Συνέντευξη με τον Georges Perec

Τι είναι Τέχνη για σας;

Τα μικρά πραγματάκια κάνουν την Τέχνη. Από τα πλακάκια στο πάτωμα του σπιτιού μου θέλω να μεταρσιώσω την ιδέα της σύλληψής τους. Είμαι κατά μια έννοια πλατωνιστής όταν αναζητώ την Ιδέα, οι αρχικές συνθήκες των αγέννητων πραγμάτων ενυπάρχουν πάντα εγκιβωτισμένες στις ηλεκτρικές συνάψεις του εγκεφάλου και το μόνο που χρειάζεται για να υλοποιηθούν είναι να σχηματιστεί η Μορφή τους. Από κει και πέρα, η Τέχνη δεν κάνει τίποτε άλλο εκτός από το να ξαναγυρίζει πίσω στην Ιδέα χρησιμοποιώντας τα εργαλεία εκείνα με τα οποία ορίζεται καθετί ως καλλιτεχνική δημιουργία.

Αν οι ιδέες και οι μορφές είναι αφετηρίες και συνιστώσες της τέχνης, πως ορίζετε ως ars minore ή ars magna το να περιγράφει κανείς τη ζωή και να δίνει οδηγίες χρήσης;

Η ζωή είναι το πεδίο εκείνο στο οποίο μόνο η αντίληψη μπορεί να εκδηλωθεί. Άρα ο ορισμός της δεν είναι ποιοτικός με την έννοια ότι η ζωή είναι το μέσο όπου εκφράζονται και αναπτύσσονται οι ιδέες και οι μορφές. Είναι σαν την παλέτα του ζωγράφου: δεν κρίνουμε ποιοτικά το υλικό της που είναι συνήθως από ξύλο, αλλά τη μίξη των χρωμάτων πάνω της ώστε να επιτύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην επιζωγράφιση ενός πίνακα. Αυτή την έννοια έχει το βιβλίο μου Ζωή: Οδηγίες Χρήσεις, είναι μια παλέτα όπου οι ιδέες και οι μορφές καταλογογραφούνται, αναλύονται και αναδημιουργούνται σε έναν πεπερασμένο καμβά.

Αυτός ο πεπερασμένος καμβάς που λέτε, είναι προφανώς μεταφορά της Τέχνης…

…ξέρω τι θέλετε να πείτε, με παρεξηγήσατε, όταν αποκαλώ τον καμβά πεπερασμένο, αναφέρομαι στα πλατωνικά καλούπια όπου εγχέονται οι ιδέες για να αποκτήσουν τις επιδιωκώμενες μορφές. Έτσι, δημιουργούνται η λογοτεχνία, η μουσική, η γλυπτική κ.ο.κ. μέχρι μια πυρηνική βόμβα.

Ανοίγετε τη Ζωή με το σκηνικό μιας σκάλας, υπάρχει κάποια ιδιαίτερη ερμηνεία πέραν της προφανούς, ότι ο καλλιτέχνης, και κατ’ επέκταση ο άνθρωπος, βρίσκεται στο κατώφλι μιας μεγάλης διανοητικής και καλλιτεχνικής περιπέτειας;

Δεν έχετε απόλυτο δίκιο, ναι μεν δεν ήταν ο σκοπός μου να γράψω μια εντυπωσιακή εισαγωγή, αλλά να κάνω τον αναγνώστη να βρεθεί σε έναν οικείο χώρο. Δεν υπάρχει διανοητική και καλλιτεχνική περιπέτεια στο βιβλίο μου, ούτε προσπαθώ να φιλοσοφήσω, μα να καταγράψω και να αναδιατάσσω τα στοιχεία εκείνα τα οποία μπορούν να έχουν πολλαπλές ερμηνείες που μας έχουν διαφύγει. Σας το έγραψα στο Προοίμιο του βιβλίου μου με το παζλ: κάθε κίνηση που κάνει ο παίκτης του παζλ, ο κατασκευαστής την έχει κάνει πριν απ’ αυτόν.

Είστε μοιρολάτρης;

Όχι, παιχνιδιάρης! (γέλια)

Ο Θεός κάνει το παιχνίδι ή το παιχνίδι τον Θεό;

Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Είμαστε σαν τα χέρια του Esher που το ένα σχεδιάζει το άλλο. Η ζωή δεν είναι ωραία, όπως λένε κοινότοπα, αλλά η ίδια η ζωή που ζει από τη ζωή της.

Όπως ο εαυτός μου είναι εγκιβωτισμένος στο δικό σας.

Ακριβώς φίλε μου!

Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Περέκ για την ωραία σύντομη κουβέντα μας.

Κι εγώ ευχαριστώ εμένα! (γέλια)

Advertisements

6 thoughts on “Συνέντευξη με τον Georges Perec

  1. Κι εγώ ευχαριστώ και τους δυό σας.

    Τι ευτυχής σύμπτωση να σας συναντήσω στου Μακ. Ουδέν κακόν αμιγές καλού! 😉

    Μοιραζόμαστε την αγάπη για τον Περέκ

    Παρεμπιπτόντως μήπως είναι ars minora και όχι minore; Ειλικρινώς δεν θυμάμαι, απλά αναρωτήθηκα.

  2. Χαίρομαι που σας άρεσε. Ιφιμέδεια, έγινες αδελφή ψυχή επειδή σου αρέσει ο Περέκ. Όντως, το είχα σκεφτεί για το Minora, αλλά το άφησα έτσι μπας και μου πει κάποιος με σιγουριά αν κάνω λάθος ή όχι. Δεν ΑΝεμίζω εύκολα εγώ… 😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s