Η συντριβή του τυφώνα

Δεν κέρδισε το ελληνικό μπάσκετ το αμερικάνικο. Δεν αντιπαρατέθηκε μόνο η ψυχή ενάντια σε μια οιονεί μηχανή παραγωγής θεάματος. Η «αδόκητη» νίκη της Εθνικής Ελλάδας αποκρύβει εν τέλει μια τελεολογική ανακατεύθυνση που έχει να κάνει με το ίδιο το μπάσκετ κι όχι με τον «εθνικισμό» των ομάδων.

Δεν νίκησαν οι Έλληνες του Αμερικανούς, το μπάσκετ είναι που τελικά εξελίχτηκε σε τέτοιο βαθμό που πρώτη πρόλαβε η ελληνική ομάδα να δρέψει τους καρπούς της αθλητικής ωριμότητας. Αντιθέτως, η αμερικανική Dream Team έμεινε στάσιμη όσο κι απολιθωμένη μέσα στο μύθο που δημιούργησε η ίδια και την περιέβαλλε. Μοιραία, αυτός ο μύθος έφερε την φθορά μέσα από την ωραιοπάθεια και την επιδειξιομανία και παγιδευμένη η ομάδα του ΝΒΑ μέσα στον ιδιότυπο ρατσισμό του αθλητή-κολλεγιόπαιδου, δεν φρόντιζε να ανανεώσει το έμψυχο υλικό της στον ίδιο βαθμό που οι άλλες ομάδες όλων των αθλημάτων αναζητούν τα αυριανά ταλέντα στις φαβέλες της Βραζιλίας και στις εξειδικευμένες ευρωπαϊκές ακαδημίες. Η επίφαση αυτής της αμερικανικής λάμψης δεν επρόκειτο να έχει διάρκεια και ήταν ζήτημα χρόνου να ξεθωριάσει από έναν αντίπαλο που δεν θα αλλοιθώριζε μπροστά στη λάμψη αυτή.

Παρακολουθώντας ψύχραιμα την απογευματινή επανάληψη του αγώνα διαπίστωνε κανείς εύκολα την τεχνική αρτιότητα κι ανωτερότητα της ελληνικής ομάδας. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης καθαίρεσε καθαρά την γνωστή λαϊκή ρήση: έβγαλε πρώτα το χούι από τον κακό εαυτό του Έλληνα κι άφησε την ψυχή να συμμετάσχει ως εύγεστο άρτυμα στην επιμελημένη τεχνική της ελληνικής ομάδας. Οι Αμερικάνοι φάνηκαν εξαρχής, ακόμη κι όταν βρέθηκαν 12 πόντους μπροστά, πως ήταν μπερδεμένοι. Περίμεναν προφανώς έναν αγώνα κάπως περίπατο κι αντιμετώπισαν μια ομάδα που είχε μάθει καλά τα τρωτά τους σημεία. Και το κυριότερο, αυτή η ομάδα, η ελληνική, δεν είχε καμία σχέση με την ομάδα του παρελθόντος, όντας εξαιρετικά καλογυμνασμένη και πλήρως ενημερωμένη κι εξασκημένη τεχνικά.

Από μια άλλη μεριά, η έξυπνη κίνηση της FIBA να ενσωματώσει το αμερικανικό σύστημα παιχνιδιού ήταν η απαρχή της ταφόπλακας του μύθου του ΝΒΑ, αφού από τότε, οι ευρωπαϊκές κυρίως ομάδες είναι υποχρεωμένες να αναβαθμίσουν ριζικά το στυλ του παιχνιδιού τους. Άλλη τακτική έχουν δύο ημίχρονα, κι άλλη οι τέσσερεις περίοδοι του αγώνα. Ήταν φυσική συνέπεια να αποδειχτεί η επίπλαστη εικόνα του ΝΒΑ αφού οι υπόλοιπες ομάδες μαθαίνουν πλέον να προσαρμόζουν το παιχνίδι τους.

Κι εδώ η πρωτιά ανήκει δικαίως στην ελληνική ομάδα επειδή νωρίς κατάφερε να αφομοιώσει τα διδάγματα των αλλαγών και να προβλέψει επιτυχώς τις συνέπειες τους. Με άλλα λόγια ακολούθησε μια τελεολογική ροή, δηλαδή από τον σκοπό των πραγμάτων έχτισε μια ισχυρή ομάδα κι όχι από το προϋπάρχον υλικό που διέθετε. Δεν έχει παίκτες που παίζουν μόνο και μόνο επειδή είναι ακούνητα γομάρια. Είναι παίκτες που κινούνται. Που κάνουν όλοι τους ασίστ, ρημπάουντ, κλεψίματα και βάζουν όλοι καλάθια. Βρισκόμαστε σε μια μετα-Γκάλη εποχή, με την έννοια πως δεν περιμένουμε μόνο από τον εκάστοτε Γκάλη να βάζει τα σωτήρια καλάθια. Όλοι πρέπει να κάνουν όλες τις δουλειές μαζί και γι αυτό δεν είναι τυχαίο που ούτε ένας από τους σημερινούς παίκτες δεν έχει αυτή την καταραμένη αύρα του σούπερ σταρ, πράγμα ανεπίτρεπτο για ομαδικά αθλήματα. Δεν υπάρχει DNA Ελλήνων, δεν υπάρχει πείσμα, ούτε τύχη και εύνοια, αλλά μια δουλειά στα παρασκήνια – που ευτυχώς αυτά έμειναν τα τελευταία χρόνια πολύ μακριά, κι αποκαθάρθηκαν σχετικά καλά από την αρρώστια ποδοσφαιρικού χουλιγκανισμού που τα ταλάνιζε από δέκα σχεδόν χρόνια πριν, όταν πια ξέφτιζε η αίγλη του ελληνικού μπάσκετ – η οποία είναι απότοκος μιας, επιτέλους, επαγγελματικής συνειδητοποίησης: πρέπει να είμαστε επαγγελματίες για να τιμούμε τίμια τα ελληνικά χρώματα της σημαίας μας!

Μπράβο στον Παναγιώτη Γιαννάκη, μπράβο και στα «παιδιά του». Ο χαρακτηρισμός αυτός τους αξίζει ακροβοδίκαια όσο και τους τιμά με το παραπάνω. Κι όλα αυτά που γράφονται εδώ, δεν έχουν καμία σχέση με το κυριακάτικο αποτέλεσμα, η σημερινή νίκη ήταν από μόνη της ένας τελικός παγκόσμιου αθλητισμού, οφειλούμενος στη χρόνια υπεροψία κι αλαζονεία του δήθεν αμερικανικού ονείρου. Να το πω αλλιώς, νικήθηκε ο αντίπαλος από τα δικά του όπλα.

ΥΓ Και δεν αντέχω αυτές τις, υποτιμητικές κι από τους δικούς μας, σαχλαμάρες για «άμυνα Ρεχάγκελ». Σαχλαμάρες ολκής!

Advertisements

7 thoughts on “Η συντριβή του τυφώνα

  1. Μπραβο σε ολα τα παιδια.Εκαναν πολυ καλη δουλεια.
    Το ερωτημα ειναι γιατι τοσοι Ελληναραδες βγηκαν στους δρομους για να πανηγυρισουν;

  2. Για δες το άρθρο του Στέλιου Μαρκάκη στο Sportime.gr, με το οποίο συμφωνώ 100%:

    http://www.sportime.gr/arthrografia_inside.asp?article_id=1608

    ..ιδίως με την παράγραφο: «Και θέλετε να με πείσετε, δηλαδή, ότι ΟΠΟΥ κι αν γυρίσω το κεφάλι μου, εδώ που τα κάνω όλα αυτά, βλέπω σοβαρότητα, ταλέντο, πείσμα, πειθαρχία, ομαδικότητα, αποτελεσματικότητα, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, καθαρό βλέμμα και πλατύ χαμόγελο, όπως ΕΧΕΙ αυτή η ομάδα;»

    Χαίρομαι όταν δείχνουμε τι μπορούμε να κάνουμε, αλλά λυπάμαι αφάνταστα και οργίζομαι που μένουμε στατικοί και ακίνητοι σαν έλος.

    ..κι από δίπλα οι πολιτικοί να θέλουν ν’ αρπάξουν καμιά ακτίνα φως.. οι ετερόφωτοι..

    Πολύ καλή ανάλυση, αλλά όχι πολύπλευρη:-)

  3. Δεν υποτιμώ την αξία της προσπάθειας και της επιτυχίας των αθλητών μας, αλλά τέτοιες νίκες μόνο σε συμβολικό επίπεδο μπορεί να σχετίζονται με την αίσθηση περηφάνιας που μας έχει καταλάβει. Μην έχοντας ουσιαστικές νίκες (αλλά αλεπάλληλες ήτες) στον στίβο της ζωής, εμείς αξιοποιούμε τις νίκες σε αθλητικά γεγονότα, όταν τις έχουμε κι αυτές, και κρεμόμαστε επάνω τους για να νοιώσουμε λίγο καλλίτερα ως λαός και ως έθνος. Μήπως αυτές οι «νίκες», όμως, μας αποπροσανατολίζουν και λίγο; Μήπως μας εκτρέπουν την όρασή μας από το ουσιαστικό στο συμβολικό; Μήπως μας οδηγούν στην υπερεκτίμηση της αθλητικής νίκης και υποεκτίμηση των άλλων (όχι απαραίτητα) νικών ή μάλλον αναγκαίων επιτευγμάτων που θα βελτίωναν την ποιότητα της ζωής μας;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s