Από ποιόν κρίνεται η τύχη του βιβλίου της Ρεπούση;

Είναι αυτός που γράφει:

[Ο Ελευθέριος Βενιζέλος] οραματιζόταν την πιθανότητα επίτευξης στο μέλλον μιας ελληνοτουρκικής συνομοσπονδίας. Γι’ αυτόν τον λόγο έμοιαζε να αποδέχεται ως και την αμφιλεγόμενη θεωρία του Κεμάλ για την κοινή καταγωγή των δύο λαών. Και οι δύο ονειρεύονταν την ανάσταση του Βυζαντίου με την Κωνσταντινούπολη σαν πρωτεύουσα, δημιουργημένου όχι από την κατίσχυση του ενός έθνους επάνω στο άλλο αλλά από τη βαθμιαία ειρηνική τους συγχώνευση.

Από τη διδακτορική διατριβή ποιανού νομίζετε; Περισσότερα εδώ.

Τα σχόλια δικά σας.

Παρεπόμενο: αποφεύγω να πάρω σαφή θέση στο ζήτημα του βιβλίου Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού καθώς δεν το έχω διαβάσει. Αλλά δείτε τι γράφει ο Γιάννης Η. Χάρης (από τον οποίον έμαθα το παραπάνω λινκ) και προσπαθείστε να μην βγάλετε βιαστικά συμπεράσματα για τον υπερβολικό θόρυβο που ξεσηκώθηκε με αφορμή το αμφιλεγόμενο σχολικό βιβλίο.

Σημ. Τα πενηνταβάλε σχόλια ξεκινάνε από ΕΔΩ.

65 σκέψεις σχετικά με το “Από ποιόν κρίνεται η τύχη του βιβλίου της Ρεπούση;

  1. Εντάξει… αφού τόπε ο Κωστάκης και συμφώνησε και ο Αντωνάκης (ο Λιάκος, πρόεδρος του ΟΠΕΚ του Σημίτη ντε!!!) τι χρείαν άλλου έχομεν;

    Όπως λένε και οι αναρχικοί: ίδια είναι τα σκατά δεξιά κι αριστερά!

    Τελεολογικέ, ευχαριστώ για το λινκ.

    Ψάχνω να βρω ένα ωραίο σχόλιο που έγραψε ένας φίλος για το συγκεκριμένο θέμα….

    Μ-π

  2. Για βρες το και πες μας 😉

    Αλλά, είναι ειρωνεία άραγε η «συμπαιγνία» του νυν Κώστα, του τέως Κώστα και του Αντώνη;

    Ή κάτι περισσότερο ξέρουν αυτοί;

    ΥΓ Κατά τα άλλα, μας έφταιξε το ζεϊμπέκικο του Γιώργη…

  3. Το βρήκα!!!!

    ——————————

    Κάθεται ο Καραμαν-λής
    (με καταγωγή από το Καραμάν δηλ., πρόγονός του Πασάς από το Καραμάν που ο Σουλτάνος του χάρισε κάτι στην τσιφλίκια στα νότια του Νομού Σερρών όπου και εγκαταστάθηκε τον 17ο αιώνα)

    στο τραπέζι του όπου δίπλα στις πίτσες που χλαπακιάζει έχει ανοιχτό και το βιβλίο. Δίπλα του και οι εκλογοσυμβουλομάγειροι.

    -Τι α το κάνουμε αυτό ρε, λέει με μπουκωμένο στόμα. Να το αφήσουμε ή να το αποσύρουμε ? Πόσο θα μας κοστίσει ?…………….

    Αυτά πρόλαβε να ακούσει ίσα-ίσα ο ντελιβεροπιτσαράς (συγγενής εξ αγχιστείας του Α. Λιάκου).

    Σφυράει ο πιτσαράς τα καθέκαστα στον Λιάκο.

    -Ο Καραμανλής μεταξύ πίτσας( τυρό και αχλάδι εγώ δεν παρατήρησα) το σκέφτεται για το βιβλίο.

    Και όπως ορθά παρατηρεί ο σοφός Παπούλης (ο Λιάκουρας κλαψομουνιάζεται για να στηρίξει το under construction βιβλίο) σκάει το αρθράκι στο Βήμα.

    Τι λέει λοιπόν και σε ποιόν απευθύνεται ?

    Μήτε στην Ρεπούση, μήτε στον Καρατζαφέρη, μήτε στον μεγάλο άρρωστο, μήτε στους αριστερούς εθνικιστές (χου χου).

    Απλά στον Καραμανλή απευθύνεται και του λέει :

    – Πρόσεξε τι θα κάνεις με το βιβλίο. Θυμήσου τι έγραφες για εκείνες τις ιστορίες εσύ στην διδακτορική σου (τα ίδια με το βιβλίο δηλαδή) και μην τα αλλάζεις τώρα.

    Εγώ έτσι το διαβάζω το άρθρο του Λιάκου.

    ——–

    Comment by mumul | June 20, 2007 |

  4. Χαχαχα, καλό!

    Μια ενημέρωση για να μην ξεχνιόμαστε: Οι Καραμανλήδες ήταν οι Tούρκοι ορθόδοξοι χριστιανοί. Κι όταν λέμε Tούρκοι, εννοούμε Tούρκοι 😉

  5. Γράφεις: «Οι Καραμανλήδες ήταν οι Tούρκοι ορθόδοξοι χριστιανοί. Κι όταν λέμε Tούρκοι, εννοούμε Tούρκοι»

    Νομίζω, Τελεολογικέ, ότι το ζήτημα της τουρκοφωνίας στη Μικρά Ασία δεν μπορεί να ειδωθεί με σύγχρονα εθνικά κριτήρια. Η τουρκική γλώσσα ήταν κάτι σαν λίγκουα φράνκα για αιώνες στην Ανατολία. Υπάρχουν (υπήρχαν, καλύτερα) και μεγάλοι πληθυσμού τουρκόφωνων Αρμενίων…

    Τα πληθυσμιακά δεδομένα για την εποχή των τουρκομανικών εισβολών (11ος αιώνας) έως την πλήρη εμπέδωση της οθωνικής κυριαρχίας είναι ότι περίπου 350.000 τουρκομάνοι νομάδες εισέβαλαν κατα κύματα στον ελληνόφωνο -έως τότε- χώρο που αριθμούσε σε περίπου δέκα εκατομμύρια άτομα.

    Μιλάμε όμως για μια εποχή όπου το βασικό στοιχείο ορισμού ταυτότητας ήταν η θρησκεία και όχι άλλα χαρακτηριστικά που θα αποκτήσουν πρωτεύουσα σημασία μόνο την εποχή της νεωτερικότητας…

    Μ-π

  6. Για το θέμα ότι οι καραμανλήδες ήταν αμιγώς Τούρκοι, γνωρίζω την πληροφορία από το βιβλίο του Arnold Toynbee: Οι Έλληνες και οι Κληρονομίες τους. Από κει και πέρα, σωστή η παρατήρησή σου περί «λίνγκουα φράνκα» και θρησκευτικής ταυτότητας. Δεν είχα σκοπό να μειώσω την (έστω υποτιθέμενη) καταγωγή του Καραμανλή, αλλά να υποδείξω ότι ακόμη και ο σημερινός πρωθυπουργός δεν φοράει, ελπίζω, παρωπίδες σαν τα τυπάκια του antibaro.gr.

    Καλλίμαχε, που είσαι! Πες κάτι.

  7. Πάντως, μου αρέσει που λέει ο διατριβικός πρωθυπουργός μας «ελληνοτουρκική συνομοσπονδία». Τι διαφορά έχει η ομοσπονδία από τη συνομοσπονδία; Γιατί μου θυμίζει με αλγεινό τρόπο την Κύπρο; Ποιά είναι/ήταν τα συνωμοσιολογικά σχέδια για την άλωση της υπερήφανης ταυτότητάς μας;

  8. Αφού είστε τόσο ψύχραιμοι, μαζευτείτε, τραβάτε μια ομάδα Τουρκία μεριά, μπείτε στο δημοκρατικό κοινοβούλιο με το 15% φασιστών και ψηφίστε υπερ μιας ενιαίας Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

    Εμείς οι υπόλοιποι, εσας περιμέναμε να μας ανοίξετε τα μάτια και να μας πείσετε για το πόσο Τούρκοι είμαστε…

    Στο κάτω-κάτω μαλάκες είμαστε που μπαίνουμε σε κόντρες με τις αλυτρωτικές προπαγάνδες των Βαλκάνιων. Δε γαμιέται…

    ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ ΤΣΟΒΟΛΑ! ΟΛΑ!!!

  9. Τελεολογικέ,

    όπως ξέρεις εμείς έχουμε μια ιδιαίτερη αδυναμία στο Μέγα Βενιζέλο:

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/06/06/venizelos/

    Και αυτές τις ονειρώξεις περί συνομοσπονδίας αυτός που τις έφερε στο ανώτατο επίπεδό τους (ως ονειρώξεις πάντα) ήταν ο άλλος Μέγας, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος…. Αυτός που τον διαπαιδαγώγισε στη Δημοκρατία ήταν ο Πανμέγιστος φίλος των εργατών Ιωάννης Μεταξάς, που μετωνόμασε επί δικτατορίας του την οδό Αποστόλου Παύλου στη Θεσσαλονίκη σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ…. Και πήραν αυτή την εξαιρετική παρακαταθήκη οι κ.κ. Μπουτάρης και Τρεμόπουλος και άρχισαν να την τρέχουν πολιτικά….

    Μ-π

  10. Αδυνατώ να καταλάβω τον -όποιο- συσχετισμό.

    (Αν) ο Χ γράψει για τον Ψ (τότε) ο Χ συμφωνεί με αυτά που πίστευε ο Ψ;

    43 σήμερα, λυπηθείτε μας.

  11. π &Α …δεν ξερω αν σ’ επιασε το αιζενχαουερ αλλά αυτήν εδώ την συζητηση την εχουμε ξανακάνει ακριβώς την ιδια …. ψαξε στην Κ .
    …και βεβαια σ’ εκείνο που συμφωνησαμε ηταν για την αξια των διδακτορικών : αλλο το εξαιρετικό διδακτορικό του Λιακου …κι αλλο το »διδακτορικό » του Καραμανλη (ή Νατασας της γιατρου)
    υ. Γ παρεπιπτοντως εξαιρετικό βρηκα καποτε και το διδακτορικό ενός κοινου μας φιλου που ειχα την ευκαιρια να διαβασω…(και απορώ γιατί ..χαραμιζεται τωρα με συζητησεις για …)

  12. Jago,

    το θέμα (όσα αναφέρει ο Λιάκος ότι γράφει ο ΚΑΚ) το είχαμε συζητήσει πριν κάμποσο καιρό στην καλύβα – αν παρακολουθούσες πιο συστηματικά θα το είχες προσέξει… 🙂

    Πέρα από τα αστεία, η επισήμανση έχει πράγματι ενδιαφέρον. Γιατί μας δείχνει (μεταξύ άλλων) τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σε ένα ακαδημαϊκό κείμενο, γραμμένο κατά τεκμήριο ελεύθερα – και στην πολιτική ρητορία του πολιτικού που κατέχει ή διεκδικεί την εξουσία. Το ίδιο πρόσωπο, εντελώς διαφορετικός λόγος!

  13. …Οπου βεβαια (στην συζητηση αυτή) ο γνωστός μαυρος (,,,να παει να πνιγει ο σκυλαραπας που δεν λευκαινει με τιποτε…)

    είχε παλι θεσει το θεμα του Κακ και του Ταφτ διδακτορικου

    του …οπως και της συζυγου του της Νατασας της Γιατρου

    (πρωτα το διδακτορικό Ιατρικής και μετα το πτυχιο

    Ιατρικής)… Τι μπανάλ τυπος ομως ε;
    …με τι ταπεινα και τετριμένα θεματα ασχολειται …και δεν καταλαβαινει οτι μπηκαμε σε Νεα Εποχή και τερμα πια τα Δεξια και Αριστερα .
    Α…παρεπιπτοντως …η κυρια Ριτσα αρχιζει να αποδεχεται τον ορο» εθνολαικισμός»(ή τουλαχιστον ετσι μου φαινεται)…σε μια συζητηση στο Μπλογκ της

  14. MATI

    Σου απάντησε ο Πάνος πιο πάνω, κάτι με το οποίο συμφωνώ απόλυτα:

    η επισήμανση έχει πράγματι ενδιαφέρον. Γιατί μας δείχνει (μεταξύ άλλων) τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σε ένα ακαδημαϊκό κείμενο, γραμμένο κατά τεκμήριο ελεύθερα – και στην πολιτική ρητορεία του πολιτικού που κατέχει ή διεκδικεί την εξουσία. Το ίδιο πρόσωπο, εντελώς διαφορετικός λόγος!

    Πάντως θα είχε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσουμε τη διατριβή του Καραμανλή, πώς μπορούμε να τη βρούμε;

  15. »ένα ακαδημαϊκό κείμενο, γραμμένο κατά τεκμήριο ελεύθερα»;

    εξαρταται….και απο το ποιος το γραφει…και που το υποβαλλει…

    (ε ! οι συνηθισμένες αντιδεξιες εμμονές των μαυρων )

  16. Το θέμα είναι το εξής, ποιός Καραμανλής θα κρίνει το βιβλίο της Ρεπούση, ο ακαδημαϊκός ή ο πολιτικός; Και τα δύο μαζί δεν γίνεται…

  17. Για το βιβλίο αυτό είχα γράψει κι εγώ παλαιότερα. Είμαι βέβαια σε άλλο ύφος της πολεμικής μου ενάντια στους πατριδοκάπηλους και αντι-επιστήμονες ειδήμονες. Απαξιώ καν να μπω στη λογική όσων γράφονται, αλλά μένω στη φιλοσοφία που διακρίνει όλο το βιβλίο μακριά από το φανατισμό και τους εθνικούς μύθους, στηριζόμενο στη νέα παιδαγωγική και διδακτική μέθοδο που με την κατάλληλη δασκαλική καθοδήγηση μπορεί να παράγει και γλωσσικό πλούτο και κριτική σκέψη. Και δε μιλώ μόνο για τα παραθέματα, αλλά για κάθε σχεδόν κίνηση του λόγου -ίσως δύσκολος για τα παιδιά που έμαθαν μόνο σε παραμύθια της ‘Γλώσσας μου’

  18. Πολύ απόλυτος είσαι φίλε μου… Γράφεις εδώ ότι όσοι άσκησαν κριτική είναι «πατριδοκάπηλοι και αντι-επιστήμονες ειδήμονες» και, μάλλον, house wives και «αλευρομάγειροι».

    Ενώ όσοι το στήριξαν είναι σοβαροί επιστήμονες!!!!!!!!!!

    Στο κείμενο που μας παραπέμπεις γράφεις επίσης:

    «Ένα βιβλίο που βαθμολογήθηκε ως το καλύτερο ανάμεσα σε δεκάδες άλλα για τις δύο εκπαιδευτικές βαθμίδες, ένα βιβλίο με άψογη παιδαγωγική κατεύθυνση που ασκεί την κριτική ικανότητα των παιδιών, ένα βιβλίο που τους στρέφει στην αναζήτηση καθιστώντας το δάσκαλο επιτέλους συντονιστή και όχι παπαγαλάκι, συκοφαντείται.»

    Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να υποδείξω κάποια κείμενα των Μπιτσάκη, Θεοδωρίδη Στ., Μαργαρίτη, Μαλιγκούδη:

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/06/24/12-6-2007/#more-932

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/06/20/20-6-2007/#more-952

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/06/15/10-6-07-2/#more-927

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/06/15/17-4-2007/#more-790

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/04/07/7-4-2007/#more-761

    κ.λπ

  19. Και αν σ’ ενδιαφέρει και η προσφυγική κριτική που ασκήθηκε στο βιβλίο -μιας και κατοικείς στην «πόλη των προσφύγων», που έλεγε και ο Ιωάννου- δες κάποια δείγματα:

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/07/08/smirni/#more-444

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/04/19/30-3-2007/#more-754

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/04/18/19-3-2007/#more-644

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/04/11/%ce%99%cf%83%cf%80%ce%af%cf%81%cf%

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/01/27/2-2007/#more-422

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/01/23/autohthones/#more-48

    κ.λπ.

    Τελεολογικέ, δεν μπορείς να πεις…
    ακολούθησα με συνέπεια τις υποδείξεις σου!!!!!!!!!!!

    Μ-π

  20. Δεν απαντάτε όμως στο ερώτημα που έθεσα πιο πάνω, ποιός Καραμανλής πιστεύετε ότι θα κρίνει το βιβλίο της Ρεπούση, ο ακαδημαϊκός ή ο πολιτικός; Διότι εδώ η κατάσταση γίνεται σιγά σιγά μη αναστρέψιμη και βρίσκεται προ διλήμματος.

    Πόντιε, γιατί βάζεις παύλες πριν τα λινκ, τις έσβησα για να υπάρξει άμεση πρόσβαση στα ποστ.

    Πάνο, καλά έκανες και μας υπενθύμισες το συγκεκριμένο και πάρα πολύ ενδιαφέρον ποστ από τόσα πολλά σχετικά που έχεις γράψει. Αλλά και πάλι, γράφεις δέκα ποστ τη μέρα και είναι δύσκολο να σε παρακολουθεί κανείς με συνέπεια, εξ ου αντιγυρίζω το «καρφί» που έριξες πιο πάνω για τη «συστηματική» παρακολούθηση. Οργανώσου βρε! Βάζε πιο σαφή labels λχ «Ρεπούση» ή «Βενιζέλος» 😉

  21. Ε …μαλλον το βιβλιο της Ιστοριας (που μαλλον ειμαι ο μόνος που Δεν το διαβασε) επαιξε καλά τον ρόλο του αποπροσανατολισμου …..που συμφερει στον ΚΑΚ
    …και μαλλον θα συνεχισουμε να το συζηταμε …με πάθος (λες κι επεσε ο Ουρανος στο κεφαλι μας) μεχρι τις μεθεπόμενες εκλογές…

  22. Βρε… τι σου κάνει μία παύλα!!!!!!!!!!!!

    ———————–

    Ξέρουν αυτοί Νοσφεράτε… μας έριξαν πρώτα το βιβλίο Ιστρίας της ΣΤ’ και ετοίμαζαν παράλληλα το βιβλίο Ιστορίας της Γ’ Λυκείου… για νάχουν να μας τρέχουν!

  23. Δείμο

    Διάβασα με προσοχή το ποστ σου και θα διαφωνήσω. Ένα σχολικό βιβλίο είναι πολύ σημαντικότερη υπόθεση από μια δικολαβίστικη κατάντια στο στίβο των πολιτικών ιδεών. Η συζήτηση που υπάρχει καλώς γίνεται αφού χρειάστηκε για να πέσουν πολλές μάσκες που εποφθαλμιούν τη θέση του εθνομεσσιανιστή (τύπου Καρατζαφέρ, Παπαθεμέλ και λοιπούς Δρακουμέλ). Χωρίς συζήτηση κι έστω πολεμική, η νιρβάνα της αδιαφορίας θρέφει τον εθνικισμό. Από την άλλη, η αδιαμαρτύρητη αποδοχή του επίμαχου βιβλίου θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο ύποπτη για προφανείς λόγους.

  24. Πόντιε

    Η διατριβή υπάρχει. Είναι απλό.

    Όλα τα άλλα με την Νατάσσα τα θεωρώ εκβιαστικές αντι-μαλαγανιές τύπου πρεςς.τζουάριον και ΘέμοΜάκη (που στοχεύουν… χμμ ξέρεις που και πως, δεν είσαι χαζός).

  25. Κουκουλοφορος φιλε μου…(η σωστη ορολογια)Κουκουλοφορος
    😆
    alla ola auta perasan …α ν ε π ι σ τ ρ ε π τ ι!

  26. «Παναθεμα την ώρα που σ’ αφήκα Χελιδονα
    και γυρναγα στην Αθεη, Και μαλιστα με δωρα
    Πόντιοι με ξεμυαλισαν που καναν κριτική
    στη Βιβλο την ιστορική την ενδοσχολική…»

    Πάει η χελιδόνα, σύντροφε Νοσφεράτο…

    Τελεολογικέ, το ζήτημα με τις ελληνοτουρκικές (συν)ομοσπονδίες έχει μεγάλο ιστορικό βάθος.

    Το πώς η λεγόμενη Δεξιά -συμπεριλαμβανομένου και του Ίωνα Δραγούμη- υπήρξε τουρκοφιλική είναι ένα μεγάλο ζήτημα….

    Λίγο το προσεγγίσαμε και μεις… Δημοσιεύσαμε όμως ένα πρωτόλειο κείμενο που θίγει την πολλαπλότητα των ελληνικών κεντρων -κόντρα στη λογική της ύπαρξης Μητρόπολης:

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/07/17/2006/

    Να θυμηθούμε κάποτε να σου πω πώς αντιμετώπισε η Παλαιά Ελλάς το μεγαλειώδες για την εποχή του ενωτικό κρητικό κίνημα! Έχει μεγάλο ενδιαφέρον, κι ας τάχουν ξεχάσει σήμερα οι Κρητικοί!

    Μ-π

  27. Το θυμάμαι αυτό το ποστ, θλιβερό όσον αφορά την «ροκ» σταλινο-ιδεολογικοποίηση του ποντιακού ελληνισμού.

    Μου χτυπάς τώρα και μια ευαίσθητη χορδή λόγω της κρητικής μου καταγωγής, άσε τώρα. Στο Κουσάντασι όπου πήγαινα τακτικά, μιλούσα στα κρητικά με τους ντόπιους. Ανακάλυψα έναν εξ αυτών που ο παππούς του γεννήθηκε στην ίδια (σημερινή, τότε χωριό) γειτονιά με μένα, στον Μασταμπά του Ηράκλειου. Αυτοί που μιλάνε ελληνικά στο Κουσάντασι, τους τα μαθαίνουν οι πατεράδες τους… 😦

  28. Τελεολογικέ, είσαι λίγο άδικος!!!

    Όσον αφορά τους «τουρκοκρητικούς» ισχύει αυτό που έγραψα σ’ ένα από τα πρώτα σχόλια σε τούτο το ποστ:
    «Μιλάμε όμως για μια εποχή όπου το βασικό στοιχείο ορισμού ταυτότητας ήταν η θρησκεία και όχι άλλα χαρακτηριστικά, που θα αποκτήσουν πρωτεύουσα σημασία μόνο την εποχή της νεωτερικότητας…»

    Οι τουρκοκρητικοί, οι τουρκοκύπριοι, οι ελληνόφωνοι Πόντιοι της Τουρκίας, οι Βαλαάδες είναι πολύτιμα τμήματα μιας παλιάς ιστορίας που θέλουμε να ξεχνάμε στο όνομα του σύγχρονου εθνικισμού.

    Μ-π

  29. Οι λεγόμενοι «τουρκοκρητικοί» ήταν καραελληναράδες! Όπως κι αυτοί οι Σύριοι που τους κάνουν συχνά πυκνά ντοκιμαντέρ, αλλά σχεδόν κανείς δεν ασχολείται με τους «τουρκοκρητικούς» του Κουσάντασι, του Μποντρούμ κ.α.

    Είναι μία από τις μεγαλύτερες πληγές της νεοελληνικής ιστορίας που κοντοφθαλμιά με όπλο την ιουδαιο[my ass]χριστιανική θρησκεία. Όσο πιο μακρυά και προς ανατολάς (τύπου Καλάς) οι απόγονοι, καλύτερα έτσι. Όταν είναι δίπλα μας, ποιούμε τη νήσσα… Όπως γίνεται και στη δική σου περίπτωση Πόντιε, με την εσάνς των σταλινικών διώξεων ως πρόφαση (δεν το λέω υποτιμητικά, πρόκειται για την διαχρονική στάση της ελληνικής πολιτείας που καυτηριάζεις συχνά και δίκαια) για να ξεμπερδεύουμε εύκολα για το «καλόπιασμα» της ποντιακής κοινότητας…

    Καλό ύπνο! Όχι άλλο τσατομπλόγκινγκ 🙂

  30. »Οι τουρκοκρητικοί, οι τουρκοκύπριοι, οι ελληνόφωνοι Πόντιοι της Τουρκίας, οι Βαλαάδες είναι πολύτιμα τμήματα μιας παλιάς ιστορίας…»
    Η οποια ,ομως, παει περασε και τελειωσε…
    α ν ε π ι σ τ ρ ε π τ ι!
    Για αυτό σου λεω Ποντε …μη βασανιζεσαι αδικα …
    (δεν λεω να μη γραφεις την Ιστορια του χαμενου Ποντου…και κατανοητό και δικαιο το αιτηματων Ποντιων να αναδειχθει και η δική τους ιστορια)
    Αλλα , καταλαβαινεις φανταζομαι και συ οτι αυτό το αιτημα ολων ,να καταγραφει η δική τους οπτική γωνια της Ιστοριας σε ενα βιβλιο Ιστοριας της Στ Δημοτικου. … και ταυτοχρονα η απαιτηση να εχει το βιβλιο αφηγηματική δομή ..και να μην ειναι απλά ιμπρεσιονιστικό …αλλά να περιγραφει επακριβώς τα γεγονότα κ.λ.π. κ.λ.π οδηγει σε παραλογισμους

  31. Έχει δίκιο ο Νοσφεράτου, συμφωνώ με την κατακλείδα του. Όταν ψάχνω τη δική μου ιστορία λόγω της καταγωγής, πληγώνομαι, αλλά τι να γίνει πια… Μόνο να μιλάμε και να κρώζουμε μπορούμε, αλλά δεν θα αλλάξουν και πολλά όταν η εθνικιστική επιδίωξη για τη συνοχή του κράτους Ελλάδα συνεργεί με την ψευδοαπειλή [πλέον] εξ ανατολών.

    Γι αυτό επαναφέρω για τρίτη φορά το ερώτημα: ποιός Καραμανλής θα κρίνει το βιβλίο της Ρεπούση, ο ακαδημαϊκός ή ο πολιτικός; Και ο κάθε Καραμανλής και Παπανδρέου.

    Εκεί είναι το κλειδί, αυτό που θα κρίνει την εθνικιστική ενόρμηση της τουρκοφαγίας. Δεν απέχει και πολύ η αξία του από την καθιέρωση του μονοτονικού…

  32. Το πιο εντυπωσιακό σε ολη αυτή την ιστορια του βιβλιο της Στ Δημοτικου ειναι το οτι διαφορες ετεροκλητες ομαδες (οχι μονο εθνικιστες αλλα και κομμουνιστες κ,λ,π) πεισθηκαν ταχυτατα οτι πραγματικά κινδυνευει κατι πολύ σημαντικό (Σωστε τα παιδια μας απο τους νεοταξ ,Σορος κ.λ.π.) …
    (Δεν ειδα αναλογη κινητοποιηση για τα δαση που καιγονται π.χ )
    …Κι αυτό μας λεει κατι για την κοινωνια μας και την ψυχολογια της …τη μοναξια της …τα αδιεξοδα της ,,και το πως προσπαθει απεγνωσμενα να βγει απο την κινουμενη αμμο που νιωθει να την καταπίνει…

  33. Κυριε κυριε να κανω μια ερωτηση;

    Σε τι θρησκεια πιστευουν οι Καλας;

  34. Δεν υπάρχει καμιά απάντηση.

    Ο Καραμανλής κατέγραψε μια από τις ιδέες του Βενιζέλου (που και αυτή ελέγχεται, γιατί εξυπηρετούσε άλλες σκοπιμότητες). Αυτό, ούτε αλλάζει τα -όποια- προσωπικά του πιστεύω, ούτε τον ψευτομάγκικο και ανακόλουθο δημόσιο λόγο του.

    Αλλάζω την πρόταση, αλλά κρατάω το σχήμα της. Ας υποθέσουμε πως σε μάθημα λογοτεχνίας, ο Καραμανλής είχε κάνει εργασία για τον Ντε Σαντ. Το αντίστοιχο ερώτημα θα ήταν «έγραφε για κοπρολαγνείες και τώρα δε μας μιλάει ούτε για ένα σκατουλάκι» (καλή όρεξη όσοι τρώτε); Κι εγώ δεν χώνευα τον Παπανούτσο, αλλά αυτή η «Λογική» του, κάπου-κάπου είναι χρήσιμη.

    Θα θέσω ένα άλλο ερώτημα, το οποίο δεν έχει απαντηθεί ως τώρα. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο δεν αναφέρονται τα Σεπτεμβριανά και τα επακόλουθά τους στο βιβλίο (ούτε μισή πρόταση), ενώ παρουσιάζονται σε έκταση λιγότερο σημαντικά γεγονότα;

  35. Και δύο γενικότερες παρατηρήσεις προς όλους:

    α) η Ιστορία ποτέ δεν τελειώνει

    β) όποιος ασχολείται με τα θέματα της πατρίδας του, δεν είναι απαραίτητα καραγκιόζης στρατόκαυλος, τσέλιγκας ελληνορθόδοξος, γκρούπι τηλελληναράδων κ.ο.κ.

  36. Υπαρχει περιπτωση (Ματι) να δεχτεις οτι μπορεί και να μην υπάρχει συγκεκριμενος λόγος αλλά μπορει ετσι να, των, βγηκε(των συγγραφεων… )

  37. Τελεολογικέ, ΕΓΡΑΨΕΣ:

    «Όταν είναι δίπλα μας, ποιούμε τη νήσσα… Όπως γίνεται και στη δική σου περίπτωση Πόντιε, με την εσάνς των σταλινικών διώξεων ως πρόφαση (δεν το λέω υποτιμητικά, πρόκειται για την διαχρονική στάση της ελληνικής πολιτείας που καυτηριάζεις συχνά και δίκαια) για να ξεμπερδεύουμε εύκολα για το “καλόπιασμα” της ποντιακής κοινότητας…»

    Δηλαδη:

    -Π&Α = κάτι σαν την ελληνική πολιτεία

    -ενασχόληση με το μεγαλύτερο ταμπού της νεοελληνικής ιστοριογραφίας (σταλινικές διώξεις) = εύκολο ξεμπέρδεμα για το “καλόπιασμα” της ποντιακής κοινότητας…

    -«‘Οταν είναι δίπλα μας, ποιούμε τη νήσσα» = στ’ @ρχίδι@ μας τα προβλήματα των θυμάτων του σταλινισμού, π.χ. των
    «παλιννοστούντων»

    Ότι πεις!!!!!

    Μ-π

  38. π & α:

    «Πάει η χελιδόνα…»

    Μέγα λάθος – η χελιδόνα είναι μια χαρά στην υγεία της – σε λίγο καιρό (να δροσίσει πρώτα) θα γίνουν τα εγκαίνια της «τρίτης χελιδόνας».

    Μη λέμε ό,τι μας κατέβει, αγαπητέ π & α!

    🙂

  39. …του χωρικού που βιάστηκε ν’ αδράξει τη σοδειά του,
    της γυναίκας που δεν έπαψε ποτέ να παριστάνει τη γοργόνα,
    εικόνες μιας Ελλάδας που αντέχει τους φάρους της ζωής της,
    στην Τήνο, στην Αλόνησο, στη Σίκινο , στη Νιό,
    Ελλάδα ασάλευτη φιγουρα σε θωρώ κι αναγαλιάζω»

    Περιμενοντας τον ενδελεχή σχολιασμό του Θείου

  40. ΜΑΤΙ

    Αν είναι να αναφερθούμε στα Σεπτεμβριανά, να μιλήσουμε και για τα Δεκεμβριανά, το βρώμικο ρόλο της ΟΠΛΑ (μια μεγάλη πληγή της κομμουνιστικής Αριστεράς), για τα Ορεστειακά και τα Ευαγγελικά, και οποιοδήποτε άλλο ιστορικό γεγονός με καταλήξεις -ανά, -ακά & -ικά. Δεν βγάζουμε άκρη έτσι όταν προσπαθούμε να τα στουμπώσουμε όλα σε ένα βιβλίο μιας τάξης του Δημοτικού. Εκτός του ότι καταντά και πάλι μάθημα για παπαγαλία ένα τέτοιο στουμπωμένο βιβλίο.

    Το θέμα είναι η εκπαιδευτική αξία ενός εγχειρίδιου σε μια δεδομένη ηλικία. Δεν υπάρχει ένα μόνο βιβλίο Ιστορίας για μία τάξη μόνο, αλλά πολλά βιβλία για όλες τις τάξεις. Αν ένα εγχειρίδιο δεν κάνει καμία αναφορά στα Σεπτεμβριανά, όπως λες, τότε στο βιβλίο της επόμενης τάξης να γίνει το ίδιο με τα Δεκεμβριανά. Είναι μεν θέμα ωριμότητας και αντίληψης του μαθητή να διδάσκεται την κατάλληλη γι αυτόν ύλη, αλλά ο πολιτικός σχεδιασμός πάντα υπερτερεί ακόμη και στις πιο προηγμένες σχολικές βαθμίδες, όπως ακόμη και στην Φινλανδία με την εξαιρετική ποιότητα εκπαίδευσης.

    Καταλαβαίνεις τώρα εδώ ότι το θέμα μετατοπίζεται σε μια συνολική θεώρηση όλων των σχολικών βαθμίδων. Διότι αυτό που έχει σημασία είναι η γραμμικότητα και η συνοχή της εκπαίδευσης από την Α’ Δημοτικού μέχρι την Γ’ Λυκείου. Και μόλις τώρα συνειδητοποιώ το πόσο υπερβολικές είναι οι αντιδράσεις απ’ όλες τις πλευρές όταν το ζήτημα ιδωθεί από γενικότερη σκοπιά. Είναι τόσα πολλά τα κακά σχολικά βιβλία που όλα πρέπει να επανασχεδιαστούν. Κι αυτός ο επανασχεδιασμός μπορεί να γίνει μόνο με μια ΓΕΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ. Αλλιώς δεν γίνεται.

  41. Και συμπληρώνω ΜΑΤΙ όσον αφορά τον Καραμανλή. Θεωρώ θετικό το γεγονός πως ο πρωθυπουργός έγραψε μια διδακτορική διατριβή προσπαθώντας να είναι ακριβοδίκαιος και να μην αγιοποιεί πρόσωπα και γεγονότα. Ναι, ο Βενιζέλος είχε τις κακές στιγμές του και τους αμφιλεγόμενους πολιτικούς σχεδιασμούς όπως όλοι οι μεγάλοι πολιτικοί, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα τις κρύβουμε κάτω από το χαλί. Το ποστ μου έχει το σκοπό να προβληματίσει επάνω στις προθέσεις του πρωθυπουργού. Θα αποδεχτεί ή όχι το βιβλίο και με ποιά κριτήρια; Τα πολιτικά, τα ακαδημαϊκά ή θα βρει μια μεσοβέζικη λύση;

  42. Ωδή στην τριτη (Χελιδόνα)

    Αναγαλιαζω
    κι αναγουλιαζω
    κι ολο (την πίστη μου) αλλαζω
    και αλαλάζω
    ΄Αλας (μας ηρθε κι η Μαρια Κάλας)
    και Ελλας(αλιμονο σε μας)

    »του του χωρικού που βιάστηκε ν’ αδράξει τη σοδειά του,»

    του Νοσφερατου που του κοπηκε η μιλια του..

  43. Πόντιε

    Κάνεις παντελώς λάθος, δεν αναφέρθηκα σε σένα αλλά στην υποκριτική στάση της ελληνικής πολιτείας αλλά και της διανόησης, που συμπάσχουν μεν αλλά κρατάνε αποστάσεις δε, συχνά για πολιτικούς και διπλωματικούς λόγους. Ξαναδιάβασε το σχόλιο μου, δεν καταφέρομαι σε σένα.

    Νοσφεράτε

    Δυναμιτίζεις λιγάκι ή είναι ιδέα μου; Και σε ποιά Ρίτσα αναφέρεσαι;

    Πάνο

    Προστάτεψε τη Χελιδόνα σου από τους κυνηγούς σαν τον αποπάνω.

    Έλληνα Πυγμαίε

    ΔΞ/ΔΑ…

  44. Απάντηση δεν πήρα, αλλά γενικότερο προβληματισμό για το τι πρέπει να υπάρχει στα βιβλία. Σαφώς γίνεται μια αξιολόγηση. Η δικιά μου αξιολόγηση, λέει πως οι αναφορές στον καφέ και τους φούρνους είναι για βιβλίο Οικιακής Οικονομίας, ενώ τα πογκρόμ για πρώτη θέση στη μαρκίζα.

    Έκανα αναφορά στα Σεπτεμβριανά, επειδή μιλάμε για ελληνοτουρκικά θέματα. Ως τέτοιο, είναι το σημαντικότερο της σύγχρονης ιστορίας μας (άντε, μαζί με τη συμφωνία της Μαδρίτης). Είναι αδύνατο να μην υπάρχει έστω και μισή πρόταση γι’ αυτό. Για τα εσωτερικά-κομματικά της «Αριστεράς», υπάρχει το πανεπιστήμιο, με τα αγωνιστικά τραπεζάκια στο φουαγιέ. Όμως, ο δωδεκάχρονος Γιαννάκης, που θα ρίξει και ένα Manhunt στη ζούλα, μπορεί ν’ ακούσει πως ο παππούς του δεν «συνωστίστηκε» στο βαπόρι για να έρθει στην Ελλάδα, αλλά του έκαψε το σπίτι και το μαγαζί το τουρκικό κράτος (πλέον με επίσημα στοιχεία, βλέπε τέλος απάντησης). Επίσης, τα χιλιάδες παιδιά στη Θράκη, που «εγκαταλείπουν» το σχολείο πριν τελειώσουν το Γυμνάσιο, καλό είναι να το ακούσουν.

    Η σχολή που θα ήθελε να εκπροσωπεί η Ρεπούση (γιατί ούτε κι αυτό δεν κάνει καλά), ισχυρίζεται πως δεν κάνει πολιτική, όμως κατ’ ουσίαν κάνει και μάλιστα με βρώμικο τρόπο. Δεν μπορείς να λες πως ο «συνωστισμός» ήταν λάθος και να επανέρχεσαι με «δραματικές συνθήκες». Σαν να ντρέπεται να γράψει κάτι ουσιώδες και να μας εμπαίζει, δεν είναι; Η φραστική ευαισθησία της, μας κάνει τη χάρη να εμφανιστεί μόνο σε εγκλήματα κατά αλλοεθνών;

    Σε κάποια συνέντευξη είχα ακούσει το επιχείρημα «υπάρχουν παράλληλα μαρτυρίες, πηγές και βοηθήματα». Όσοι έχουν μελετήσει το βιβλίο, βλέπουν πως στα μέρη εκτός βασικού κειμένου, εννέα στις δέκα φορές, γίνεται μια έντεχνη καθοδήγηση του μαθητή. Ειδικά κάποια αποσπάσματα και τα ερωτήματα που ακολουθούν, να μην τα σχολιάσω και φθείρω περισσότερο το πληκτρολόγιό μου. Α, και τα βοηθήματα λέγονται βοηθήματα, γιατί είναι βοηθήματα (τι φανταστρουμφικά που το έθεσα). Όχι βασικό εκπαιδευτικό εργαλείο, που μένει στην τσάντα και το ράφι του μαθητή, για ν’ ανατρέξει πρώτα σε αυτό.

    Όσο για τον Καραμανλή, ξαναλέω πως έκανε μια αναφορά (όχι κρίση), στις αναφορές τρίτων για το Βενιζέλο. Να το κάνω πιο σατανικό και να σας βάλω σε δουλειά (το είχα στο νου μου από χτες, αλλά δεν μίλησα πριν σιγουρέψω την πηγή): βρείτε από που έχει… «εμπνευστεί» για το συγκεκριμένο απόσπασμα. Ο τυχερός θα κερδίσει κόπια της διατριβής του, την οποία και περιμένω.

    Πάντως, για ν’ απαντήσω στην απορία «τι θα κάνει», είναι απλό. Θα περάσουν τα μπάνια του λαού, με το βλέμμα στην Τουρκία. Αν δεν γίνει κάτι κοσμοϊστορικό εκεί και δεν τα σκατώσει άλλος υπουργός (έμεινε κάποιος;), το βιβλίο θα μείνει το ίδιο ή με τις ανούσιες «διορθώσεις», χωρίς εκλογικό αντίκτυπο. Αν πάμε για τριολέ εκλογών στην Τουρκία ή/και η μανιέρα Λαλιώτη αποδειχτεί «σωτήρια», νυν υπέρ πάντων ο αγών, όξω το βιβλίο των νταβατζήσω του ΔΟΛ και του αντεθνικού ΠΑΣΟΚ και σόι πάει το βασίλειο. Ο Καραμανλής δεν έχει ακαδημαϊκά κριτήρια, ούτε πολιτικά. Ως έπαρχος, έχει πολιτικάντικα.

    Τέλος, αφού όλες οι εφημερίδες προτείνουν «ελαφρά» βιβλία για το καλοκαίρι, να κάνουμε τη διαφορά και να προταθεί «Ο μηχανισμός της καταστροφής», του Σπύρου Βρυώνη – που μόλις βγήκε και στα ελληνικά. Δεν είμαι σίγουρος για τη μετάφραση (το είχα διαβάσει στα αγγλικά πριν δύο χρόνια), αν και συνήθως η «Εστία» κάνει καλή δουλειά.

    Συνέντευξη, στοιχεία παρουσίαση:

    Podcast:

    http://www.mila-elefthera.gr/2007/06/06/64/

    «Κάθε έθνος έχει στην ιστορία του επεισόδια που προτιμά να ξεχνά, γεγονότα τα οποία η συλλογική μνήμη προσπαθεί να απωθήσει ή και να σβήσει για πάντα. Η επίθεση που υποκίνησε το τουρκικό κράτος εναντίον των χριστιανών της Κωνσταντινούπολης την 6η προς 7η Σεπτεμβρίου 1955 είναι ένα τέτοιο γεγονός στη σύγχρονη τουρκική ιστορία.»

    Fatma Muge Gocek, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν

  45. Κινδυνεύοντας να καταχραστώ την φιλόξενη διάθεση του Τελεολογικού, καταθέτω κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα των κυριότερων κειμένων κριτικής, δηλώνοντας για άλλη μια φορά ότι θεωρώ σημαντικό το ότι έγινε για πρώτη φορά μια τέτοια δημόσια συζήτρηση και ότι το πλέον ενδιαφέρον βρίσκεται στην κριτική που άσκησαν για το ιδεολογικό ρεύμα όπου εντάσσεται το επίμαχο βιβλίο, η Αριστερά και οι προσφυγικές οργανώσεις:

    ———–

    Ο καθηγητής Ιστορίας Γιώργος Μαργαρίτης γράφει:

    «Καθώς η Ευρώπη είναι ακόμα πολύ ευαίσθητη σε αυτά, στις περισσότερες των χωρών της δύσης στην οποία θέλουμε να μοιάσουμε θα είχε επέμβει ο Εισαγγελέας και οι συγγραφείς του βιβλίου θα κινδύνευαν να κάνουν παρέα στο κύριο Ίρβινγκ. Στη χώρα μας, παρόμοιες ευαισθησίες προφανώς δεν υπάρχουν. Δεν θα ‘πρεπε όμως να ζητάμε από την αριστερά αλλά και από την ακαδημαϊκή κοινότητα των ιστορικών να έχει τέτοιου είδους ανακλαστικά; Για “λαθάκια” πρόκειται ή για συγκροτημένη αντίληψη περί της πολιτικής και της επιστήμης;…»

    «…Η πολιτική εξουσία στη χώρα μας σήμερα -όπως και η πολιτική εξουσία στην Ευρώπη των 27- είναι βαθιά αντιεθνικιστική -κοσμοπολίτικη αν θέλετε- πιστή στα δόγματα εκείνα που έχουν αντικαταστήσει στον κόσμο ολόκληρο τις αξίες και τους κανόνες της πολιτικής με τις αντίστοιχες και τους αντίστοιχους της οικονομίας, της περίφημης “αγοράς”….»

    «…Αυτά τα τελευταία απορρυθμίζουν σήμερα τις κοινωνικές σχέσεις και οπωσδήποτε τα εκπαιδευτικά συστήματα τα οποία πρέπει να πάψουν να είναι “εθνικά” με όλη την συνθετότητα αυτού του όρου: να πάψουν δηλαδή να είναι δημόσια, να είναι
    θεμελιωμένα σε δημοκρατικές συμβάσεις – συνταγματικές επιταγές κ.λπ.- να είναι ευθύνη της κοινωνίας ολόκληρης. Αυτή είναι σήμερα η κυρίαρχη πολιτική και αυτή κατηγορώ ότι υπηρετεί το βιβλίο της ΣΤ’ δημοτικού. Αυτή είναι η πηγή του
    “άγχους” περί του “πολιτικά ορθού” που αισθάνονται οι συντάκτες του βιβλίου.»

    «…Τα γεγονότα παρουσιάζονται χωρίς χρονολογική σειρά. Όλα τα γεγονότα που δεν είναι σύμφωνα με τη θεωρία του «πολιτικώς ορθού» απαλείφονται ή διακωμωδούνται. Οι πόλεμοι και τα πάθη των ανθρώπων, οι επαναστάσεις, οι ανθρώπινες απώλειες, όλα αυτά μετατρέπονται σε κάτι απλοϊκό. Ούτε σαν ένα παραμύθι δεν μπορούμε να το εκλάβουμε, αφού τα παραμύθια περιέχουν τη βία και τα ανθρώπινα πάθη. Αυτό το επιλεγμένο υλικό δίνεται σε δασκάλους και καθηγητές καλώντας αυτούς να συναρμολογήσουν μόνοι τους αυτό το πράγμα…»

    ————————

    Σε Υπόμνημα των προσφυγικών οργανώσεων διαβάζουμε:

    «… Ένα σύγχρονο βιβλίο Ιστορίας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του όλες τις νεότερες κατακτήσεις, τόσο της ιστοριογραφικής επιστήμης, όσο και της ίδιας της κοινωνίας των πολιτών. Οφείλει να αποβάλλει τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα και να δημιουργεί ένα τέτοιο θεωρητικό πλαίσιο, που να δίνει έμφαση στην πλήρη ιστορική γνώση. Η παρέμβαση φίλτρων, που σχετίζονται με πολιτικές σκοπιμότητες, ή η διατήρηση των παραδοσιακών ιδεολογικών αγκυλώσεων, οδηγεί αναπόφευκτα στην επανάληψη των Σιωπών επί ιστορικών γεγονότων.

    Θεωρούμε ότι το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού -παρότι έχει αρκετές αρετές σε επί μέρους ζητήματα- εν τούτοις διαχειρίζεται πολιτικά την ιστορική μνήμη με τρόπο που προσβάλλει σημαντικές μερίδες του ελληνικού πληθυσμού. Αγνοώντας την ιστορική εμπειρία του ελληνισμού της Ανατολής, καταστρατηγώντας το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών, παραβιάζει τον αρχικό κανόνα και λειτουργεί ως μέσο αποδόμησης της συλλογικής μνήμης….»

    —————————–

    Ο ιστορικός Βλ. Αγτζίδης διατυπώνοντας τις ενστάσεις μιας ιστοριογραφίας, που προέρχεται από τον προσφυγικό ελληνισμό του ’22, γράφει:

    «…Ακόμα και αν υποθέσει κάποιος ότι στο βιβλίο δεν παρουσιάζεται η ιστορία των Ελλήνων, αλλά η ιστορία του κράτους της Ελλάδας, η ασυνέπεια και το ετεροβαρές είναι πλήρες. Σε άλλα σημεία παρουσιάζεται η πανανθρώπινη ιστορία, σε άλλα η ιστορία των Ελλήνων συνολικά και μόνο στην περίοδο της γενοκτονίας τους από τον τουρκικό εθνικισμό και της Εξόδου από την Ανατολή, περιορίζεται πλήρως στα κρατικά όρια. Σαφέστατα είναι μεροληπτικό και ρατσιστικό κατά των Ελλήνων της Ανατολής (Μικρασιατών, Ποντίων και Ανατολικοθρακών). Αλλά και με το μάτι του υπηρετούντος το κράτος να το δει κάποιος, σήμερα οι απόγονοι των προσφύγων του ’22 –με τις επιγαμίες- ανέρχονται στο ένα τρίτο των κατοίκων της σύγχρονης Ελλάδας. Μέσα, λοιπόν, από τη φυσική τους παρουσία εντάσσουν αναγκαστικά την ιστορία τους στην ιστορία της Ελλάδας.

    •Η απόκρυψη που επιχειρεί η συγγραφέας του βιβλίου, ποιοτικά είναι αντίστοιχη με τις προσπάθειες συγκάλυψης του Ολοκαυτώματος. Μπορεί το Ολοκαύτωμα να μην τολμά να το αποκρύψει, όμως την άλλη μεγάλη γενοκτονία -αναγνωρισμένη και αυτή διεθνώς- των Αρμενίων την αποκρύπτει με έναν εξίσου προκλητικό τρόπο. Είναι σαφές γιατί: γιατί βρίσκεται στην ίδια κατηγορία με τις γενοκτονίες των Ελλήνων της Ανατολής. Η μοίρα των χριστιανικών πληθυσμών πρέπει να αποσιωπηθεί, γιατί ακριβώς αποκαλύπτει τη φύση του τουρκικού εθνικισμού….»

    ———————

    Ακόμα και η Χριστίνα Κουλούρη, υποστηρίκτρια των συγγραφέων του επίμαχου βιβλίου, το κατατάσσει στην «πολιτικώς ορθή» ιστοριογραφία:

    «…Στις σιωπές λοιπόν της εθνικής ρομαντικής ιστοριογραφίας, που διαμόρφωσε τον κανόνα της τον 19ο αιώνα, αντιπαρατίθενται σήμερα οι σιωπές μιας «πολιτικώς ορθής», ουδέτερης και «εναρμονίζουσας» τις εθνικές αντιθέσεις ιστορίας. Και στις δύο περιπτώσεις, η διδασκαλία της Ιστορίας αποτελεί μέσο για την επίτευξη πολιτικών στόχων, ρητών ή υπορρήτων…..

    …Στην προσέγγιση αυτή ελλοχεύει ο κίνδυνος να κατασκευαστεί μια ψευδής εικόνα ενός αρμονικού παρελθόντος και να υποτιμηθούν οι συγκρούσεις που αποτέλεσαν ουσιαστικό στοιχείο του κοινού για γειτονικούς λαούς παρελθόντος. Είναι προφανές ότι, τουλάχιστον για την περιοχή των Βαλκανίων, η σύγκρουση αποτέλεσε στοιχείο της συνύπαρξης. Η Ιστορία θα πρέπει λοιπόν να κοιτάξει με ειλικρίνεια και γενναιότητα στον καθρέφτη της, χωρίς εξιδανικεύσεις και αποσιωπήσεις. Η πρόκληση της διδασκαλίας της εθνικής ιστορίας έγκειται στον τρόπο διαχείρισης των συγκρούσεων και μάλιστα όταν οι συγκρούσεις αυτές έχουν νωπά αποτυπώματα στη συλλογική μνήμη….»

    Μ-π

  46. Καθυστερημένα είδα την παρατήρηση του JustAnotherGoneOff και πράγματι δεν θα διαφωνήσω. Κάθε διάλογος είναι θεμιτός, γιατί βγάζει όχι μόνο τις μάσκες, αλλά και μπορεί να βοηθήσει κόσμο να βγει από την πλάνη του σκοταδιστικού εθνικιστικού μίσους. Πάντως για την ιστορία και περί Ιστορίας προτείνω το
    βιβλίο του Λιάκου
    (ας δουν κάποιοι ποιος είναι τελικά ο ρόλος της Ιστορίας και ας αφήσουν τη σχηματοποιημένη και σιδεροδέσμια αλήθεια των γεγονότων τους). Αλλά και μετά το 15Αύγουστο θα δημοσιεύσω δύο ακόμα σχετικά άρθρα.

  47. Ναι, ξανάφυγα «διακοπές» – και από την τσαντίλα μου με κάτι που διαβάζω δεξιά αριστερά (είμαι και Κουροπάτκιν βλέπεις, κατά το αλβερίχιο απόφθεγμα) και από κάτι που μαγειρεύω μανιωδώς στο OpenOffice Writer (κάτι σαν το Word αν ξέρεις δλδ), μην ρωτάς τι και πως ακόμη.

    Από κει και πέρα, θα σχολιάσω αύριο. Η καλύτερη περίοδος να κάτσεις στο σπίτι και το εξοχικό είναι όταν την κοπανάνε όλοι για διακοπές στα νησιά. Η χειρότερη περίοδος για τους υπόλοιπους είναι να φύγω διακοπές όταν αυτοί δουλεύουν όπως η δούλα και κυρά 😛

    ΥΓ Στην χριστιανομπούρεκη Σαλαμίνα κάθομαι μια μέρα (δλδ, από το μεσημεράκι και μετά) και βαρέθηκα κιόλας. Αύριο γυρνάω.

    ΥΓ2 Btw, να τα χώσω για την πασίγνωστη στους Σαλαμινιώτες «ντισκοτέκ των παπάδων«;

  48. Γειά και χαρά σας και απο μένα. Βασικά το ‘συνομοσπονδία’ δεν μου πηγαίνει καθόλου άσχημα. Ακούγεται πολύ καλό και θα το προτιμούσα σήμερα από ενα κράτος νεοελλήνων και ενα νεοτούρκων. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Πολλά στοιχεία και απο τις δύο πλευρες θα παντρευονταν με τετοιο τροπο που και οι δυο λαοι θα κανανε παιχνιδι απο κοινου σε εξωτερικες πολιτικες, η ελλαδα δεν θα τραβαγε το παιχνιδι της στα βαλκανια χωρις πλατες και η τουρκια στο στατους της στη μεση ανατολη. Με δυο μετρα και δυο σταθμα πολυ απλουστατα θα μπορουσαμε να ειχαμε δειξει στους ευρωπαιους φιλους μας πως η πιτα θα μοιραζοταν με εναν πιο δικαιο τροπο. Ασε που εαν ειχε γινει αυτο σημερα, φανταστειτε τον τροπο με τον οποιο θα αποροφουσαμε ολους αυτους απο το πρωην ανατολικο μπλοκ. Η τουρκια εχει καταπληκτικη διπλωματια δεν υπαρχει καμμια αμφισβητηση γιαυτο, η ελλαδα αποτελει αναποσπαστη πολιτιστικη κατατομη σε ολα τα δρωμενα παγκοσμιως. Φανταστειτε μια υπερδυναμη που εχει τα καλυτερα απο ολες τις πλευρες. Μπορει να ακουγομαι ελιτιστης αλλά πιστευω πως θα ηταν κατι το καταπληκτικο εαν συνεβαινε κατι τετοιο. Και οι τουρκοι θα ειχανε πεταξει τις μαντιλες απο πολυ νωριτερα, αλλα και οι ελληνες θα ειχαν ξυρισει καποιους που χρειαζονται μια κοντριτσα και ο νοων νοειτω. Και το καλυτερο απολα ειναι πως για να γινει αυτο δεν θα χρειαζοταν να πει κανεις ουτε ‘ντα’ αλλα ουτε και ‘γιες’ εαν με νοατε. Ολα θα ηταν μια χαρουλα, ουτε θα μιλαγαμε για μια μπανανια με χαλια ανταγωνισμο στισ τηλεποικοινωνιες ουτε στην βιομηχανια ουτε τιποτα. Θα ημασταν το απολυτο κεντρο του κοσμου και ενδεχομενος να παντρευαμε καποτε την δυση με την ανατολη με εναν πιο ηπιο τροπο απο αυτον που εχουμε σημερα.

    Το θεμα λοιπον δεν ειναι εαν ο καραμανλης καταγεται απο μια μειονοτητα χριστιανων τουρκων η αν ειναι βερος τουρκος. Το θεμα ειναι εαν ο καραμανλης και ο καθε καραμανλης κουβαλαει νοοτροπια ρευομαι στην γκομενα, λιγοθυμα απο τη κεμπαμπκιλα και την παιρνω στη σπηλια μου…αλλα οσο γιαυτο, τα μαθαμε απο τον θειο του και η απαντηση ειναι ναι. Θελει να $#% παιδικα ^&%^&ια! ΑΡΑ εχει νοοτροπια καθαρα οπισθοδρομικη. αυτα και εις αυριο με υγεια. Αν βγουνε τιποτα τουρκοφαγοι, ας προσπερασουν ειναι και η ωρα δυσκολη…

  49. Καλή φάση, μανεστρογλδφτη, αναβίωση ΚΑΙ της βυζαντινής ΚΑΙ της Οθωμανικής αυτοκρατορίας μαζί με μπόλικο… τσιφτετέλι (που σαφώς το τούρκικο είναι πιο ορίτζιναλ και πιο «οριεντάλ»), ενώ και ο Καρατζαφέρης είναι εγγυημένο ότι θα πέταγε έξω τη… Σαρρή και θα άρχιζε να ακούει…trance, πριν τα παίξει τελείως και αυτοκτονήσει (μετά τα πρώτα 5-6 εκατομμύρια Τούρκους μετανάστες στη χώρα μας, τα οποία θα κάνουν και τους Αλβανούς να προσχωρήσουν στο… ΛΑΟΣ(!) γενόμενοι ακραιφνείς «νέοι Αλβανο-Ελλαδίτες εθνικιστές» (μέχρι το κόκκαλο) ενώ… μιλιούνια μουσουλμάνων μεταναστών (όχι μόνο τούρκων αλλά και κούρδων κλπ) θα λατρέψουν τον Αλλάχ σε νεόκτιστα Ελληνικά τζαμιά που θα προκαλέσουν σύγχιση στο Χριστόδουλο -αν ζει ακόμη-. Γενικευμένο μπάχαλο δηλαδή, ΠΟΛΥ καλό θέμα για Μυθιστόρημα Πολιτικής και Επιστημονικής Φαντασίας….

    ΚΑΛΗ ΦΑΣΗ, πιο συναρπαστική από το σημερινό μας χάλι.

    Δεν είμαι ούτε υπέρ ούτε κατά. Απλώς γουστάρω το μπάχαλο! :)_

  50. χεχε, ε τωρα υπερβολες! Αμα ειχε γινει κατι τετοιο τοτε δεν νομιζω, 80 χρονια ειναι νομιζω παρα πολλα και θα ειχαν επουλωθει πολλες πληγες. Αλλα δεν πα να χτυπιομαστε, αφου και οι δικοι μας αξυριστοι αλλα και οι δικοι τους ιμαμιδες δεν θελουν κατι τετοιο, χατιρι θα τους χαλασουμε? Εδω ο Σμυρνης εκραξε τον βενιζελο, και ποιος απο αυτους δεν εχει κραξει να μου πεις, εκει θα κολοσουμε τωρα. Στους επινοητες του ορου ‘κλεφτης’ σαν εναλακτικος ορος για το σημερινο ‘κομαντος’? Και ο νων νοειτω….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s