Περί παιδοφιλίας κι εύκολων εντυπωσιασμών

Το να καταγγέλει κανείς το ολλανδικό κόμμα των παιδόφιλων είναι εφικτό εφόσον το δικαίωμα του κρίνειν είναι αυτονόητα επιτρεπτό, αλλά το να λαϊκίζεις, επικίνδυνα όσο και φασιστικά, με την προτροπή συλλογικών υπογραφών, αλλά και να κάνεις επίκληση των «ευκόλων», κι άκριτα προσβάσιμους, κωδίκων ηθικής, είναι εξίσου ανόητο με την ανάλογη κίνηση υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες.

Η εύκολη ρητορεία και η (σκοπούμενη; ) διαστρέβλωση γεγονότων προκειμένου να καταδικαστεί με μεγαλύτερη ευκολία από αυτή που της αναλογεί μια κίνηση – όπως οι ολλανδοί παιδόφιλοι, όπως και στο θέμα των ταυτοτήτων, αλλά και οι σοβαρές κρίσεις στο χώρο της Παιδείας – δείχνει όχι μόνο μιά σύγχυση σε βασικές παραμέτρους ηθικής, νομικής, κοινωνικής και πολιτικής τάξης, αλλά και μια μεροληψία που σέρνει μια ολόκληρη χώρα, την Ολλανδία, σε μια άδικη ανυποληψία.

Ο Όσκαρ Γουάιλντ έλεγε πως τα μεγαλύτερα εγκλήματα συμβαίνουν μέσα στο μυαλό μας. Κατά προέκταση, η επιθυμία δεν ποινικοποιείται, αλλιώς το 99,99999% των ανθρώπων θα έπρεπε να χωθεί στις φυλακές (ή να εκτελεστούν με συνοπτικές διαδικασίες). Αν εγώ επιθυμώ να σκοτώσω έναν άνθρωπο ή να ασελγήσω σε ένα ανήλικο, αυτό δεν υποστηρίζει καμία απολύτως νομική συνέπεια. Συνέπειες έχουν οι πράξεις, όχι οι σκέψεις.

Βέβαια το κόμμα των παιδόφιλων έκανε πράξη μια σκέψη, η οποία δεν είναι κατ’ ανάγκη εγκληματική. Πρόκειται για την εξωτερίκευση μιας επιθυμίας που αιτείται τη νομιμοποίηση μιας παράνομης πρακτικής. Παράνομη όμως με τα σημερινά δεδομένα, διότι στις όχι και τόσο παλιές εποχές, ένα ανήλικο κορίτσι 12 ετών παντρευόταν υποχρεωτικά έναν μεγαλύτερο άνδρα. Και οι κώδικες των αγροτικών κοινωνιών δεν έκαναν απαραιτήτως ηλικιακούς διαχωρισμούς σύμφωνα με την ωριμότητα του παιδιού/εφήβου.

Από την άλλη, κρίνω πως οι ολλανδοί δικαστές έπραξαν με μεγάλη πονηριά. Ο μόνος λόγος για να απαγορευτεί ένα κόμμα, είναι να επιβουλεύεται σοβαρά τα θεμέλια του δημοκρατικού πολιτεύματος, όπως και στα ολοκληρωτικά καθεστώτα οι δημοκρατικοί σχηματισμοί απαγορεύονται. Παρένθεση: γιατί άραγε δεν επιδεικνύουμε την ίδια ευαισθησία με τη συλλογή υπογραφών κατά των εγχώριων νεοναζιστικών σχηματισμών; Το κόμμα των παιδόφιλων είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με τα πραγματικά μεγέθη της παιδοφιλίας σε μια ανοιχτή κοινωνία σαν της Ολλανδίας. Είναι αστείο να «φοβάται» κανείς ότι ακόμη κι αν μπουν στη βουλή οι παιδόφιλοι, που μάλλον δεν πρόκειται, αυτό σημαίνει ότι περνάνε νομότυπα και οι θέσεις τους.

Οπότε φτάνουμε στο κρίσιμο ερώτημα: πόση ανοχή θα δείξουμε στο κόμμα των παιδόφιλων; Μα με την ψήφο, απλό απλούστατο. Το να το απαγορεύσουμε δεν είναι σαφώς το ίδιο με το να απαγορεύουμε ένα νεοναζιστικό κόμμα, διότι κανένας πολιτικός δημοκρατικός σχηματισμός δεν παίρνει το ρίσκο να δεχτεί στις δεξαμενές του τις ψήφους των νεοναζί, κάτι που το γνωρίζουμε πολύ καλά κι από την ελληνική πραγματικότητα. Αλλά το να διοχετευτούν οι ολλανδικές ψήφοι στο επίμαχο κόμμα, δείχνει αν μη τι άλλο, μια ειλικρίνεια και παραδοχή από μέρους της ολλανδικής Πολιτείας και των θεσμών της Δικαιοσύνης τους για το σκοτεινό προσωπείο μιας μερίδας των πολιτών τους, λογική που ενέχει σοβαρά νομικά και συνταγματικά ερείσματα.

Το βασικό πρόβλημα ΔΕΝ είναι οι φανεροί παιδόφιλοι. Είναι οι συστηματικά κρυφοί που φορούν το προσωπείο τού, συνήθως «χριστιανού», ηθικολόγου και ηθικοπλάστη.

______________________________
Και τρεις βασικές αλήθειες/ψέμματα

1. Στο ολλανδικό κόμμα αυτοαποκαλούνται «παιδόφιλοι» κι όχι «παιδεραστές». Αν από την αδυναμία μας αρνούμαστε να ξεχωρίσουμε την πρώτη έννοια και την ισοζυγίζουμε/συμψηφίζουμε με την άλλη χωρίς να μπορούμε να καταρρίψουμε το επιχείρημα υπέρ της πρώτης, τότε οι διαμαρτυρίες δεν έχουν καμία αξία.

2. Είναι εύκολο, πανεύκολο να περιφέρουμε φωτογραφίες με βρέφη που κάνουν πεολειχία για να μας εκβιαστεί το μένος, αλλά το κόμμα των παιδόφιλων ζητά συναινετικό σεξ με παιδιά ηλικίας 12 ετών και άνω. Παρομοίως λοιπόν, όταν δεν μπορούμε να καταρρίψουμε το δεύτερο επιχείρημα και επικαλούμαστε μόνο το πρώτο για εύκολο εντυπωσιασμό, τότε οι διαμαρτυρίες δεν έχουν καμία αξία.

3. Εκείνο το δικαστήριο της Χάγης ΔΕΝ ήταν το Διεθνές, αλλά ένα τοπικό της πόλης. Όταν δεν μπορούμε/δεν θέλουμε να τα ξεχωρίζουμε αυτά, τότε οι διαμαρτυρίες δεν έχουν καμία αξία. Αλλά όμως το να γίνονται εκ των υστέρων διορθώσεις/ανακλήσεις αυτού του προφανούς λάθους από τους κατήγορους, δεν αναιρεί σε τίποτα τις αρχικές υπερβολικές αντιδράσεις τους όταν αυτές υπαγορεύονται μόνο από εύκολο εντυπωσιασμό – αλλά φαίνεται και από επιδίωξη δημοφιλίας και άλλων υπόπτων σκοπών για έμμεση διαφήμιση «προϊόντων».

Για μένα η καλύτερη και ψυχραιμότερη αντιμετώπιση αυτού του θέματος έγινε από τον RareSteak, χωρίς φανφαρονισμούς και φτηνές συνθηματολογίες. Να είναι τυχαίο που δεν σχολιάστηκε από κανέναν;

Advertisements

7 thoughts on “Περί παιδοφιλίας κι εύκολων εντυπωσιασμών

  1. Σαφώς και απαιτείται ψυχραιμία. Δεν έγινε και τίποτε που οι παιδόφιλοι κοινοποιούν την προτίμησή τους και ζητούν την ανοχή της κοινωνίας. Πιθανότατα άλλωστε κυνηγούν ανεμόμυλους και θα ξεφουσκώσουν γρήγορα.

    Αλλά δεν πρόκειται ποτέ να κριθούν με πρότυπο τις παλιές κοινωνίες γιατί απλούστατα δε ζούνε σ’ αυτές.

    Ούτε πρόκειται να παραβλέψουμε τον παραλογισμό που κρύβεται πίσω από τις απαιτήσεις τους. Ζητούν ν’ αλλάξει ολόκληρο το σύστημα αξιών της δυτικής κοινωνίας και να νομιμοποιήσει τη διαστροφή τους για να μη γίνεται στα κρυφά. Υπερβολή και έλλειψη αντίληψης της πραγματικότητας.

    Είναι επίσης τρελό, όποιος θέλει να περάσει συγκεκριμένη ατζέντα για ένα θέμα να ιδρύει πολιτικό κόμα. Ένα κόμα πρέπει να έχει σφαιρική πολιτική στάση απέναντι σε κάθε τομέα της ζωής μας και όχι να εξειδικεύεται σ’ αυτό που ενδιαφέρει τα μέλη του.

    Δηλαδή να πηδάνε 12χρονα νόμιμα. Αυτό δεν είναι πολιτική είναι εγωιστικό παραλήρημα.

    Δεν υπάρχουν φυσικά όρια ούτε στεγανά σε όσα μπορεί κανείς να επιθυμήσει και να διεκδικήσει με τα μέσα που του παρέχει ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Αυτό όμως δεν αποκλείει τη βλακεία, την υπερβολή και τον εμπαιγμό όσων κρατάν τις επιθυμίες τους για τον εαυτό τους και αρκούνται σε υποκατάστατα μη όντας τόσο εγωιστικά σίγουροι ότι δικαιούνται κάτι περισσότερο από το διπλανό τους.

  2. Αν η παιδοφιλία είναι διαστροφή, (που είναι σύμφωνα με τους νόμους και τους ψυχαναλυτές) τότε δεν καταλαβαίνω πώς είναι δυνατόνα να γίνεται προσπάθεια ωραιοποίησης και αθώωσής της. Πείτε με λαϊκίστρια, αλλά εμένα δεν γίνεται να με αφήσει αδιάφορη το γεγονός ότι οι παιδεραστές κακοποιούν, βασανίζουν, κάνουν τη ζωή κόλαση σε κάποιους που κατά τεκμήριο δεν μπορούν να «απαντήσουν» με τον ίδιο τρόπο, τα παιδιά.
    Αυτά τα περί συναίνεσης 12χρονων και 13χρονων να πηγαίνουν με 23 χρονους, 33χρονους, 43χρονους κ.λπ.συγχωρέστε με που είμαι τόσο μα τοοοοοσο παλιομοδίτισσα, αλλά τα ακούω βερεσέ. Βάλε όποιο από τα παιδιά ή τα ανίψια σου θέλεις σε τέτοια θέση και αν δεν ανατριχιάσεις, να με φτύσεις.
    Οσο για τους κρυφούς, αυτό δεν αθωώνει τους φανερούς. Σε καμία περίπτωση.

  3. mcfly

    Αν και σημαντικό μέρος του κειμένου σου αναφέρεται στο κείμενο του RareSteak, να πω μόνο ότι οι αγροτικές/παλιές κοινωνίες δεν χάνουν απαραιτήτως τα χαρακτηριστικά τους επειδή εξελιχθήκαμε στην επίφαση του «σύγχρονου» κόσμου. Θυμήσου την υπόθεση Δουρή.

    Κατά τα άλλα, με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο για την υπερβολή και το εγωιστικό τού όλου πράγματος. Όμως στόχος μου δεν ήταν να κατακρίνω το καθεαυτό κόμμα, αλλά την παραμορφωτική στάση μας απέναντι σε αυτό. Συνθηματολογία, βιαστικοί συναισθηματισμοί και θολωμένες φιλοδοξίες είναι οι χειρότεροι σύμβουλοι μιας τόσο ακραίας κατάστασης, όπου οι αντιδραστικοί καταντάνε εξίσου γραφικοί με τους παιδόφιλους.

    Συνήγορε του Διαβόλου

    Φαντάσου το εξής σενάριο: το κόμμα των παιδόφιλων εκλέγεται πανηγυρικά στην ολλανδική Βουλή και καταφέρνει να περάσει τις προτάσεις του με νόμους. Που αυτοί οι νόμοι θα λένε ότι μπορούν να κάνουν σεξ με δωδεκάχρονα και άνω. Η επιχειρηματολογία σου όμως θα παραμείνει ίδια, διότι εστιάζεσαι στα παιδιά κάτω των δώδεκα ετών, οπότε ποιό το αποτέλεσμα να διαμαρτύρεσαι; Ισούται με το μηδέν.

    Αυτό προσπαθώ να πω στο κείμενό μου, δεν ωραιοποιώ και δεν αθωώνω τίποτε. Επισημαίνω τις ατέλειες και τα αδιέξοδα μιας ανώφελης «ιερής» αγανάκτησης που ξοδεύεται σε λάθος δρομολογήσεις. Δεν απευθύνομαι σε σένα εντελώς προσωπικά, μιας που έδωσες συγκεκριμένους ηλικιακούς στόχους, αλλά στη γενικευμένη και λαθεμένη στάση του «οι παιδόφιλοι θέλουν να γ+++νε μωρά παιδάκια» και μας μοστράρουν προς επίρρωση των ισχυρισμών τους κακοποιημένα βρέφη προς άγρα εντυπωσιασμών. Αυτό είναι πλήρης αποδυνάμωση της επιχειρηματολογίας που αντιπαλεύεται, διότι μπορεί η άλλη πλευρά να είναι πλήρως καλυμμένη για τη νομική ισχύ περί του αντιθέτου.

    Ή τους πολεμάς αντιπαλεύοντας συγκεκριμένα τις σαφέστατες επιχειρηματολογίες τους ή χτυπιέσαι με ανεμόμυλους.

  4. Δεν κρίνω το κείμενο του raresteak γιατί πρώτα απ’ όλα δε γνωρίζω τι σημαίνει «οντολογικά αρνητικό πρόσημο».

    Η υπόθεση Δουρή αποδεικνύει ότι όσες κοινωνίες έμειναν έτσι είναι εσωστρεφής και μη ρεαλιστικές. Ο Δουρής ήταν ο μόνος που τα έβλεπε «με το δικό του τρόπο», ο υπόλοιπος κόσμος όμως όχι και γι’ αυτό δεν τον ανέχτηκε ούτε η κοινότητα των εγκληματιών.

    Κατά τ’ άλλα συνιστούμε ψυχραιμία για ν’ αποφύγουμε τη γραφικότητα.

  5. Υπάρχει μια σύγχυση γύρω από το θέμα. Πολλοί, όπως η δικηγορίνα του διαβόλου πιο πάνω, σωστά, το πρώτο πράγμα που τους παιρνάει από το μυαλό όταν ακούνε για παιδεραστές είναι τα βασανιστήρια, η διαστροφή κτλ. Και εμένα το ίδιο μου περνάει από το μυαλό και δεν πρόκειται ποτέ να πειστώ ότι το να θέλει ένας 30χρονος, 40χρονος κτλ να πάει με 12χρονα, 10χρονα ή ακόμη μικρότερης ηλικίας παιδιά δεν είναι διαστροφή.

    Αλλά το θέμα μας εδώ δεν είναι να καταδικάσουμε την ανωμαλία αυτή, γιατί δεν νομίζω πως κάποιος θα συμφωνήσει οτι εικόνες σαν αυτές (http://stop-pedofilia.blogspot.com) είναι οκ. Το θέμα είναι να μην μας τυφλώσει το μίσος και δεν ξεχωρίσουμε οτι εδώ μιλάμε απλά για το δικαίωμα κάποιου να πει τη γνώμη του και να την εκφράσει μέσα από οργανωμένα κόμματα. Όπως δικαίωμα έχουν και οι κομμουνιστές, οι ακροδεξιοί, το κόμμα περιβαλλοντιστών κτλ. Το να μου επιτρέψεις να πω την, διεστραμένη έστω, γνώμη μου δεν ισσούται με αλλαγή του νόμου που με απαγορεύει να κάνω αυτό το οποίο θέλω.

    Το ότι υπάρχει το κόμμα αυτό πολύ απλά δεν σημαίνει οτι από αυριο η κοινωνία της χώρας στην οποία είναι το κόμμα θα αρχίσει να κάνει έρωτα με παιδάκια ούτε οτι δεν θα τιμωρήσει όποιον πάει να κάνει κάτι τέτοιο. Η πράξη ήταν και παραμένει παράνομη. 🙂 Τόσο απλά!

  6. Οχι, δεν θα υπεραμυνθώ του δικαιώματος να λένε όλοι ελεύθερα την άποψή τους. Διότι τότε, θα έπρεπε να αφήσω τους βιαστές, τους σίριαλ κίλερ, τους σκίνχεντ (και τους ναζιστές, φυσικά) και κάθε είδους άτομα που, πώς να το κάνουμε, οι απόψεις τους, οι επιθυμίες τους, οι πράξεις τους, βρίσκονται αντιμέτωπες με το κοινό ποινικό δίκαιο. (Εκτός από τους ναζιστές, που οι απόψεις τους είναι πολιτικές μεν, εγκληματικές δε).
    Αυτά. Ανεκτικότητα στη διαφορετικότητα, αλλά όχι ασυδοσία. Εχει διαφορά και είναι στοιχειώδες για τη δημοκρατία.

  7. Advocatus diaboli, επειδή σύγκρινες – η, αν θες, έβαλες στην ίδια κατηγορία τους ολλανδούς παιδόφιλους με τους «σκίνχεντ (και τους ναζιστές, φυσικά)», ας θυμηθούμε οτι η Χρυσαυγίτες είναι νομιμότατοι στην Ελλάδα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s