Τι ψηφίζω λοιπόν (και γιατί)

Δεν κάνω προπαγάνδα υπέρ ενός κόμματος σε αυτό το κείμενο, αλλά να καταδείξω πως ο εκλογικός νόμος με αναγκάζει να ψηφίσω άλλο από αυτό που θα αντιπροσώπευε καλύτερα κι ολοκληρωμένα την πολιτική μου στάση, ακόμη κι αν αυτή εκφράζεται και με την αποχή.

«Οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από καλούς πολίτες που δεν πάνε να ψηφίσουν»
George Nathan

Πολυσυζητήθηκε αυτό τον καιρό ότι η συνηγορία υπέρ λευκού/άκυρου και αποχής είναι μια γελοιότητα που μόνο αμαθείς και κυρίως «παπαγαλάκια» των μεγάλων κομμάτων προωθούν, οπότε και δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο σε αυτό το θέμα. Όμως, μόνο αυτή η συνηγορία φανερώνει πως ο εκλογικός νόμος, σε όλες τις αναθεωρήσεις του, κοροϊδεύει συστηματικά τη βούληση του πολίτη, αν στην αρχαία Αθήνα οι σκύθες αστυνόμοι ξυλοφόρτωναν κι εξανάγκαζαν τους έχοντες δικαίωμα ψήφου για να εφαρμόσουν κατά γράμμα τον εκλογικό νόμο, σήμερα ακολουθείται η ακριβώς αντίστροφη πρακτική δια της αποσιωπήσεως των ουσιαστικών εκλογικών μειονεκτημάτων διασκεδάζοντας τη δυσφορία του πολίτη με την ανοησία περί εναλλακτικών -πλην όμως κραυγαλέων- ψεύτικων επιλογών.

Αφού εξαρχής απορρίπτω την ιδέα περί της μη συμμετοχής μου και τη σκέψη του λευκού/άκυρου αναζητώ τον καλύτερο τρόπο για να έχει αποτελεσματικότητα η ψήφος μου. Αναλύθηκε πολλάκις ένα γεγονός: ο ισχύοντας εκλογικός νόμος επιτρέπει στο πρώτο κόμμα να καρπωθεί μεγαλύτερο ποσοστό αν δεν ξεπεράσουν το όριο του 3% τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα [Διευκρίνηση: για την ακρίβεια, αναλόγως του συνολικού ποσοστού των εξωκοινοβουλευτικών που θα το καρπωθεί αντίστροφα το πρώτο κόμμα]. Εγώ που θα ήθελα να ψηφίσω ένα τέτοιο κόμμα, λόγου χάρη Οικολόγοι-Πράσινοι ή Φιλελεύθερη Συμμαχία, αναγκάζομαι να μην εξετάσω παραπέρα αυτό το ενδεχόμενο διότι αλλιώς βοηθάω το κόμμα που δεν θέλω να βγει. Δηλαδή, η ψήφος μου σε ένα εξωκοινοβουλευτικό κόμμα, είναι ουσιαστικά ψήφος στο πρώτο κόμμα. Όχι. Δυστυχώς όχι, δεν θα ψηφίσω κανένα από αυτά τα κόμματα.

Οπότε μένουν τέσσερα κόμματα συν το πέμπτο που είναι πολύ πιθανό ότι θα μπει στη Βουλή. Είναι σαφές πως τη Νέα Δημοκρατία ούτε που θέλω να την ξαναδώ κι ούτε τη συμπάθησα ποτέ κατ’ ελάχιστο. Το Πασόκ του Γιώργου Παπανδρέου έχασε κάθε εκτίμηση μετά τις απανωτές προεκλογικές παλινωδίες του, όπως ο Λαλιώτης, η Βούλα, η Φώφη και άλλα παλαιότερα γεγονότα καθώς και η αντιπάθεια μου για ορισμένους «δελφίνους» είναι σφοδρή. Γνωστή είναι και η απέχθεια μου για το παλαιολιθικό και με αντιδημοκρατική συμπεριφορά ΚΚΕ, οπότε δεν το κουράζω εδώ.

Υπάρχει όμως μεγάλο πρόβλημα με το ΛΑ.Ο.Σ. Αφού δεν επιθυμώ να μπει στη Βουλή και δεν θέλω να ψηφίσω τα άλλα κόμματα, τότε η μόνη λύση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, που ανέκαθεν έβλεπα τον Συνασπισμό με καλό μάτι κι ας μην τον είχα ψηφίσει ποτέ άλλοτε. Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα πολύ σημαντικό μέρος του κλειδιού, που λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να γίνει το ανάχωμα της αριστεράς εναντίον της νεοφασιστικής λαίλαπας.

Ο Συνασπισμός και κατ’ επέκταση ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι κόμμα τους ύψους και του βάθους. Διαθέτει λαμπρά στελέχη αλλά αρτηριοσκληρωτικές διοικητικές μέριμνες. Διαθέτει πολύ δυνατή επικοινωνιακή πολιτική αλλά χωλαίνει στην πολιτική συγκρότηση των διαφόρων τάσεων που φιλοξενεί. Μπορεί να παράγει αξιόλογη πολιτική σκέψη αλλά κάποιες πρακτικές του σε κοινωνικοπολιτικές παρεμβάσεις θυμίζουν το απεχθές κόμμα από το οποίο προέρχεται. Το κοινωνικό προσωπείο του είναι ισχυρό αλλά σε σημαντικά ζητήματα διαφωνώ κάθετα (λχ άρθρο 16). Τουλάχιστον είναι ένας πολιτικός σχηματισμός, που πέρα από τη ζύγιση της ψήφου μου σε σχέση με τον εκλογικό νόμο, θα προτιμήσω αυτή τη φορά να τον τιμήσω επειδή είναι πιο ελαστικός σε σχέση με τα άλλα κόμματα.

Μόνο ελπίζω να επιδείξει καλύτερη πολιτική συμπεριφορά και ωριμότητα απ’ ότι τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά τώρα που έχει έναν αξιοπρεπή αρχηγό με σημαντική όσο και ενεργή παρουσία.

Και κυρίως, να τιμήσει τον όρο Αριστερά με άλφα κεφαλαίο.

ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν.

ΥΓ Όχι, δεν τον ψηφίζω επειδή αναφέρθηκε στο «κίνημα των μπλόγκερθθθ«. Μπρρρρ!

______________________________

Διαβάστε επίσης:

Αρκούδος: Γιατί δεν θα ψηφίσω τα δύο μεγάλα κόμματα

Jungle Report: Οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από καλούς πολίτες που δεν πάνε να ψηφίσουν

Gravity & the Wind: Απολύστε τους βουλευτέςΔιλήμματα και παρεξηγήσεις

Advertisements

46 thoughts on “Τι ψηφίζω λοιπόν (και γιατί)

  1. Ουσιαστικά αυτός ο εκλογικός νόμος, αν και ο αναλογικότερος των τελευταίων χρόνων, είναι απίστευτα άδικος και υποκριτικός. Θα τον χαρακτήριζα έναν από τους χειρότερους εκλογικούς νόμους που φτιάχτηκαν ποτέ.

    Καλή η επιλογή πάντως, αλλά φοβάμαι ότι το διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο. Φέτος, λόγω της τρομερής ανοησίας που έγινε με τους ετεροδημότες (μάθαμε κατόπιν εορτής ότι έπρεπε να είχαμε δηλώσει την πρόθεση μας να ψηφίσουμε στον τόπο κατοικίας μας) δεν θα μπορέσω να ψηφίσω.

    Οπότε, απαλλαγμένος από την υποχρέωση, δηλώνω άνετα ότι θα ψήφιζα ΠΑΣΟΚ.

    Το θέμα Πατουλίδου είναι τουλάχιστον γελοίο και νομίζω ότι η φυγόπονη ολυμπιονίκης (αν θυμάστε μετά το μετάλιο άλλαξε άθλημα γιατί… δεν έβλεπε πλέον πρόκληση σε αυτό) υπονόμευσε τον εαυτό της.

    Τα θέματα Λαλιώτη και Φώφης απευθύνονται στο βαθύ ΠΑΣΟΚ και δεν με αφορούν πραγματικά. Αφήστε που στο φωφικό ζήτημα η υπόθεση βρωμάει ακόμα και στον Πάγο.

    Το ζήτημα είναι ότι ο Καραμανλής είναι εξαιρετικά επικίνδυνος για την χώρα. Είναι ανίκανος και το γνωρίζει. Κι αυτό τον κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο. Αν αγαπούσε τη χώρα θα αποχωρούσε, μαζί με τους πραιτωριανούς και λοιπούς παρωχημένους. Πολιτική πάνω σε πτώματα δεν γίνεται, αλλά αν υπήρχε σε αυτή τη χώρα υπευθυνότητα από πλευράς των πολιτών η Ν.Δ. δεν θα έπιανε ούτε 3%.

    Είναι ο Παπανδρέου ικανός να κυβερνήσει? Είναι ένα ερώτημα. Εμένα, ομολογώ, με έπεισε. Ίσως επειδή δεν είναι επικοινωνιακά πειστικός. Και στο κάτω κάτω της γραφής ανάμεσα στους δυο δεν υπάρχει δίλημμα. Άλλωστε φοβάμαι ότι υπάρχει η πιθανότητα να είναι πράγματι ικανότατος να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο και θα χαθεί η ευκαιρία, με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε 4 χρόνια στον Βενιζέλο (αυτό κι αν είναι μπρρρ)

  2. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ είναι έξω από κάθε συζήτηση. Τριαντατόσα χρόνια και οι δύο μαζί είναι too much.
    Λάος και Παπαθεμελής επίσης έξω από κάθε συζήτηση.

    Αριστερά λοιπόν.
    ΚΚΕ ή ΣΥΡΙΖΑ.
    Tο ΚΚΕ είναι αυτό που είναι. Σταθερό σ΄ αυτό που πρεσβεύει είτε είναι αρεστό είτε όχι.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ; Ποιες εγγυήσεις υπάρχουν ότι ψηφίζοντάς τον, τελικά δεν θα πριμοδοτήσεις το ΠΑΣΟΚ; Οτι δεν θα υποστηρίξεις με την ψήφο σου κυβέρνηση συνεργασίας ενός από τα δύο μεγάλα κόμματα που απορρίπτεις;

    Ιδού είναι το δίλημμα λοιπόν για μένα.
    Αποδοκιμάζεις τον δικομματισμό.
    Απορρίπτεις λευκό και άκυρο που ωφελούν τον πρώτο.
    Κόκκινη ψήφος. Πού όμως;

  3. @gatti

    Ότι και να κάνεις ένα από τα δυο κόμματα θα μας κυβερνήσει. Οπότε καλύτερα δεν είναι να υπάρχει ένας εξ αριστερών και εκ των έσω κυβερνητικός έλεγχος?

    Αν ήμουν σίγουρος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνέπρατε με το ΠΑΣΟΚ σε μια κυβέρνηση θα τον ψήφιζα με δυο χέρια. Αυτή η έλλειψη μετεκλογικής πολιτικής είναι που με προβληματίζει

  4. PrezaTV

    Μα αποφάσισα ήδη τι θα ψηφίσω από προχτές, δεν θα περίμενα τη στιγμή που θα μπω στο παραβάν.

    s_pablo

    Συμφωνούμε για τον εκλογικό νόμο και δες παρακάτω τι θα απαντήσω στην εύλογη απορία του/της gatti. Να σου απαντήσω τώρα για το Πασόκ. Από όλο αυτό τον υπερτριακονταετή συφερτό, ο Γιώργος Παπανδρέου μού είναι ο πιο συμπαθής και με καλή προϋπηρεσία στους υπουργικούς θώκους (ου ου για τον Μινέικο Τσαντ κλπ θα μου πουν, αλλά χέστηκα). Ατύχησε στο γεγονός ότι ανέλαβε πρόεδρος ενός κόμματος όπου του πέφτει υπερβολικά βαρύ το «πόστο». Έκανε το βασικό λάθος εξαρχής: αφού σχεδόν «πραξικοπηματικά» εκλέχτηκε πρόεδρος, είχε όλη την ευκαιρία και την ευχέρια να καθαρίσει το Κίνημα[sic] από τα στοιχεία εκείνα που αποτελούσαν τροχοπέδη ακόμη και στην κυβέρνηση του Σημίτη. Δεν το έκανε εστιάζοντας στην αναζήτηση εξισορροπιστικών λύσεων, πράγμα που τον έφερε στη σημερινή δυσχερέστατη θέση, να είναι το αντίπαλο δέος ο Βενιζέλος (ο ποιος;). Το γεγονός ότι απάλλαξε το Κίνημα[ξανά sic] από τον Κουλούρη, ελάχιστο έως μηδενικό αντίκρυσμα έχει. Κι όμως το βαθύ, βαθύτατο Πασόκ είναι τόσο ξεδιάντροπο και παρακρατικό, που αδυνατώ να συμπάσχω πλέον στον Πρόεδρο. Είχε όλες τις δυνατότητες να καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία. Δεν το έκανε. Και να τα σημερινά τραγικά αποτελέσματα.

    Μοναχικέ Λύκε

    Απαντώ παρακάτω στον gatti.

    Gatti

    Η κατακλείδα σου με απασχόλησε έντονα και μένα και περίμενα μήπως και την έθετε κάποιος σχολιαστής, διαφορετικά θα το έκανα εγώ σε σχόλιο – αλλιώς θα ήταν τραβηγμένα μεγάλο το ποστ. Γράφεις λοιπόν:

    Αποδοκιμάζεις τον δικομματισμό.
    Απορρίπτεις λευκό και άκυρο που ωφελούν τον πρώτο.
    Κόκκινη ψήφος. Πού όμως;

    Και συμπλήρωσε μόλις τώρα ο s_pablo την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές:

    Αν ήμουν σίγουρος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνέπρατε με το ΠΑΣΟΚ σε μια κυβέρνηση θα τον ψήφιζα με δυο χέρια. Αυτή η έλλειψη μετεκλογικής πολιτικής είναι που με προβληματίζει.

    Εύλογοι οι προβληματισμοί. Αλλά προτίμησα να ξεκινήσω την αφετηρία του σημερινού ποστ σύμφωνα με το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών κι όχι για το μετά. Θα σας εξηγήσω το γιατί.

    Το θέμα της αυτοδυναμίας και των μετεκλογικών συνεργασιών είναι καθαρά μια υποθετική κουβέντα που οδηγεί σε φαύλο κύκλο επειδή εικάζουμε ένα μοναδικό αποτέλεσμα το οποίο μπορεί να μην είναι αυτό που σκέφτεται ο καθένας. Ένας επιπλέον λόγος που αποφάσισα να ρίξω την ψήφο μου στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η κατηγορηματική άρνηση του Αλαβάνου απέναντι στις σειρήνες του Πασόκ για κυβέρνηση συνεργασίας, κάτι που μου δείχνει δύο πράματα:

    1. Είτε μπλοφάρει, για να έχει το μέγιστο όφελος από ένα παζάρεμα κυβερνητικών θώκων (αλήθεια, τι υπουργικό πόστο θα μπορούσε να αναλάβει ο Αλαβάνος;)
    2. Είτε λέει την αλήθεια, για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω στον s_pablo σχετικά με την κακή πλευρά του Πασόκ.

    Καταλαβαίνετε ότι πέφτουμε σε ένα φαύλο κύκλο υποθέσεων που δεν μας λένε την επαύριο της 16ης, για τον απλούστατο λόγο ότι ο ηλίθιος εκβιασμός του Καραμανλή αποσιωπά τεχνηέντως όσο κι αισχρά (να μην πω αντιδημοκρατικά) την συνταγματικά κατοχυρωμένη εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας στην αναζήτηση για το σχηματισμό κυβέρνηση συνεργασίας.

    Οπότε, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας δεν θα έχω καμία τύψη για την ψήφο μου, απεναντίας θα παρακολουθήσω με μεγάλο ενδιαφέρον τη συνέχεια. Γιατί έτσι θα νιώσουν το γερό κραδασμό ΟΛΑ τα κόμματα. Κι ακριβώς αυτή η συνέχεια είναι πλέον στην ευθύνη των κομμάτων, είτε το θέλετε, είτε όχι κι ανεξάρτητα από τη δική μας επιθυμία.

    Το χρέος μας δεν είναι στην απόχρωση του κόκκινου, που συμφωνούμε γενικώς μεταξύ μας, αλλά στην 16η Σεπτεμβρίου. Για το μετά δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά εμείς διότι εμείς τους δίνουμε την εντολή σύμφωνα με τις παρούσες συνθήκες και όχι σε μια υποθετική κατάσταση που θα προκύψει την επόμενη μέρα.

  5. (Προειδοποιώ πως ακολουθεί «σεντόνι»)

    Για να σου εξηγήσω γιατί έχει μεγάλη σημασία για μένα η μετεκλογική στάση του ΣΥΡΙΖΑ
    θα πρέπει να σου εξηγήσω τι σημαίνει για μένα το ΠΑΣΟΚ.

    Με την Δεξιά δεν ασχολούμαι, δεν υπήρξα ποτέ σ΄ αυτό το στρατόπεδο, η πολιτική της είναι συγκεκριμένη μέσα στο πλαίσιο της ιδεολογίας της, δεν αποτελούσε και δεν αποτελεί έκπληξη για μένα. Αν κάτι αποτέλεσε έκπληξη ήταν ο βαθμός της ανικανότητάς της στη διαχείριση της πρόσφατης
    κρίσης (πυρκαγιές), αλλά το αφήνω στην άκρη, καθώς αυτή η «δυσάρεστη έκπληξη» είναι θέμα που πρέπει να αφορά τους ψηφοφόρους της ή τους εν δυνάμει ψηψοφόρους της και όχι εμένα.

    Το ΠΑΣΟΚ όμως είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Από το ΄81 και πέρα το παρακολουθώ να τις ψήφους της αριστεράς, αρχικά με την περιβόητη «θεωρία του σκαλοπατιού» για να φύγει η «επάρατη δεξιά», παρουσιαζόμενο ως ένα σοσιαλιστικό κίνημα με ιδέες και προτάσεις και στη συνέχεια ως ένα κόμμα που δεν χρειαζόταν καν να χρησιμοποιήσει «παραμύθι» αλλά μόνο την αλαζονεία της εξουσίας του. Χρόνια ολόκληρα υπήρξε το άλλοθι εκείνων των «αριστερών» που ήθελαν να βρίσκονται με το ένα πόδι αριστερά (εκεί που αρχικά ήταν τα πιστεύω τους) και με το άλλο μέσα στη νέα τάξη πραγμάτων που τους φαινόταν ιδιαίτερα ελκυστική. Θα μου πεις δεν φταίει το ΠΑΣΟΚ για την αδυναμία κάποιων ψηφοφόρων που δεν μπορούσαν να αποφασίσουν πού ανήκουν. Και θα συμφωνήσω μαζί σου αν μου το πεις. Φταίει όμως αναμφισβήτητα για τη μετάλλαξή του από ένα σοσιαλιστικό κόμμα σε ένα κόμμα με δεξιά κατεύθυνση, βουτηγμένο στη διαπλοκή, ένα κόμμα που επέτρεψε στη διαφθορά να εκφυλίσει τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Ενα κόμμα, το οποίο την συγκεκριμένη χρονική στιγμή που μιλάμε για μένα προσωπικά σε τίποτα δεν διαφέρει από την ΝΔ και που θεωρώ πως είναι και χειρότερο από την άποψη ότι κρύβει τις προθέσεις του πίσω από μια σοσιαλιστική επίφαση. Αυτό λοιπόν το κόμμα δεν θέλω να κυβερνήσει την χώρα, όπως ακριβώς δεν θέλω να την κυβερνήσει η ΝΔ. Γιατί τα τελευταία γεγονότα περιέργως ξύπνησαν την μνήμη μου και αυτό είναι το πιο θετικό στοιχείο που βγήκε για μένα μέσα από τη μεγάλη καταστροφή.

    Από τον ενθουσιασμό της πρωτοετούς στη Νομική μέχρι σήμερα που γράφω εδώ, έχει κυλήσει πολύ νερό στ΄ αυλάκι. Πέρασα από την έντονη πολιτικοποίηση στην απόλυτη απάθεια, που πήγαινα να ψηφίσω νιώθοντας ότι κάνω τη μεγαλύτερη αγγαρεία, για να συνειδητοποιήσω τελικά πως τα πάντα είναι πολιτική. Από την ψήφο που θα ρίξω την Κυριακή στην κάλπη μέχρι τις ντομάτες που θα αγοράσω στη λαϊκή. Γι΄ αυτό λοιπόν θέλω να μην έχω ούτε προεκλογικά διλήμματα ούτε μετεκλογικές τύψεις και η «ομιχλώδης» στάση του ΣΥΡΙΖΑ δεν με βοηθάει να ξεκαθαρίσω τα πράγματα.

    Και βέβαια εδώ οργίζομαι για τις μεγάλες ευθύνες της αριστεράς γενικότερα που δεν κατάφερε σε καμία χρονική στιγμή από τη μεταπολίτευση και μετά να αφουγκραστεί τις αλλαγές να μετεξελιχθεί σε ένα σύγχρονο κίνημα που δεν θα αναμασά θεωρίες του παρελθόντος, αλλά θα επιζητά και θα αγωνίζεται για την επίλυση των απλών κοινωνικών προβλημάτων, χωρίς την ξύλινη γλώσσα ή τα κλισέ που απομακρύνουν τον κόσμο.

    Το ΚΚΕ εγκλωβισμένο στα συντρίμμια της κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού και ο ΣΥΡΙΖΑ εγκλωβισμένος στην αγωνία του αποχαρακτηρισμού του από ο,τιδήποτε μπορεί να υπονοεί – έστω – δεσμούς με πρώην κομμουνιστικά καθεστώτα. Μακριά ο ένας από τον άλλο και χωρίς όπως φαίνεται πιθανότητες σύγκλισης.

    Ετσι κι αλλιώς «εις μνήμην» θα ψηφίσω αριστερά. Σαν έναν «ενταφιασμό» αν θέλεις αυτών που κάποιοι άνθρωποι σαν τον παπού μου πίστεψαν (αγνά και ειλικρινά και χωρίς να έχουν διαβάσει βιβλία), αυτών που εγώ ήλπιζα και δεν πραγματοποιήθηκαν. Κάτι σαν το μη χείρον βέλτιστον.

    Γνωρίζω πως αυτό που είπε ο s_pablo ισχύει. Ο,τι και να γίνει ένας από τους δύο θα κυβερνήσει. Αν όμως κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ χάρη στην συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ θα έχει σαφέστατα μεγάλη σημασία για μένα και θα είναι ένας πολύ ισχυρός λόγος για να νιώθω τύψεις αν ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ.

    Με αυτό το δίλημμα θα πάω τελικά στις εκλογές. Και αυτός είναι ο λόγος που θα αποφασίσω την τελευταία στιγμή πίσω από το παραβάν τι απόχρωση θα έχει η κόκκινη ψήφος μου.

  6. Καταλαβαίνω τις προθέσεις σου.

    Αλλά αν πραγματικά συμπαθείς τους Οικολόγους ή την Φιλελευθερη Συμμαχία πως τους βοηθάς να ορθώσουν παράστημα?

    Ετσι ώστε αρχικά να ακουστουν και πέρα των blogs και την επόμενη φορά να προσελκύσουν περισσότερο κόσμο και να προσπαθήσουν για το θαύμα.

    Πως βοηθάς να βγει κάτι καινούριο χωρίς να χρειάζεται να έχει τα εκατομύρια των κομματων της Βουλής, ή να προέρχεται από κάποιους προβεβλημένους πρώην των κομμάτων αυτών?

    Αν ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ,
    Θα αλλάξει η Βουλή σημαντικά σε σύνθεση?
    Θα αλλάξουν τα μυαλά των 300?
    Θα αλλάξεις το σύστημα που τόσο πολύ θες να χτυπήσεις τροφοδοτώντας το φαινομενικά πιο συμπαθές του σκέλος?

    Ξέρεις πόσο σημαντικό είναι για τους ανθρώπους αυτών των μικρών κομμάτων να πάρουν 0,5% παραπάνω?
    Πόση ώθηση μπορεί να δώσουν 20-30.000 ψήφοι παραπανω σε ένα κόμμα όπως οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ή η ΦΙΣ?

    Απλά και μόνο για να δώσεις κίνητρο στους ανθρώπους πίσω από αυτά τα κόμματα να συνεχίσουν να προσπαθούν.

    Τελικά αν αυτοι οι λίγοι που συμπαθουν αυτά τα μικρά κόμματα δεν μπορούν να τα στηρίξουν με την ψήφο τους, ποιοι θα τα στηρίξουν? Αυτοί που κάθε φορά πετάνε μια άκυρη και λευκή ψήφο για να κάνουν την χαζομαγκιά τους?

  7. Gatti

    Βλέπω ότι αντιφάσκουμε σε ένα σημείο. Γράφω εγώ:

    Οπότε, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας δεν θα έχω καμία τύψη για την ψήφο μου, απεναντίας θα παρακολουθήσω με μεγάλο ενδιαφέρον τη συνέχεια.

    Εσύ μου απαντάς:

    Αν όμως κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ χάρη στην συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ θα έχει σαφέστατα μεγάλη σημασία για μένα και θα είναι ένας πολύ ισχυρός λόγος για να νιώθω τύψεις αν ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ.

    Στην πρώτη περίπτωση, δεν μπορώ να γνωρίζω σε βάθος πολιτικού χρόνου τι μπορεί να συμβεί μετεκλογικά διότι δεν είμαι μέσα στο μυαλό του Αλαβάνου, έστω και στο μυαλό κάθε Συριζίτη που έχει λόγο στις αποφάσεις του κόμματος. Στη δεύτερη περίπτωση, εσύ θεωρείς δεδικασμένο τη συνεργασία μα δεν ξέρεις τι μπορεί να παιχτεί από την Δευτέρα και μετά – εκτός κι αν έχεις πληροφορίες εκ των έσω, οπότε πάω πάσο.

    Η όλη ιστορία έχει τα χαρακτηριστικά ενός παιχνιδιού μεταξύ σκακιστών γκραν μετρ. Εμείς ως θεατές μπορούμε εύκολα να κρίνουμε το παιχνίδι αλλά ως παίκτης ο ίδιος καταβάλεις μεγαλύτερο κόπο σε ανάλυση για να ψάξεις την καλύτερη επόμενη κίνηση γιατί είναι δικό σου το παιχνίδι και παλεύεις να το κερδίσεις. Επειδή γνωρίζω αρκετά καλά από σκάκι, θα σου κάνω έναν παραλληρισμό. Ένας καλός σκακιστής αναλύει την παρτίδα σε βάθος 6-8 κινήσεων, ο πολύ καλός σε βάθος 8-12, ο γκραν μετρ έχει να πιθανολογήσει σχεδόν άπειρες βαριάντες μετά την 12η προβλεπόμενη κίνηση γιατί η πολυπλοκότητα του παιχνιδιού αποτελείται από πολλαπλάσιες πιθανότητες κινήσεων.

    Έτσι γίνεται και στην πολιτική, δεν αρκεί να έχεις τυφλοσούρτη τον Μακιαβέλλι, αλλά επάνω στους κανόνες (ας πούμε grosso modo) του Μακιαβέλλι χτίζεις μία κατασκευή που για μένα και για σένα, τον Πάμπλο και τον Λύκο, είναι ασύλληπτα μεγέθη. Κι αυτό είναι το κακό με την πολιτική, δεν είναι για όλους. Δεν είναι για μας που μας αποκαλούν συχνά πρόβατα – κι όχι άδικα. Με τις σημαιούλες και τις ιαχές στο Παιδίον του Άρεως.

    Γι αυτό επιμένω ότι η στάση μου υπαγορεύεται από το «επιθυμητό» αποτέλεσμα της Κυριακής κι όχι παραπέρα. Δεν έχω δόντια για τόσο σκοτεινά παιχνίδια – κι αν είναι αυτά. Δυστυχώς οι σούπερ ντούπερ πολιτικάρες απαιτούν την εμπιστοσύνη μας κρατώντας τα δικά τους χαρτιά κλειστά. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε δεν είναι μόνο να τους ψηφίζουμε και να τους σταυρώνουμε αναλόγως, είναι πολύ λίγο αυτό, έως ελάχιστο. Αλλά να τους κάνουμε προεκλογική κριτική από την επομένη μέρα κιόλας των εκλογών. Είτε από τα μπλογκ μας, τις εφημερίδες, την τηλεόραση, να πάμε στα γραφεία τους, να τους κυνηγάμε έξω και μέσα στη Βουλή και ούτω καθεξής. Αυτά, από την επόμενη μέρα των εκλογών κι όχι τις τελευταίες μέρες μιας προεκλογικής εκστρατείας.

    Το δικό μας μήνυμα – και χάρη στο διαδίκτυο που μας απελευθέρωσε από την επιλεκτικότητα μιας μίζερης γωνιάς επιστολών σε μια εφημερίδα – έχει δυνατότητες να φτάσει γρήγορα στα υψηλά «κλιμάκια». Ας εκμεταλλευτούμε αυτή τη δυναμική που ακόμα δεν έχουμε υποψιαστεί τις άπειρες δυνατότητές της. Νωρίς είναι και προφταίνουμε να αυξήσουμε τη δυναμική μας ως πολίτες.

    Ούτως ή άλλως ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα θα βγει την Κυριακή. Το θέμα είναι ότι θα χρίσω το κομμα που θα ψηφίσω, το δικό σου ή του αλλουνού -ακόμα και το ΛΑ.Ο.Σ.- ως ρυθμιστές των εκλογών. Κάτι που αυτό θέλουμε σίγουρα σε αυτή τη φάση, έστω και με κόστος αντίθετο από το προσδοκώμενο, όλα παίζονται και δεν είναι στο χέρι μας από τη στιγμή που θα φύγουμε από το παραβάν την Κυριακή. Άδικα μελετάς μια υποθετική κατάσταση γιατί δεν ξέρεις αν θα βγει και πως. Εμένα μου αρκεί που έστω κι εγώ μονάχος μου θα προσπαθήσω να «ξεγελάσω» τον εκλογικό νόμο. Από κει και πέρα, ο νόμος αυτός δεν μου αφήνει καμία δυνατότητα να παρέμβω άμεσα στις μετέπειτα πολιτικές εξελίξεις, κι αυτή είναι η πικρή αλήθεια για όλους εμάς τους ψηφοφόρους.

    Philos

    Πιστεύω ότι σε κάλυψα με κάποιο τρόπο στην παραπάνω απάντηση στον gatti. Αλλά, ο εκλογικός νόμος δεν μου αφήνει περιθώριο να ψηφίσω αυτό που νιώθω πως έχει ανάγκη ο τόπος. Ο νόμος είναι υπεράνω των επιλογών μας, δυστυχώς.

  8. Εξασφάλιση αυτοδυναμίας (152 έδρες) από την Α’ κατανομή:

    X >= 0,427 * (100 – α)

    Χ: ποσοστό πρώτου κόμματος

    α: αθροιστικό ποσοστό κομμάτων που δεν περνούν το όριο του 3%

    Δες το πάλι. Και ας μην είμαστε (για όλους μιλάω) τόσο σίγουροι πως οι μικροί δε θα περάσουν το 3%. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να πάρουν π.χ. οι Οικολόγοι καλό ποσοστό (άρα και χρηματοδότηση, κάτι που δημιουργεί νέες συνθήκες για τις επόμενες εκλογές – που ίσως να είναι σύντομα).

  9. Λοιπόν, βρε συ ΜΑΤΙ

    Θα ανοίξω μπλογκ με τίτλο «Σχολιάζοντας το ΜΑΤΙ«. Ε, δεν γίνεται να αφήνουμε ασχολίαστα τα πιπεράτα ποστ σου επειδή δεν μας το επιτρέπεις 😉

    Φιλικά στο λέω και κάνω πλάκα, εντάξει; 😛

  10. Πιο πενηνταράκια σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα, δε γίνεται! Μετά μπλέκεται το πράγμα. Αλλά, τώρα που αποφάσισες, να μη σε βάλω να τα βγάζεις μεταξύ Αλαβάνου και Βαλαωρίτη. 😉

    Με την ευκαιρία, αυτός ο εκλογικός νόμος αποτελεί ΜΕΓΑ σκάνδαλο. Φυσικά, η μοίρα έπαιξε πάλι τα παιχνίδια της, μια και είχε νονό/δημιουργό το Σκανδαλίδη…

  11. Έτσι είναι: η Φώφη ανάβει φωτιές! :mrgreen:

    (αφού το είπαμε, το καλό πράγμα αργεί να γίνει – και έχω μια μανία με το προζύμι…)

    Ώι, μανόλα μ’, καλό μας ξημέρωμα – αρκετές συγκινήσεις για σήμερα (Εθνική, Φώφη, Αλέκα, Φώφη, Εθνική).

  12. JustAnotherGoneOff

    Ισως να έχεις και δίκιο. Δεν θα πρέπει να με πολυνοιάζει το «μετά» από την στιγμή που θα έχω κάνει το χρέος μου.
    Θα προσπαθήσω να το δω έτσι.

    Την καλημέρα μου.

  13. @JustAnotherGoneOff
    κατ αρχας με επεισες να μην ψηφισω » αποχη» – οπως ειχα σκοπο.

    Ωστοσο δεν καταλαβαινω γιατι: αφου και εαν τα εξωβουλευτικα παρουν 3% αυτο σημαινει αποδυναμωση του πρωτου κομματος γιατι να μην ριξω την ψηφο μου σ αυτους, ωστ ενα παρουν πανω απο 3%;

    Νομιζω η λυση σ αυτες τις εκλογες θα ηταν ηχηρη καταψηφηση των δυο μεγαλων κομματων – θα επαιρναν το μαθημα τους αν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν εβγαζαν πανω απο 20-25%.

    Αλλα αυτο σ αυτη τη χωρα ΔΕΝ Γινεται, σωστα;

  14. Είμαι σχεδόν της ίδιας άποψης με τον/την JustAnotherGOneOff, μόνο που έχω ένα μικρό δίλημα…
    Να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ στρατηγικά, γιατί δεν θέλω να βγει ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και ας μην συμφωνώ πολύ μαζί του, αλλά ταυτόχρονα στρεβλώνοντας την πολιτική μου βούληση ή να ψηφίσω αυτό που με εκφράζει περισσότερο, το οποίο μπορεί να είναι και λευκό. Δηλαδη, να μπω στο καλούπι που με βάζει ο ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ εκλογικός νόμος ή να κάνω αυτό που πιστέυω περισσότερο??
    Από την άλλη, λένε ότι πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, οπότε ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μόνη εφικτή αυτή τη στιγμή.
    Τεσ’πα, μια μικρή διευκρίνηση γιατί μάλλον κάποιοι μπερδεύτηκαν. Όταν λέμε ότι τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα να περάσουν το 3% μιλάμε για ΚΑΘΕ ένα ξεχωριστά.
    Όσο το συνολικό άθροισμα των Ε/Κ κομμάτων αυξάνει, τόσο μειώνεται το ποσοστό που χρειάζεται το πρώτο κόμμα για να πετύχει αυτοδυναμία.
    Δηλαδή, με το ακραίο σενάριο Οικολόγοι 2%, ΜΕΡΑ 2,5%, ΦΙΣ 2%, άλλα Ε/Κ σύνολο 3%, το πρώτο κόμμα κάνει αυτοδυναμία και με 40% ίσως και λιγότερο!!!!
    Επίσης, σημαντική παρατήρηση: Κυβέρνηση συνεργασίας με τον παρόντα εκλογικό νόμο, πρακτικά μπορεί να κάνει ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΜΜΑ με άλλο ένα. Το δεύτερο πρέπει να επιτύχει συνεργασία ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ!!!! ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ 10 ψηφων!!!
    ΤΣΑ!! ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!!! Σκανδαλίδης όνομα και πράμα!!!

  15. @Το ΜΑΤΙ:
    Ο μαθηματικός τύπος που έγραψες δεν λέει και πάρα πολλά, πέραν του γεγονότος ότι το πρώτο κόμμα χρειάζεται 42,7% επί των έγκυρων ψήφων σε κόμματα που εισέρχονται στη Βουλή. Ο τύπος πρακτικά αποδεικνύει πως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ αν θα ψηφίσεις Οικολόγους, ΦΙΣ, Έλληνες Κυνηγούς, Βασίλη Λεβέντη, λευκό, άκυρο ή αποχή — σε κάθε περίπτωση βοηθάς το πρώτο κόμμα να αποκτήσει αυτοδυναμία. Η διαφορά επί των μικρών κομμάτων που σεβόμαστε ή ενδεχομένως σεβόμαστε (Οικολόγους, ΦΙΣ κλπ) είναι ότι μεγαλύτερο ποσοστό μπορεί να οδηγήσει σε χρηματοδότησή τους και μεγαλύτερο momentum για τις επόμενες εκλογές, συνεπώς ψήφος εκεί χαμένη δεν πάει. Αλλά σίγουρα δεν επηρεάζει το εκλογικό αποτέλεσμα. Εάν κανείς θέλει να το κάνει αυτό χωρίς να ακολουθήσει ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα, πρέπει να ψηφίσει κάποιο από τα μικρά που φαίνεται να μπαίνουν στη Βουλή: ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛαΟΣ. Ελπίζω πως κανείς μας δεν ψηφίζει ΛαΟΣ.

  16. @PPKP

    Ο τύπος δεν αποτελεί την αρχή και το τέλος του νέου συστήματος και φυσικά _δεν_ δίνει το τελικό αποτέλεσμα. Μίλησα για την περίπτωση του 3% στην Α’ κατανομή.

    Τα σημερινά «ΝΕΑ» έχουν σχετικό παράδειγμα:

    «Εάν τα πέντε κόμματα που θα εκπροσωπηθούν στη Βουλή συγκεντρώσουν το 97% των έγκυρων ψήφων, τότε το πρώτο κόμμα χρειάζεται ένα ποσοστό περί του 41,5-41,6% για να εξασφαλίσει 151 έδρες. Αντιθέτως, εάν τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα κινηθούν προς το 2%, το πρώτο κόμμα πρέπει να υπερβεί το 42,3- 42,4% για την αυτοδυναμία.»

    Για τη χρηματοδότηση και τις συνθήκες, έγραψα:

    «Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να πάρουν π.χ. οι Οικολόγοι καλό ποσοστό (άρα και χρηματοδότηση, κάτι που δημιουργεί νέες συνθήκες για τις επόμενες εκλογές – που ίσως να είναι σύντομα).»

  17. Το να βρεί κάποιος το κόμμα που τον εκφράζει απόλυτα είναι δύσκολο,αν όχι αδύνατο.
    Πάντα ψηφίζα το μικρότερο κακό.
    Θεωρώ πως σε αυτές τις εκλογές,το μικρότερο κακό για να οδηγηθούμε στο καλύτερο,είναι η υπερψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ.
    Νομίζω ότι είναι μια ευκαιρία να δυναμώσει η φωνή της ρεαλιστικής αριστεράς μπας και οι δογματικοί του Περισσού σταματήσουν να μιλάνε με το τουπέ του προστάτη των εργαζόμενων.
    Να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ η αφετηρία της μεγάλης αριστεράς με το σύγχρονο λόγο και να πάψει να συσχετίζεται με την Παπαρήγα από τη μια και τον Ανδρουλάκη από την άλλη.
    Οι σκλυροπηρυνικοί τύπου Μαίλη,Χαλβατζή και οι ενδοτικοί τύπου Δαμανάκη,Μπίστη κλπ,θαρώ πως είναι καιρός να πάρουν το μάθημά τους.
    Μια αριστερά του ΕΜΕΙΣ είναι εφικτή και ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να είναι η αφετηρία.
    Καλή ψήφο λοιπόν.

  18. Αγαπητού Σύντροφοι

    Καλή ψήφο να έχετε και να ευχηθούμε να πάνε όλα καλά και αριστερά!

    Η αλήθεια είναι ότι το κουράσαμε λίγο το θέμα, παρουσίασα ένα σκεπτικό με το οποίο προσπάθησα να βρω κάποιους τρόπους να παντρέψω τις πολιτικές προτιμήσεις μου με τον εκλογικό νόμο.

    Από κει και πέρα, δεν προσπαθώ να σας επηρεάσω αλλά να προβληματιστείτε, κάτι που βλέπω ότι είχε αποτέλεσμα. Δεν γουστάρω τις κομματικές κορώνες, πόσο μάλλον κυρίως τον ξύλινο λόγο κατά του ιμπεριαλισμού, της κακιάς Δεξιάς κλπ επάνω στις πλάτες των εργατικών κυρίως τάξεων. Το λέω αυτό διότι διάβαζα σήμερα ένα τόσο κακό και διχαστικό ποστ που κόντεψα στο τέλος να πάρω πίσω την απόφασή μου.

    Αλλά τελικά η δική μου, η δική σας, στάση και φωνή πρέπει να είναι αυτή που να τονίζει στο κόμμα της προτίμησής μας ότι η δική τους βούληση προέρχεται από την δική μας εντολή.

    Τα κομματικά λογίδρια και οι χειραγωγήσεις, μακρυά. Θα τα πούμε αυτά από τη Δευτέρα και μετά, όχι τώρα που πρέπει να είμαστε καλμαρισμένοι.

  19. Η λογική σου είναι απολύτως μαθηματική…

    Όμως, η λογική αυτή προσέγγιση δεν λειτουργεί συνήθως.

    Για το «τι να ψηφίσουμε» εμείς, ας πούμε, προβάλλουμε ένα άλλο σύστημα αξιολόγησης:

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/09/15/15-9-2007/#more-1104

    Για μας, η στάση κάποιων σε κάποια (υποκειμενικώς σημαντικά) θέματα θα έπερεπε να λειτουργήσει ως αντικίνητρο…

  20. @PPKP

    Με τον νέο εκλογικό νόμο υπάρχει ένας τύπος που ορίζεται ως εξής:

    Χ=Ψx100/Ζ

    όπου Χ είναι το ποσοστό των εδρών που θα λάβει το κάθε κόμμα, Ψ το ποσοστό που έλαβε και Ζ 100 μείον το ποσοστό που έλαβαν τα κόμματα εκτός βουλής.

    Αν υποθέσουμε ότι το πρώτο κόμμα πάρει 41% και τα κόμματα εκτός βουλής πάρουν 5% ο τύπος γίνεται

    Χ=41×100/95=43,15% άρα παίρνει 112 + 40 της πριμοδότησης 152 έδρες.

    Αν το ποσοστό των εκτός βουλής κομμάτων γίνει 2% έχουμε

    Χ=41×100/98=41,84% άρα παίρνει 109 + 40 της πριμοδότησης 149 έδρες.

    Όπως βλέπετε τη διαφορά την κάνει το ποσοστό των εκτός βουλής κομμάτων.

  21. Θα χαρώ να δω όσο το δυνατόν μεγαλύτερα ποσοστά στην Αριστερά.
    Θα χαρώ να δω μικρά ποσοστά στα 2 δεινοσαυρικά κόμματα.

    Καλή δύναμη, καλό σαββατοκύριακο! 🙂

  22. ΗΜΟΥΝ ΣΙΓΟΥΡΗ JAGO!
    ΣΥΜΦΩΝΩ ΣΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ, ΚΙ ΕΓΩ ΑΝ ΚΑΙ ΛΥΣΣΑΓΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ ΝΑΝΟ, ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΣΥΡΙΖΑ ΕΩΣ ΚΑΙ ΓΟΥΛΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ.

    ΑΙΣΙΟΔΟΞΩ ΠΑΝΤΩΣ! ΣΤΙΣ ΤΟΣΟ ΑΣΤΑΘΜΗΤΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΕΞΠΕΛΗΤΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΩΣ ΑΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ 5ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΜΕ ΚΑΡΑΤΖΑΦΥΡΕΡ ΕΞΩ ΚΑΙ Ο.Π. ΜΕΣΑ

    ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΟ ΜΑΤΙ, ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ 17 ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΖΥΜΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΠΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΘΑΝΟΝ ΔΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ 2 ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ.

    ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΛΑΣΤΡΕΣ ΜΑΣ (ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΡΩ ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΟΥ ΚΑΘΟΤΙ ΦΥΤΟΜΑΝΗΣ)

    ΟΥΤΕ ΤΟ ΣΚΡΟΥ ΕΓΚΖΙΤ ΠΟΛΖ

    ΕΧΕΙΚΑΙ 2 ΣΚΕΛΟΣ

    http://theoulini.blogspot.com/2007/09/screw-exit-polls-2.html

    ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ ΣΥΝΜΠΛΟΓΚΕΡΣ 😉

  23. @TO MATI:
    Δεν διαφώνησα σε κάτι από αυτά που έγραψες, ούτε επί της χρηματοδότησης. Απλά προσπάθησα να αποσαφηνίσω τον τύπο που ανέφερες, για να δείξω το αποτέλεσμα (επί του εκλογικού αποτελέσματος) της ψήφου σε κόμμα που δεν μπαίνει στη Βουλή. Δεν το κρίνω ως πολιτική στάση…

    @s_pablo:
    Ευχαριστώ, θεμελίωσες ακόμα καλύτερα αυτό που είπα. Ψήφοι 5% σε κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή, σημαίνουν αυτοδυναμία με 41%. Αν αυτοί οι ψήφοι γίνουν 2%, το 41% *ΔΕΝ* συνεπάγεται αυτοδυναμία. Άρα, όπως και η ψήφος σε λευκό, άκυρο, αποχή, κλπ, η ψήφος σε μικρά κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή ενισχύει τις πιθανότητες αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος. Συμφωνούμε 🙂

  24. «Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να πάρουν π.χ. οι Οικολόγοι καλό ποσοστό (άρα και χρηματοδότηση, κάτι που δημιουργεί νέες συνθήκες για τις επόμενες εκλογές – που ίσως να είναι σύντομα) »
    αυτα τα ειπε το Ματι πουχει και μυαλο …αλλα ελπιζω να ξερει οτι τα πρασινα οικολογα συνομιλησαν με ΠαΘΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ ,ΦΙΣ που σημαινει οτι η αθωοτητα των παιδων ειναι ολιγον Συγγρου … παλι καποιοι πανε να φτιαξουν καριερα , χρημα και φημη …συνηθες φαινομενο μας διδαξαν επ’αυτου οι πρασινολογοι της γερμανιας και αλλαι προοδευτικαι δυναμεις

    στις επομενες εκλογες το δικομματικο πανηγυρι αφου εκτονωσε φετος το σκηνικο θα επιστρεψει πιο ισχυρο … αλλα και με νεα στελεχη 🙂

  25. @frankiethecat

    Mε βάση αυτή τη λογική («όλοι εξαγοράζονται»), πρέπει να πάρουμε τα τουφέκια μας και να βγούμε στο Σύνταγμα ή να τα στρέψουμε στους εαυτούς μας.

    Άρα, γυρίζουμε σε μια μίξη τακτικής-ιδεολογικής (όσο γίνεται) ψήφου.

    @all

    Ξεχνάτε το εσωκομματικό σκηνικό στους υπολογισμούς σας. Ένας αρχηγός κόμματος που βγαίνει και λέει «δεν πρόκειται επιθυμώ συνεργασία» (πόσω μάλλον αν είναι πρωθυπουργός και ο πιθανός συνεργάτης έχει εκ των προτέρων αποκλειστεί ως «ακραίος»), αν υποχρεωθεί να βγει στο παζάρι με 40% (στο σενάριο που αναπτύξαμε: τα μικρά έχουν ανεβασμένο ποσοστό), έχει χάσει το παιχνίδι.

    Αλλά, Κυριακή κοντή γιορτή 😉

  26. Ε, τελευταία μέρα, ΚΑΝΕΝΑΣ αναποφάσιστος δεν θα κάτσει να ακούσει λογικά επιχειρήματα (όσοι δεν ψήφισαν ακόμη). Για όλους αυτούς, έγραψα ένα σύντομο χιουμοριστικό ποστ:

    «Οδηγίες για αναποφάσιστους ψηφοφόρους»
    http://omadeon.wordpress.com/2007/09/16/randomvote/

  27. Υ.Γ. εννοείται ότι μπορείτε να βάλετε στη λίστα άλλα κόμματα, της αρεσκείας σας. Αρκεί να είναι ο συνολικός αριθμός τους… δυνάμεις του 2. 🙂

  28. JAGO, να προσθέσω τρεις παρατηρήσεις.
    1. Για το αν ο Aλαβάνος μπλοφάρει ή λέει αλήθεια: Όπως εξήγησε και ο προκάτοχός του, λίγο πριν τις εκλογές δεν είναι δυνατόν να μιλάνε για συνεργασίες. Παλεύουν για τις ΔIKEΣ TOYΣ προτάσεις και για να δουν πόση απήχηση έχουν αυτές στον κόσμο. Eπίσης, αν θυμάμαι καλά, κάποια στιγμή υπήρξε από τον Συν και ο υπαινιγμός ότι η συνεργασία αποκλείεται με βάση τις ΠAPOYΣEΣ θέσεις των δύο μεγάλων (πράγμα ορθό κατά τη γνώμη μου): σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, η προσπάθεια σχηματισμού κυβερνήσεως μπορεί να σημαίνει εκατέρωθεν πιέσεις και παραχωρήσεις, δηλαδή αναγκαστική εγκατάλειψη κάποιων θέσεων που τώρα αποκλείουν τη συνεργασία.
    2. Για τη γνώμη του yannis ότι πρακτικά μόνο το πρώτο κόμμα μπορεί να κάνει κυβέρνηση συνεργασίας: Δεν είναι απόλυτο αυτό. Aν τυχόν ο ‘κραδασμός’, όπως ωραία τον χαρακτήρισες, είναι μεγάλος, τότε αφενός οι αριθμητικοί συσχετισμοί παύουν να είναι τόσο δυσοίωνοι, αφετέρου δεν αποκλείονται και απρόβλεπτες εξελίξεις όπως μεταπήδηση κάποιων βουλευτών (δυσαρεστημένων από την ήττα ή καιροσκόπων) από ένα κόμμα σε άλλο.
    3. Όσο για την έκκληση του philos, προσωπικά δεν θα ψήφιζα ένα εντελώς νεοπαγές κόμμα, κόμμα δηλαδή για το οποίο δεν έχουμε επαρκές δείγμα γραφής (εννοώ δράση, φυσικά, όχι το πρόγραμμά του). Aντιλαμβάνομαι τις τρομακτικές δυσκολίες που έχει η έλλειψη χρηματοδότησης, προβολής από τα MME κτλ., αλλά νομίζω ότι, για να αναδειχθεί και να έχει αξιώσεις ένα κόμμα, πρέπει πρώτα να κάνει αισθητή την παρουσία του με χειροπιαστές επεμβάσεις και προσπάθειες σε κοινωνικούς αγώνες και οτιδήποτε άλλο εκτός Bουλής. Γι’αυτό δεν με βρίσκει σύμφωνο η ιδέα (απλουστεύω) ‘ψηφίστε μας για να δράσουμε’: ‘δράστε για να σας ψηφίσουμε’, απαντώ.

  29. Παράθεμα: Προς κύριον Καλτσόβρακο, ενταύθα - Λαπούτα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s