Τραγούδα με τα χέρια, μπορείς

Ο αεικίνητος Κάρλο Μαρία Τζουλίνι διευθύνει με εκφραστικότητα και πάθος την Αγορά της Λιμόζ από τις Εικόνες από μια Έκθεση του Μουσόρσκυ. Ελάχιστοι (ανα)γνωρίζουν πως οι υποδείξεις του μαέστρου ακολουθούν ένα τυπικό από κωδικοποιημένες κινήσεις που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες εντολές και παραινέσεις προς τους μουσικούς. Η γλώσσα του αρχιμουσικού είναι βουβή, την ώρα της συναυλίας κραυγάζει με τα χέρια να κρατήσει μια συνοχή στο έργο και να προσδώσει σε αυτό την προσωπική του άποψη. Ο γενικός κανόνας για τη διεύθυνση της ορχήστρας είναι ότι το δεξί χέρι συντονίζει το ρυθμό και τις εισόδους των οργάνων, το αριστερό μεταφέρει την προσωπική άποψη για την ερμηνεία. Έτσι, ο μαέστρος χρησιμοποιεί μια ιδιότυπη νοηματική γλώσσα, μια γλώσσα κωφάλαλη, για να αποδώσει το σύμπαν των ήχων.

Στον αντίποδα, αυτό το βίντεο με τα κωφάλαλα παιδιά που “τραγουδούν” σε μια μουσική παράσταση, ελάχιστα έως καθόλου απέχει από τον Τζουλίνι. Η ρυθμολογία και η φωνολογία του κομματιού που ερμηνεύουν εξιδανικεύονται από την νοηματική γλώσσα που χρησιμοποιούν σε συγχρωτισμό με την επαγγελματική ευσυνειδησία του μαέστρου. Τα παιδιά αυτά, αποδίδουν το τραγούδι σε διπλό ταμπλό: το εργαλείο της γλώσσας τους σε συνδυασμό με το “κρυμμένο” μουσικό αισθητήριο τους. Έτσι, τα κωφάλαλα παδιά επικοινωνούν με ένα απωλεσθέν γι αυτά ηχητικό σύμπαν εξελίσσοντας κι αναπτύσσοντας ένα “δάνειο” από τη βουβή γλώσσα του μαέστρου.

Και δεν ξέρω ποιος από τους δύο, ο μαέστρος και ο κωφάλαλος, έχει την πιο δύσκολη δουλειά.

Advertisements

12 thoughts on “Τραγούδα με τα χέρια, μπορείς

  1. «Και δεν ξέρω ποιος από τους δύο, ο μαέστρος και ο κωφάλαλος, έχει την πιο δύσκολη δουλειά.»

    Ο ένας κάνει τη δουλειά του όσο μπορεί καλύτερα.
    Ο άλλος ζει όσο μπορεί καλύτερα.

    Δεν νομίζω ότι η σύγκριση είναι δίκαιη. Πολύ όμορφο ποστ.

  2. Τα παιδιά έχουν μάλλον δυσκολότερη δουλειά από το μαέστρο. Σκέφτομαι δηλαδή ότι είναι δυσκολότερο να υποκαταστήσεις κάτι που δεν είχες ποτέ (άρα δε γνωρίζεις και τι ακριβώς είναι) παρά να εκφράσεις μία εντολή με διαφορετικό τρόπο.

    Όπως και να ‘χει, το ποστ αυτό μου άρεσε πολύ. Όχι ακριβώς σαν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος αλλά μάλλον σαν τα δύο κομμάτια ενός κόσμου που προσπαθούν να γίνουν ένα.

  3. Συγχαρητήρια! Εύχομαι κάθε μαθητευόμενος μαέστρος να περάσει απ’ αυτό το post. Θα βάλω link και σε μας…

  4. Παράθεμα: Τραγούδα με τα χέρια, μπορείς! « Φίλοι της Κλασικής Μουσικής

  5. Πολύ ενδιαφέρον post.

    Σαν καθηγητής σχεδόν σε κάθε εξάμηνο έχω και κάποιους σπουδαστές κωφάλαλους. Φυσικά έχουν δίπλα τους κάποιον ειδικό γνώστη της νοηματικής και του αντικειμένου, που βοηθάει. Τελικά δεν χρειάζονται περισσότερο την βοήθεια από τον συνοδό νοηματικής όσο την χρειάζομαι εγώ. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται κατανόηση και όχι λύπηση.

    Όσοι θα συναναστραφούν με ανθρώπους με προβλήματα ακοής ή οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα, θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθεια επικοινωνίας. Δεν πρέπει να αφεθεί όλο το βάρος της επικοινωνίας στους κωφάλαλους

    Και δεν θα πιστέψετε στα οφέλη που μπορείς να αποκομίσεις (μιλάω από προσωπική εμπειρία η οποία συνεχίζεται). Η σύνοδος νοηματικής μου είπε ότι έχω μια διαρκή κινητικότητα και εκφραστικότητα πέραν του λόγου, που βοηθάει αρκετά και
    αυτήν στον έργο της, άλλα και τους σπουδαστές. Με τον ίδιο τρόπο ίσως εκφραζόταν και ο Giulini στην ορχήστρα Philarmonia (εκείνη την περίοδο New Philarmonia λόγω διαμαχών και Copyrights-άσχετο κουτσομπολιό)

    Έχω όλο το DVD του Giullini όχι μονό με τις Εικόνες αλλά και με Mozart, Verdi και De Falla (εκεί να δείτε κίνηση και εκφραστικότητα). Έτσι ήταν η εκφραστικότητα του εκείνη την περίοδο (αργότερα μειώθηκε η κίνηση του λιγότερο). Ένας άλλος μαέστρος με αντίστοιχη εκφραστικότητα ήταν και ο Bernstein. Πολύ πιο κινητικός.

    Να τονίσω εδώ ότι μιλάμε για μαέστρο (Giulini) όπου αντιλαμβανόταν πολύ καλά την μουσική και είχε αυτόν τον τρόπο έκφρασης, της δικής του ιδιότυπης νοηματικής γλώσσας. Το βασικό στοιχείο σε αυτόν τον Μαέστρο είναι η καταπληκτική αντίληψη της μουσικής και έπεται η έκφραση της.

    Υπάρχουν και υπήρξαν μαέστροι που αντιλαμβανόταν επίσης πολύ καλά την μουσική και με πολύ απλά νεύματα το μετέδιδαν στην ορχήστρα το ίδιο αποτελεσματικά.

    Αυτό που αντιλήφθηκα εγώ σε αυτό το post είναι η αντίληψη του θέματος και έπειτα η έκφραση του. Τόσο ο Giulini όσο και τα κωφάλαλα παιδιά το αντιλήφθηκαν και εκφράσθηκαν σωστά.

    Μου δώσατε και ερέθισμα να ετοιμάσω μίνι-αφιέρωμα σε αυτόν τον μεγάλο μαέστρο, τον Carlo-Maria Giulini.

  6. νομίζω πως είναι τελείως άνιση η σύγρκιση,,χωρίς να υποτιμώ τον ρόλο του μαέστρου ή την αξία του Giulini..ο μαέστρος δεν είναι κωφάλαλος..έχει όργανο..την ίδια την ορχήστρα..καλό βράδυ

  7. Pascal & elafini
    Παραλείπετε το βασικό ζήτημα που θέτω: πως δύο διαφορετικές τεχνικές μπορούν να συγκλίνουν σε σημαντικά σημεία. Δεν ήταν ο σκοπός μου να εξισώσω αυτές τις δύο θέσεις αλλά να καταδείξω πως υπάρχουν περισσότερες συγκλίσεις απ’ όσες [δεν] φαίνονται. Ο μαέστρος μπορεί να έχει το όργανο, την ορχήστρα, αλλά ο κωφάλαλος έχει την επιθυμία να υπερβεί τους περιορισμούς του. Αυτό εννοώ.

    neco73
    Που θα κάνεις το αφιέρωμα στον Τζουλίνι; Τα όσα κατέθεσες αυτοπεριορίζονται άδικα στο χώρο των σχολίων, θα ήταν ωραίο να κάνεις ποστ στο http://classical.wordpress.com/

    Mauve_All & Δείμο
    Έτσι είναι. Δύο κομμάτια που προσπαθούν επικοινωνήσουν μεταξύ τους, αν όχι να γίνουν ένα.

  8. JustAnotherGoneOff,

    Συνήθως γράφω classical.wordpress.gr. Συνήθως κάνω κάποιες αναφορές στις παρουσιάσεις τους.

    Ξεκίνησα πριν λίγο καιρό ένα «ψηφιακό σημειωματάριο»-blog. Σε αυτό μάλλον θα κάνω το μίνι-αφιέρωμα στον Giulini. H διεύθυνση είναι:

    http://musictheuniversallanguage.blogspot.com

  9. It places fhoto of Madeleine in your bloggue

    Missing Madeleine!
    Madeleine, MeCann was abduted from Praia da Luz, Portugal on 03/03/07.

    If you have any information about her whereabouts, please contact Crimestoppers on 0800555111 Please Help

  10. Υπάρχει μία σκηνή στην ταινία «Παιδιά ενός κατώτερου Θεού», όπου ο Γουίλιαμ Χάρτ πηγαίνει με την Μάρλη Μάτλην να χορέψουν. Η Μάτλην – κωφάλαλη και στην πραγματική της ζωή – αρχίζει να χορεύει με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο και ο Χάρτ τη ρωτάει πώς καταλαβαίνει τη μουσική αφού δεν μπορεί να την ακούσει. Η Μάτλην απαντά «την αισθάνομαι στη μύτη μου»!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s