Για πόσο ακόμα θα μας δουλεύετε κύριε Γκέητς;

Ανάθεμα κι αν κατάλαβα τι στο διάολο εννοεί:

«Όλα θα συνδέονται μεταξύ τους [ποιά όλα;]. Θα το έχετε ως δεδομένο αυτό [το ποιό;]. Στο εξής, οι χρήστες δεν θα απαιτείται να πηγαίνουν από τη μία συσκευή στην άλλη και να θυμούνται πού βρίσκεται το καθετί» […] Έτσι θα καταργηθεί το πληκτρολόγιο. Θα καταργηθεί και το ποντίκι. […] «Προσθέτουμε τη δυνατότητα της αφής για τον άμεσο χειρισμό, προσθέτουμε τη δυνατότητα της όρασης, ώστε ο υπολογιστής να μπορεί να βλέπει τι κάνετε, προσθέτουμε το στιλό, τον λόγο», διευκρίνισε [σ.σ. ο Μπιλ Γκέιτς] απαντώντας σε ερωτήσεις αναγνωστών της ιστοσελίδας του ΒΒC στο Ίντερνετ. «Ο Γκέιτς καλωσορίζει την εποχή των ψηφιακών αισθήσεων», έγραψε στον τίτλο του το ΒΒC.

Όλα αυτά εννοώντας «πληκτρολόγιο και ποντίκι τέλος» σε καμιά πενταετία. Πασχίζω να καταλάβω πού είναι η είδηση, ωραία καταργούνται τα πληκτρολόγια και το ποντίκι και να αντικατασταθούν από τι; Εδώ και είκοσι χρόνια παλεύουν τα προγράμματα φωνής, τι είναι ακόμα άλλα είκοσι για να μπούμε στην εποχή του Σταρ Τρεκ. Είδαμε ένα δείγμα στο Minority Report για το πως αντιλαμβάνεται η φαντασία το μέλλον των υπολογιστών, χορευτικές φιγούρες με τα χέρια που δεν αλλάζουν τη βασική ιδέα στη χρήση του ποντικιού. Αλλά αυτό με το «μάτι» μου προξενεί γέλιο αν όχι θλίψη. Προσθέτουμε τη δυνατότητα της όρασης, ώστε ο υπολογιστής να μπορεί να βλέπει τι κάνετε. Βλακώδες, αν όχι τρομακτικό.

Τα πρακτικά προβλήματα τώρα. Αν με την αφή εννοεί οθόνες αφής, ετοιμαστείτε με πανιά και άζαξ να καθαρίζετε μια φορά την ώρα τις δακτυλιές και τις μουντζούρες. Θα έρθει η εποχή που θα λέμε νοσταλγικά «α, που να θυμάσαι τι παθαίναμε τότε με το iPhone που βρώμιζε με τη μία, αυτό δεν ήταν τίποτα σε σύγκριση με το τώρα». Το τώρα με τα λιγδωμένα δάκτυλα από τις πίτσες και τις κοκακόλες. Η βιομηχανία θα πάρει τα πάνω της με «ειδικά μικρόφωνα» που θα καλύπτουν (θα επινοούν καλύτερα) τις απαιτήσεις του χρήστη για μεγαλύτερη πιστότητα στην επικοινωνία μεταξύ χρήστη και υπολογιστή. Πιστότητα που θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της ότι θα έχουμε κατεβάσει και λίγο κρασάκι παραπάνω. Το αστείο βέβαια θα είναι η προσαρμογή των επαγγελματιών γραφείου στις νέες καταστάσεις, θα είναι αλήθεια κωμικοτραγικό θέαμα να ακούει κανείς τις κοπέλες στις εφορείες να υπαγορεύουν στον υπολογιστή φορολογικές δηλώσεις. Οι τηλεοπτικές εκπομπές με κρυφά μικρόφωνα και κάμερες θα κάνουν χρυσές δουλειές. Αλλά, το σημαντικότερο είναι το πως θα «βλέπει ο υπολογιστής τι κάνουμε» παρακολουθώντας τα μάτια μας. Αυτό προϋποθέτει κάποια μορφή αισθητήρα κινήσεων, για να μην πω κάμερα, που θα κατοπτεύει το χώρο του γραφείου μας. Έτσι, ενώ σήμερα έχουμε εμείς τον έλεγχο του υπολογιστή, ο Μπιλ Γκέητς μας απειλεί έμμεσα ότι ο υπολογιστής θα ελέγχει εμάς. Και να ξεχάσουμε τα γραφεία μπροστά στα παράθυρα με θέα.

Αν ήμουν αρχισυντάκτης ακόμα και στο κορυφαίο περιοδικό για υπολογιστές και μου φέρνανε αυτό το άρθρο, θα το επέστρεφα ως απαράδεκτο. Το πολύ πολύ να καθόμουν να γράψω ένα άρθρο με τίτλο «Για πόσο ακόμα θα μας δουλεύετε κύριε Γκέητς;»

Advertisements

6 thoughts on “Για πόσο ακόμα θα μας δουλεύετε κύριε Γκέητς;

  1. Παράθεμα: buzz

  2. Η αφή δεν με ενοχλεί τόσο, με ένα καθαριστικό λύνεται το πρόβλημα. Και μακάρι να είχε βρεθεί τρόπος να υπαγορεύει κανείς αντί να γράφει. Ξέρεις πόσες φορές το έχω σκεφτεί όταν πονάνε τα χέρια μου από την πληκτρολόγηση;

    Αλλά η δυνατότητα της όρασης είναι πραγματικά τρομακτική. Ακριβώς επειδή με την τελειοποίησή της θα έχουμε βάλει θέλουμε δεν θέλουμε τις κάμερες στο σπίτι μας.

    Ετσι κι αλλιώς όμως η προοπτική του τεχνολογικού μας μέλλοντος προκαλεί τρόμο. Μήπως δεν θα γίνουν κάποια στιγμή πραγματικότητα τα νανορομπότ στο μέγεθος εντόμου που θα μπαίνουν στα σπίτια μας και θα μας κατασκοπεύουν;

    Η πορεία της ανθρωπότητας με έχει πείσει πως κάθε τεχνολογική εξέλιξη θα είναι είτε για τους λίγους προνομιούχους που θα έχουν την δυνατότητα να πληρώνουν τις υπηρεσίες που θα τους προσφέρει, είτε για την περιθωριοποίηση των πολλών.

  3. Οι διαπροσωπικές σχέσεις κι αν θα πάνε περίπατο.

    Ήδη μας φαίνεται φυσικό να βλέπουμε κάποιον να μιλάει «μόνος του» ενώ μιλάει στο bluetooth του ή ότι άλλο.
    Δεν ξεχωρίζεις τους τρελάρες από τους λογικούς ενώ αρκετοί πλέον κυκλοφορούνε και με το μπιμπελό του κινητού στερεωμένο στο αυτί σαν επίδειξη life style. Στο κάτω-κάτω όλες αυτές οι τάσεις έτσι δεν ξεκινάνε; Η βιονική μόδα ξεκινάει. Άντε να μας έρθουν και τα εμφυτεύματα σιγά σιγά.

    Εμπρός της Γης οι ανέραστοι για τσόντες στο διαδίκτυο που θα μιλάνε σε όλες τις αισθήσεις.
    Όποιος θα ελέγχει την τσόντα θα ελέγχει τον κόσμο.

  4. Εγώ σκέπτομαι αν ζούσε ο Όργουελ σήμερα τι θά’ γραφε…
    Στείλε μου mail στο refene_gr@yahoo.com
    Μου έκλεψαν το κινητό, πήγα και ανέκτησα το νούμερο που είναι το ίδιο, αλλά χάθηκε η σιμ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s