Ιστολογική Βενιζελιάδα: η Φάρμα των Ζώων

Τι μύγα τσίμπησε τους ιστολόγους πάλι με την πρόσκληση του Ευάγγελου Βενιζέλου για δημόσιο διάλογο. Τους ενοχλεί, απ’ ότι κατάλαβα κυρίως γι αυτό, το καπέλωμα όσο τους ενοχλεί το καπέλωμα του Αλαβάνου. Βρήκαμε το αδύνατο σημείο των πολιτικών, το πάτημα να τους διαλύσουμε κιόλας! Όπα ρε!

Ωραία, αν έκανε ο Βενιζέλος την πρόσκληση μέσω τηλεόρασης στους τηλεθεατές, πως θα τον χαρακτηρίζαμε δηλαδή; Αν την έκανε μέσω εφημερίδας, οι αναγνώστες είναι θύματα; Έστω καπελωμένοι; Η συνάφεια μεταξύ τηλεόρασης και εφημερίδας, επιτρέπει (έστω φιλτραρισμένη) τη διάχυση των πληροφοριών και των απόψεων, γιατί να μην γίνει το ίδιο με τους ιστολόγους, όπως με τους τηλεθεατές και τους αναγνώστες;

Αυτή η εσωστρέφεια αρχίζει να μου τη δίνει, ειλικρινά. Πάρτε το χαμπάρι επιτέλους ότι τα ιστολόγια δεν μπορούν να είναι κάτι αποκλεισμένες νησίδες όπου ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του ή δημιουργεί κλίκες, αλλά ένα ενεργό κομμάτι το οποίο ενσωματώνεται -αναγκαστικά- στην κοινωνία. Κι αυτό επειδή το Διαδίκτυο λειτουργεί -και αυτό θα γίνει πιο έντονο στο μέλλον- ως αντανάκλαση μιας συλλογικότητας που αποκλείστηκε από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης.

Δεν είναι το μάτι της εξουσίας που γυαλίζει και τραβάει τους ιστολόγους, αλλά η αναγκαιότητα να σταματήσει επιτέλους αυτός ο στρουθοκαμηλισμός μιας κακώς νοούμενης περιφρούρησης της μπλογκόσφαιρας. Θα καταλήξουμε στο τέλος σαν τα γουρούνια στη Φάρμα των Ζώων του Όργουελ, που θέλοντας να αποτινάξουν τον ανθρώπινο ζυγό γίνονται οι ίδιοι δυνάστες.

Προς τα κει πάμε τώρα;

Σημ: και ναι, δήλωσα κι εγώ συμμετοχή, σας πειράζει που θέλω να κάνω κάποιες ερωτήσεις τον Βενιζέλο αλλά δεν μπορώ να πάρω απαντήσεις από το ιστολόγιο του; Ειλικρινά, τι ζόρι τραβάτε μερικοί, εσείς δεν είστε εν τέλει που καπελώνετε το ιστολογείν;

______________________________________

Σχετικές αναφορές

Σχόλια στο post του Βενιζέλου

Πάνος

Αθήναιος

Nylon

e-lawyer

Νέες δημοσιεύσεις

Artois

J95

Γεράσιμος: for you eyes only 

Ελευθεροτυπία: άρθρο στην εφημερίδα και myenet

 

 

Advertisements

27 thoughts on “Ιστολογική Βενιζελιάδα: η Φάρμα των Ζώων

  1. Συμφωνώ, ας απεμπλακούμε πια από κάθε είδους κόμπλεξ, διάλογος είναι στο κάτω κάτω. Διάβασε και
    αυτό
    , μια (αυτο)σαρκαστική περιγραφή για ό,τι ΔΕΝ θα γίνει στη συνάντηση με τους bloggers…

  2. Όταν οι πολιτικοί είναι ξύλινοι και άκαμπτοι τότε τσιρίζουμε πως είναι….ξύλινοι, άκαμπτοι και απόμακροι.

    Όταν συμβαίνει να είναι άνθρωποι της εποχής μας και χρησιμοποιούν τα ίδια Μέσα με εμάς , αυτά που παρέχει η τεχνολογία κλπ, τότε μπαίνει η αυθεντική χωριάτικη καχυποψία «γιατί άραγε το κάνει αυτό;» «τι θέλει από μένα» «όχι ρε π…. δεν θα….κερδίσεις από μένα εγώ δεν είμαι θύμα».

    Α ναι! Η μέγιστη αγωνία του νεοέλληνα, μην πέσει «θύμα». Κουτοπόνηρος και ανασφαλής όπως είναι, ημιμαθής και ξερόλας ταυτόχρονα, βλέπει παντού εχθρούς.

    Ακόμα και σε μία απλή πρόκληση για διάλογο.

    Θα έλεγα πως όλοι αυτοί οι τύποι, είναι κατ ουσίαν φίλοι ένθερμοι του ΛΑ.Ο.Σ αλλά δεν το έχουν καταλάβει ακόμα.

    Και εγώ δήλωσα συμμετοχή, παρά το γεγονός πως πολιτικά δεν είμαι φίλος του κου Βενιζέλου και, επίσης, δεν γνωρίζω αν θα μπορέσω να είμαι στην Ελλάδα κατά τις όποιες ημερομηνίες επιλέξει για να γίνουν αυτές οι συναντήσεις.

    Όμως, απλά σαν μονάδα, θεώρησα υποχρέωσή μου να «ενθαρρύνω» την πρόθεσή του γιατί είναι πράγματι μία «γραμμή» και ένα ύφος επικοινωνίας του 21ου αιώνα.

    Ακόμα και αν είναι καθαρά προσχηματική, σε επίπεδο συμβόλων και εικόνας, μου κάνει.

  3. Ο καθένας λέει την άποψή του Jago, όπως τη λες κι’ εσύ.
    Δεν βλέπω κανένα καπέλωμα.

    Μπλογκόσφαιρα και κοινότητα ιστολόγων κ.λπ κ.λπ ΔΕΝ υπάρχει, όπως τουλάχιστον την εννοεί ο κ. Βενιζέλος και πολλοί άλλοι (π.χ τα media). Αυτή είναι και η κυριότερη ένστασή μου σε ότι αφορά την πρωτοβουλία του κυρίου Βενιζέλου.

  4. Έχεις δει πολλούς «δημόσιους διαλόγους», με τόσο αλλοπρόσαλλο ακροατήριο να διεξάγονται εν μία νυκτί; (και ούτε καν)

    Μήπως πιστεύεις και στον Άγιο Βασίλη;

  5. @ JustAnotherGoneOff

    Πριν από λίγο καιρό, έγραφες «Γιατί διαφωνώ με την πορεία της 29/08».

    Tότε, είχα απαντήσει:

    […]φυσάει αεράκι “αντίδρασης στην αντίδραση” τελευταία; Δεν απευθύνομαι κάπου προσωπικά (η τάση υπάρχει και σε παραδοσιακά ΜΜΕ), αλλά ακόμη και σε άκομψες κινήσεις με μειωμένο βαθμό αυθορμητισμού, υπάρχουν θετικά στοιχεία για να φιλτράρουμε.

    Από το “Frère Jacques” ξεκινάμε, όχι από Rachmaninoff. Σπάμε τα μούτρα μας και μαθαίνουμε. Πολλοί δε θα μάθουν, αλλά αυτό δεν πρέπει να καταργήσει τη διαδικασία. […]

    και κρατάω την αρχική μου τοποθέτηση – την οποία σήμερα πλησιάζεις.

    Έρχομαι εγώ ο βλαξ και ρωτώ τους σκεπτικιστές/διαφωνούντες: ΟΚ, μέσα, μπορεί να το κάνει και για φτηνούς λόγους, ώστε να καταγράψουν οι κάμερες μια «μονδέρνα» στροφή, σε τομέα που ήταν προνόμιο του (mind the) GAP.

    Σας εμποδίζει κάτι, για να πάτε εκεί μέσα και να γυρίσετε τούμπα την κατάσταση, θέτοντας ερωτήματα όπως δεν πρόκειται ποτέ να τα θέσει ο κάθε ΑΡΔ (φυσικά, κόσμια και με συγκεκριμένη συλλογιστική, όχι υβριστικά ή με τσαπατσουλιές);

    Τελευταία φορά που κοίταξα, οι πολιτικές δεν άλλαζαν με DDOS.

  6. Ωραία, αν έκανε ο Βενιζέλος την πρόσκληση μέσω τηλεόρασης στους τηλεθεατές, πως θα τον χαρακτηρίζαμε δηλαδή;

    «Καραγκιόζη»; 🙂

  7. ωραιο ποστ.

    ωραια σχόλια απο pascal
    politispitas
    ματι

    sofistis πηγα εκει που μας εστελνες να δουμε τι ενοχλει τους
    ιστολόγους και βρηκα μια ακομη ιστορια για τα εσωπασοκικα

  8. η Ιστόσφαιρα είναι ένας ελεύθερος χώρος, όπου ο καθένας έχει την ευθύνη των λόγων και των ενεργειών του. Δεν είναι καμιά συγκροτημένη οργάνωση την οποία να μπορεί κάποιος να καπελώσει και να εκμεταλευτεί.

    Όποιος θέλει μπορεί να αντεποκριθεί στην πρόσκληση του κ. Βενιζέλου και όποιος δεν θέλει μπορεί να μην πάει. Πού είναι το καπέλωμα;

  9. Ρε τι πάθαμε με αυτούς τους bloggers? Αφου ακινητοποίησαν τη γη για 5 λεπτά πριν από καμια εικοσαριά μέρες, τώρα είναι έτοιμοι να διαλύσουν την πολιτική καριέρα του Βενιζέλου επειδή τους καπέλωσε.

    Κάνω μια δημόσια παράκληση. Όταν γράφετε για καπελώματα και bloggers να γράφετε για «bloggers πλην s_pablo». Έχω πολύ όμορφο κεφάλι και οι παναμάδες του πάνε μούρλια.

    Πάντως για το υπέροχο κίνημα των bloggers, προτείνω τη δημιουργία σημαίας που απαραιτήτως πρέπει να εμπεριέχει ένα καπέλο μέσα σε απαγορευτικό σήμα.

    Προτάσεις για ύμνο, μυστικό χαιρετισμό κλπ, στα γραφεία του κινήματος…

  10. Παράθεμα: » Οι bloggers βγάζουν αρχηγό στο ΠΑΣΟΚ my Enet: … δοκιμαστική εκπομπή στον κυβερνοχώρο (site under construction)

  11. Συγνώμη αλλά δε νομίζω ότι η λέξη μπλόγκερ εκφράζει τίποτα. Είναι άδεια. Όσοι γράφουμε στα μπλογκς όπως και όσοι κάνουν τσατ και τόσος άλλος κοσμάκης που κάνει διάφορα πράγματα – από ματαιοδοξία, αυτοαναφορικότητα, εγωισμό, διαθέσιμο ελεύθερο χρόνο ίσως – είμαστε όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι απλά με ένα pc μπροστά μας. Δεν συνιστούμε κανενός είδους ελίτ, είμαστε απλά χομπίστες.Ούτε όλα μαζί τα μπλογκς αν τα βάλεις αντανακλούν καμιά συλλογικότητα. Απλά συνιστούν ένα κομμάτι της κοινωνίας των lobbies και των hobbies που θα’ λεγε κι ο Καστοριάδης, και αποτελούν νησίδες έκφρασης ιδιωτικοποιημένων ανθρώπων, εγκλωβισμένων στα γραφεία τους και τους καναπέδες τους. Όσο για τον συμπαθέστατο κο Βενιζέλο, πιστέυω ότι εκμεταλλεύεται τη δημοσιότητά του και τον τεράστιο καημό πολλών να νιώσουν έστω και για λίγο κοντά του την απατηλή λάμψη της διασημότητας και την καυτή ανάσα της επικαιρότητας στα πρόσωπά τους – ή απλά ότι κι αυτοί έχουν επιτέλους μια κάποια οντότητα. Kαι αυτό προκειμένου να οικειοποιηθεί πολιτικά το φαινόμενο blogs και να κερδίσει ψήφους από τις νέες γενιές, λέγοντας: ‘είμαι κι εγώ ένας από σας!’ Ειλικρινά εύχομαι να βγω λάθος γιατί σε σχέση με άλλους τον συμπαθώ, αλλά κάτι βαθιά μέσα μου λέει ότι όχι, ίσως δεν πέφτω και πολύ έξω.

  12. Συγνώμη για την πολυήμερη απουσία μου, αυτό τον καιρό δεν είχα καλές διαθέσεις λόγω ενός σοβαρού αστυνομικού συμβάντος που έγινε στη γειτονιά μου.

    Να απαντήσω συνοπτικά σε όλους σας:

    Θεωρώ υπερβολική όλη αυτή την επίθεση στον Βενιζέλο, στα όρια της λοιδορίας. Συμφωνώ επακριβώς με τα λεγόμενα του Πήττα και γι αυτό δεν θα επαναλάβω την επιχειρηματολογία.

    Στο κάτω κάτω της γραφής, αν ο Νίκος Καρβέλας έκανε πρόσκληση στους μπλόγκερς, την ίδια λοιδορία θα έτρωγε.

    Αν ήταν όμως στη θέση του κάποιος Θεοδωράκης, κάποιος Χατζηδάκις;

    Γι αυτό θεωρώ υπερβολική όλη αυτή την «αντίδραση για την αντίδραση» που εύστοχα επισημαίνει ο καλός φίλος ΜΑΤΙ.

    ΥΓ Υπάρχουν δύο νέα λινκς, ο Γεράσιμος με ενδιαφέρουσες ενστάσεις και μία αναφορά από την Ελευθεροτυπία.

  13. Ο Βούδας, ο Αλλάχ κι η Παναγιά η Μπαλουκλιώτισσα μαζί, Ταρνανάδες μου!

    Ολόκληρος Κώδικας και δεν υπάρχει πρόβλεψη για το ύψος των τακουνιών μας;

    Α, πα, πα, δεν πάω.

    (και μετά λένε πως ο Βενιζέλος ασχολείται με τα «νομικίστικα» και χάνει την ουσία)

  14. Δεν κατάλαβα ακριβώς τι πρόβλημα έχετε; Είναι κακό που δημοσιοποίησα μερικές σκέψεις για: (α) να τηρηθεί η αρχή της ανωνυμίας, (β) να μην εκμεταλλευτεί ο Βενιζέλος μόνο επικοινωνιακά αυτή τη συνάντηση και (γ) να υπάρξουν ορισμένες αμοιβαία αποδεκτές αρχές;

    Και ποιο ακριβώς είναι το «νομικίστικο» σε ένα κείμενο που δεν αναφέρεται ούτε σε ένα νομοθετικό άρθρο;

    Νομίζω ότι η αντιμετώπιση είναι κακόπιστη και αγνοεί το γενικότερο concept που ακολουθεί το e-lawyer εδώ και δύο χρόνια.

  15. Ο διάλογος κουφών δεν έχει νόημα. Αλλά στην ωραία αυτή τοποθέτηση προκύπτουν σημαντικά ζητήματα. Το ένα είναι η αυτοπεριχαράκωση των bloggers. Δεν νομίζω ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αλλά και τα blogs δεν έγιναν με έναν σκοπό ή στόχο. Δεν είναι στρατευμένα και ο καθένας μας ότι θέλει λέει. Είναι η έκφραση μιας απόλυτης ελευθερίας λόγου. Διαφωνώ ότι κάποιος δεν καπελώνει τους αναγνώστες εφημερίδων ή της τηλεόρασης. Εκεί το μέσο δεν είναι διαδραστικό, άρα είναι καπέλωμα εξ αρχής, αφού στηρίζεται στην παθητικότητα μας.

    Ένα δεύτερο ζήτημα είναι η πρόσκληση καθ αυτή. Φυσικά και είναι θέμα η ανωνυμία για όσους την έχουν επιλέξει διαδικτυακά. Φυσικά και μια δια ζώσης συνάντηση την καταργεί εν πολλοίς. Φυσικά και πρέπει να προστατευθεί αφού είναι κατοχυρωμένη στην κουλτούρα της blog o σφαιρας.

    Για την περίπτωση βενιζέλου το τι γίνεται στο ΠΑΣΟΚ και άλλα δες τε στο http://www.sotiris-koukios.blogspot.com

  16. (συγχρονικότητα;)

    @elawyer

    Kαλή είναι η δημοσιοποίηση θέσεων, στην κουζουλή Δημοκρατία μας. Όλοι – πρέπει να – το κάνουν, για να δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο (π.χ.)

    Αλλά, το πρόβλημα βρίσκεται στο «τι και πως» γράφεται κάτι – επομένως, καλή ανάγνωση.

    Παράδειγμα:

    Με αυτό το κείμενο κωδικοποιώ τις συνθήκες που χαρακτηρίζουν αυτή τη συνάντηση και επιβάλλουν συγκεκριμένους όρους για την ορθή διεξαγωγή της, περιορίζοντας την απόπειρα στείρας επικοινωνιακής εκμετάλλευσής της και προτείνοντας λύσεις για την διασφάλιση των δικαιωμάτων των bloggers.

    Καλύτερα:

    Με αυτό το κείμενο, επιχειρείται η κωδικοποίηση ορισμένων συνθηκών της συνάντησης, ώστε να συνεισφέρω στον προβληματισμό για την ορθή διεξαγωγή της, περιορίζοντας την απόπειρα στείρας επικοινωνιακής εκμετάλλευσής της και προτείνοντας κάποιες λύσεις για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των συμμετεχόντων.

    και στο ίδιο πνεύμα

    Η διαδικασία για την εκδήλωση ενδιαφέροντος γίνεται […]

    (α) οι ενδιαφερόμενοι αποστέλλουν […]

    (β) υπάρχει σαφής δήλωση […]

    τα «γίνεται», «αποστέλλουν», «υπάρχει» (και πολλά άλλα), πρέπει να αλλάξουν.

    Αυτά, χωρίς να μπούμε σε άλλη κριτική επί των θέσεων.

    Έπειτα, απαντάς:

    Και ποιο ακριβώς είναι το “νομικίστικο” σε ένα κείμενο που δεν αναφέρεται ούτε σε ένα νομοθετικό άρθρο;

    Αυτό λέγεται «spin».

    Έγραψα για το Βενιζέλο και την «ουσία». Και πληροφοριακά, «νομικίστικο» δεν είναι «αυτό που αναφέρεται σε νόμους».

    Αλλά, αν θέλεις, μπορώ να βρω και «νομικίστικα» παραδείγματα στο κείμενό σου, όπως το «επιβάλλει η ιδιότητα του blogger».

    Και φυσικά, αναφέρεσαι σε «νομοθετικά άρθρα»:

    «επιβάλλει […] η νομοθεσία και νομολογία για την προστασία προσωπικών δεδομένων»

    επομένως, ακατανόητες οι αντιρρήσεις (για την κριτική, όχι φυσικά για τη χρήση της νομοθεσίας και νομολογίας στη δημόσια ζωή).

    Στον αντίλογο «μα, έχω κάποιες Α γνώσεις και προσπαθώ – όπως εγώ νομίζω και μπορώ – να βοηθήσω κάποιους που δεν τις έχουν», είμαι μαζί σου 100%.

    [Ή, μάλλον, 99,9% γιατί γράφεις «το concept», «in real life» και άλλα μεταμονδέρνα. Δεν ξέρω, μπορεί απλά να μην τα σηκώνει το μπάτζετ του τιμ μας, αλλά και το τάιμινγκ.]

    Υ.Γ.: και για την ιστορία, συμφωνώ με το συμπέρασμά σου – εξάλλου, το είχα γράψει καθαρά πριν καιρό (βλέπε παραπάνω)

  17. @ ΤΟ ΜΑΤΙ

    Ενδιαφέρουσες οι απόψεις σου για το πως θα μπορούσα να γράφω πιο στρογγυλεμένα και politically correctly τα posts μου. Είναι αυτονόητο ότι καθένας έχει το δικό του στυλ. Αλλά αφού σε ενδιαφέρει τόσο η «ουσία», μάλλον αυτοακυρώνεσαι όταν μου αλλάζεις το «κωδικοποιώ» με το «επιχειρείται η κωδικοποίηση» των σκέψεών μου. Δεν «επιχειρείται» τίποτα, το κείμενό μου είναι τελικό και το ποσοστό της ευστοχίας του συζητείται στο πεδίο των ανοικτών comments του e-lawyer.

    «Νομικισμός» απ’ όσο γνωρίζω είναι τα κακά νομικά ή τα νομικά από μη νομικούς ή η προσκόλληση στο γράμμα και όχι στο σκοπό του νόμου. Στην τελευταία περίπτωση προφανώς αναφέρεστε παραπάνω, αφού φαντάζομαι ότι δεν μου προσάπτετε ότι τα νομικά μου είναι κακά ή ότι δεν είμαι νομικός. Η γενική αναφορά στην νομοθεσία και την νομολογία για την προστασία προσωπικών δεδομένων σημαίνει «προσκόλληση στο γράμμα» και όχι στην τελολογία; Προφανέστατα, όχι.

    Και ως παράδειγμα επικαλείστε τα όσα αναφέρω ότι «επιβάλλει η ιδιότητα του blogger». Έχετε την εντύπωση ότι η ιδιότητα του blogger δεν επάγεται συγκεκριμένες νόμιμες συνέπειες και δεν επιβάλλει ειδική νομική αντιμετώπιση; Όταν προ καιρού υπέβαλα μια αίτηση στην Αρχή Ζορμπά για να λάβω αντίγραφο του Πορίσματος, επικαλέστηκα ακριβώς την ιδιότητά μου ως blogger που σχολιάζει αποφάσεις ανεξάρτητων αρχών, ακριβώς για να ενισχύσω το «εύλογο ενδιαφέρον» που η νομολογία απαιτεί για την πρόσβαση στα έγγραφα του δημόσιου τομέα. Και υπό αυτήν την ιδιότητά μου έλαβα την σχετική απάντηση του κ. Ζορμπά.

    Υπό την ιδιότητά μου αυτή έχω αξίωση σε μια προγραμματισμένη συνάντηση να απαιτήσω την μη μετάδοση της εικόνας του προσώπου μου, λόγω του δικαιώματος του πληροφοριακού μου αυτοκαθορισμού, το οποίο ενισχύεται ακριβώς επειδή είμαι blogger που δεν γράφω επωνύμως.

    Δεν θα προέβαλα ποτέ το καλβινιστικό επιχείρημα «έχω γνώσεις και θέλω να βοηθήσω». Ούτε πιστεύω ότι όροι όπως in real life και concept είναι ακατανόητοι για τους αναγνώστες οποιουδήποτε μπλογκ. Αυτό που κάνω είναι να αναπτύσσω απόψεις δημόσια και εν πλήρη επιγνώσει του ότι δεν είναι θέσφατα, εξού και έχω ανοικτά τα comments για διάλογο. Στον οποίο απαντάτε με οιμωγές και έμμεσες αναφορές στο λογοτεχνικό έργο της Μαρίας Ιορδανίδου.

    Καμία αντίρρηση για την κριτική, την οποία ενθαρρύνω όπως και κάθε φιλελεύθερος πολίτης. Άλλωστε η δύναμη της κριτικής απορρέει από την σταθερότητα της θεμελίωσής της που βρίσκεται σε κοινή θέα, καλώντας για δημόσια αποδοχή ή απόρριψη.

  18. @elawyer

    Γράφεις:

    […] μάλλον αυτοακυρώνεσαι όταν μου αλλάζεις το “κωδικοποιώ” με το “επιχειρείται η κωδικοποίηση” των σκέψεών μου. Δεν “επιχειρείται” τίποτα, το κείμενό μου είναι τελικό και το ποσοστό της ευστοχίας του συζητείται στο πεδίο των ανοικτών comments του e-lawyer.

    κι εδώ βρίσκεται το – διπλό – λάθος.

    Επιχειρείς μια κωδικοποίηση των σκέψεών σου (τις οποίες δεν κρίνουμε σε αυτή τη φάση). Τη διατύπωση την άλλαξα πειραματικά και… επαληθεύτηκα.

    Από το

    Με αυτό το κείμενο κωδικοποιώ τις συνθήκες που χαρακτηρίζουν αυτή τη συνάντηση και επιβάλλουν συγκεκριμένους όρους για την ορθή διεξαγωγή της […]

    μέχρι το

    Με αυτό το κείμενο, επιχειρείται η κωδικοποίηση ορισμένων συνθηκών της συνάντησης, ώστε να συνεισφέρω στον προβληματισμό για την ορθή διεξαγωγή της […]

    υπάρχει αρκετός δρόμος.

    Υπάρχουν Χ συνθήκες, από τις οποίες (καθ)ορίζεται η συγκεκριμένη συνάντηση. Κανείς δεν τις αντιλαμβάνεται όλες και κανείς δε μπορεί να «επιβάλλει» όρους: όλοι έχουμε ίσα μερίδια στο λάθος, λόγω διαφορετικών προσωπικών κριτηρίων. Άλλο αν συναντιόμαστε σε δύο-τρία βασικά ζητήματα.

    Η «εμμονή» δεν έχει να κάνει με το «στρογγύλευμα» της γλώσσας, αλλά με την τάση που εμφανίστηκε τελευταία – και την οποία συζητήσαμε κάποιες φορές εδώ. Αν διάβασες προσεκτικά το κείμενο που σου πρότεινα, θα καταλάβεις πως δεν κρατάω χάρακα καθηγητή· απλά υπενθυμίζω όσα ξεχνάμε. Όχι η γλώσσα για τη γλώσσα, αλλά η γλώσσα και ο τρόπος μας για τη συνεννόηση.

    Ο χαρακτηρισμός «νομικίστικο», γράφτηκε με αφορμή τα σχόλια κάποιων για το Βενιζέλο. Μετά, ερωτήθηκα «ποιο ακριβώς είναι το “νομικίστικο” σε ένα κείμενο που δεν αναφέρεται ούτε σε ένα νομοθετικό άρθρο;». Εντελώς σε άλλο πλαίσιο, αφού στην αρχική πρόταση σού αναλογεί μόνο η απώλεια της ουσίας (για την οποία υπάρχει σχολιασμός παρακάτω). Απάντησα με τη μη-ερμηνεία του όρου και παρέθεσα την αναφορά στη «σχετική νομοθεσία και νομολογία».

    Μετά ήρθαν νέα μαντάτα κι έκοψε η σάλτσα.

    Απλουστευμένα:

    » – Κάποιοι λένε πως βρωμάνε τα πόδια του Βενιζέλου.»
    » – Εγώ έκοψα τα νοίχια μου και να μου πεις μου αν αναφέρω κάποιο νόμο.»
    » – Κάνεις μια γενική αναφορά σε όλους τους σχετικούς και τα νύχια γράφονται με ύψιλον.»
    » – Ναι, αλλά δε γράφω νούμερα και μια φορά, είχα και το Υπερατού.»

    Σαν να μην έφτανε αυτό, συνεχίζουμε με την ξεχωριστή «ιδιότητα του blogger», που επιβάλλει «ειδική νομική αντιμετώπιση».

    Δεν υπάρχουν «ιδιότητες των bloggers» ή «κοινότητα των bloggers». Υπάρχουν «ιδιότητες» και «κοινότητες» ανθρώπων (διάβασε «πολιτών», αν σε διευκολύνει νομικά), που χρησιμοποιούν τα μέσα της εποχής ανεξάρτητα, ή με οποιαδήποτε μορφή οργάνωσης επιλέξουν οι ίδιοι. Η δε προσωπική σου εμπειρία, δεν αποτελεί σοβαρό επιχείρημα: η Ελλάδα είναι ο παράδεισος των γκρίζων ζωνών και της κοινωνικής μηχανικής. Αν το αποτέλεσμα εξυπηρετούσε την αρμόδια Αρχή και την πολιτική στόχευσή της (δικαίως ή αδίκως), ας έλεγες πως είσαι και ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης. Εγώ το έκανα μια φορά και πήρα δώρο τυρογαριδάκια.

    Επειδή έχω σκοπό να παραμείνω φυσικό πρόσωπο σε αυτό το σύμπαν, κοιτώντας τον καθρέφτη, δε θα έπαιρνα όρκο για τη μεταμονδέρνα στροφή οποιουδήποτε πολιτευτή, αλλά και για την επάρκεια οποιουδήποτε κρίνει σκόπιμο να την επικαλεστεί.

    Υ.Γ. 1 (με αφορμή τους «κατανοητούς» όρους): ωραίο το «έχω ανοικτά τα comments για διάλογο», αλλά για ποικιλία, προτείνω και τα «έχω open τα σχόλια για dialogue» και «Ι have ανοιχτά the σχόλια 4 μπίρι-μπίρι» – κι αυτά τα καταλαβαίνουν οι B10GG3R5

    Υ.Γ. 2 (με αφορμή τους «Ταρνανάδες»): αυτό το «αναπτύσσω απόψεις δημόσια και […] απαντάτε με οιμωγές και έμμεσες αναφορές στο λογοτεχνικό έργο της Μαρίας Ιορδανίδου» (…), είναι κάτι σαν εξέταση αίματος για δικηγόρους – και πολύ άδικο για εμάς τις ψευδώνυμες αμόρφωτες, που βγάζουμε το άχτι μας σφουγγίζουσες διφία

    Υ.Γ. 3 (χωρίς αφορμή): ό,τι έχει γραφτεί, έχει γραφτεί με καλή διάθεση, αφού τα πάω πολύ καλά με τους δικηγόρους – κάθε μέρα, τρώω τρεις για πρωινό

  19. Να φάτε όσους δικηγόρους θέλετε: η δική μου ιδιότητα, εκτός από του blogger -που νομικά σημαίνει ότι προστατεύεται αυξημένα η ελευθερία της έκφρασής μου ως φορέας μέσου ενημέρωσης- φυσικά δεν είναι αυτή του δικηγόρου, αλλά εκείνη του νομικού.

    Συμπερασματικά: ωραία, προτείνεις άλλες διατυπώσεις για το post μου (μήπως προτιμάς “αναρτήσεις”; μεταμοντέρνο είναι το αγγλικό και “κανονικό” είναι το ελληνικο;), αλλά οι προτάσεις σου απορρίφθηκαν αμετάκλητα.

    Καλή χώνεψη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s