Η Δομή του Φόβου: το Κενό

σιωπών χαϊδεύω με τα ακροδάκτυλα το πληκτρολόγιο σιωπών προσπαθώ να τα κινήσω προς αόριστες κατευθύνσεις να βρουν τις λέξεις που θέλουν να ξεπεταχτούν με βία με ορμή με σφοδρότητα άπιαστες περιδινούμενες σιωπών ανασαλεύω στο μυαλό μου τις ιδέες και τη θέληση να τις εκφράσω δεν βγαίνουν δεν μπορούν να διοχετευτούν στα ακροδάχτυλα ακουμπισμένα ανυπόμονα στο πληκτρολόγιο κοκκαλωμένα νεκρά ανύπαρκτα χωρίς λόγο ύπαρξης οι λέξεις παλεύουν στήσανε το χορό στο εσωτερικό μέρος του κεφαλιού χωρίς να τις αναγνωρίζω να τις διαχωρίσω να τις βάλω σε τάξη δεν ξέρουν από πειθαρχία δεν ξέρω να τις διοικήσω με αγνοούν χορεύουν επιδεικτικά άλλο ρυθμό μια επανάσταση καταιγίδα τρικυμία εν κρανίω που περιμένει να τινάξει και να σκορπίσει τα μυαλά μου στο πληκτρολόγιο στην οθόνη στο γραφείο στο ποτήρι στο τασάκι με τα ακροδάχτυλα ακουμπισμένα ανυπόμονα στο πληκτρολόγιο κοκκαλωμένα νεκρά ανύπαρκτα χωρίς λόγο ύπαρξης χτυπάει το τηλέφωνο ποιος είναι το αγνοώ δεν το σηκώνω θέλω να γράψω θέλω να παλέψω θέλω θέλω θέλω οι λέξεις να διοχετευτούν στα ακροδάχτυλα ακουμπισμένα ανυπόμονα στο πληκτρολόγιο κοκκαλωμένα νεκρά ανύπαρκτα χωρίς λόγο ύπαρξης βάζω ποτό στρίβω τσιγάρο ρουφάω τις γουλιές και τον καπνό με τα νεκρά ακροδάχτυλα το πληκτρολόγιο κενό ο κέρσορας στην οθόνη αναβοσβήνει ανυπόμονα σε παρακαλώ λέει γράψε δεν γράφω δεν μπορώ οι λέξεις κροταλίζουν δεν τις αναγνωρίζω μόνο εικόνες και εικόνες περνάνε αδυνατώ να τις περιγράψω μόνο λέξεις και λέξεις περνάνε αδυνατώ να τις συγκολλήσω μια λογική διαδοχή σε μια ιστορία ένα κείμενο με ιστορία το κείμενο χωρίς ιστορία η ιστορία που δεν ειπώθηκε γιατί δεν ακούω δεν βλέπω δεν οσφραίνομαι δεν γεύομαι μόνο τα ακροδάχτυλα ακουμπισμένα ανυπόμονα στο πληκτρολόγιο κοκκαλωμένα νεκρά ανύπαρκτα χωρίς λόγο ύπαρξης περιμένουν το ανείπωτο ο καπνός περιδινίζεται στα μάτια τα δάκρυα ο κέρσορας στην οθόνη κάνει περισσότερο επιτακτική την παρουσία με προκαλεί με προκαλεί με κοροϊδεύει με φτύνει με ταπεινώνει με καταρρακώνει με εξαφανίζει τα ακροδάκτυλά μου τα βλέπω γελούν σε βάρος μου γελάω με τον ανίκανο εαυτό μου δεν είμαι ο εαυτός μου μυαλό γεμάτο λέξεις χωρίς ειρμό δεν μπορούν να πουν την ιστορία το ανείπωτο στέκει βασιλιάς μπροστά θα την πω την ιστορία θα νικήσω το βασιλιά ρουα ματ είμαι νεκρός τα ακροδάχτυλα ακουμπισμένα ανυπόμονα στο πληκτρολόγιο κοκκαλωμένα νεκρά ανύπαρκτα χωρίς λόγο ύπαρξης χωρίς ιστορία χωρίς νόημα γράφω υπάρχετε εσείς οι λέξεις είστε η ιστορία η αρχαία ενσάρκωσή σας με στοιχειώνει φαντάσματα δαιμόνια στοιχειά καλικαντζάροι το βιβλίο δεν είναι δικό μου είναι δικό σας φτιάχνω το εξώφυλλο με υπαγορεύετε με τυραννάτε με φυλακίζετε τα γράμματα συγκολλημένα οι λέξεις σκόρπιες οι παράγραφοι σβήνονται πριν γραφτούν κενές οι σελίδες το βιβλίο άδετο η οθόνη η οθόνη η οθόνη ο σεφέρης ο καβάφης ο ροΐδης ο τζόυς ο ντοστογιέφσκυ ο τσελάν γελάτε γελάτε καλά τα ωραία περιτυλίγματα οι ωραίοι στίχοι ο σεφέρης ο καβάφης ο ροΐδης ο τζόυς ο ντοστογιέφσκυ ο τσελάν φαντάσματα δαιμόνια στοιχειά καλικαντζάροι τα ακροδάχτυλα ακουμπισμένα ανυπόμονα στο πληκτρολόγιο κοκκαλωμένα νεκρά ανύπαρκτα χωρίς λόγο ύπαρξης χωρίς ιστορία χωρίς νόημα χωρίς Εμένα

Advertisements

13 thoughts on “Η Δομή του Φόβου: το Κενό

  1. Με πρόλαβες. Θα σου απαντούσα ότι γεμίζουμε το μισό ποτήρι με νερό. Άλλοι θα πουν είναι μισογεμάτο κι άλλοι μισοάδειο. Το κλασικό δίλημμα για την ερμηνεία ενός συμβάντος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s