλά τις προσεγγίσεις του j95 ή του preza tv…

  8. Συμφωνώ μαζί σου για τα περί πόνου και την φιλανθρωπία σου… Ένιωσα κι εγώ την ανάγκη να γράψω δυο γραμμές. Και η αλήθεια είναι ότι κάπου αισθάνομαι άσχημα, αλλά από την άλλη εάν ήμουν ειλικρινής μαζί του θα του έλεγα πάνω κάτω αυτά που μού ήρθαν μόλις έμαθα για την αναχώρησή του από τον μάταιο τούτο κόσμο … Και πίστεψέ με δεν είναι γκρίνια και ούτε κακία… ο Χριστόδουλος, όπως και ο καθείς που βρίσκεται στην εξουσία έχει να διαχειριστεί θέματα. Επηρεάζει ψυχές, συντηρεί ή ανατρέπει νοοτροπίες που συνεχίζουν να ζουν και μετά την έξοδο του καθενός ισχυρού από τη σκηνή του τούτου του βίου!

    ardalion.wordpress.com

  9. Sadmanivo & ardalion

    Προσπαθούμε να είμαστε ψύχραιμοι εδώ. Φανταστείτε ότι μέχρι που βγήκε η είδηση για τη ασθένεια του Χριστόδουλου, ήμουν κάργα φανατικός εναντίον του μέχρι που συνειδητοποίησα το λάθος μου. Δεν μου έφταιγε το πρόσωπο τελικά, αλλά το σύστημα.

    Πραγματικά λυπήθηκα τόσο καιρό κι επίτηδες έκοψα μαχαίρι από τότε κάθε έντονη πολεμική, ειδικά την προσωπική πολεμική, διότι αυτά είναι εν τέλει αποπροσανατολιστικά όσο κι αδιέξοδα επιχειρήματα.

    Εστιάζω τώρα στο Σύστημα, όχι στο πρόσωπο. Έτσι πρέπει διότι εκεί είναι η μάχη. Τι να μου κάνει τώρα ο μακαριστός, αύριο που θα έρθει ο άλλος στη θέση του, τα ίδια δεν θα συνεχιστούν;

    Γι αυτό λέω και παραδέχομαι τα λάθη μου, τα κατάλαβα πριν κάτι μήνες και το βούλωσα προσωρινά μέχρι να συμβεί το αναμενόμενο. Όχι από θρασυδειλία, αλλά από την επίγνωση ότι όλοι ίδιοι είμαστε.

    Κλείνω το σχόλιο βιαστικά, γιατί πρέπει να φύγω κι έχω δύο ποστ να γράψω αργότερα, χώρια το τωρινό. Θα τα ξαναπούμε από το μεσημεράκι και μετά που θα έχω άπλα στο χρόνο.

    Και σας θερμοπαρακαλώ, μην αναφέρετε ξανά τον αηδιαστικό αρχικομπλεξικό «μπλόγκερ» με τις ενέσεις εδώ μέσα… ξέρετε ποιον. Είπα ήδη νωρίτερα ότι δεν θα επιτρέψω ξανά την αναφορά στο όνομά του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s