Η Δύστηνος Θεοτοκία του Μηδενός

Ω! Υπέροχα!
αναφώνησα, επιφώνησα, διαφώνησα

θα γράψω κι εγώ ένα ποίημα
μα τι ποίημα; θα το γεμίσω

με ουσιαστικά και ρήματα
επίθετα και επιρρήματα
με πολιτείες και λιβάδια
ποτάμια και θάλασσες

θα το φροντίσω με τη σκέψη μου την τρανή
μα το χάσιμο του χρόνου
του αναγνώστη
ποιος θα το πλερώσει;

[μα δεν με νοιάζει…γράφω
*αφού η έκδοσή του δεν κοστίζει πλέον τίποτα]

είμαι ένας μικρός ποιητής
ουρανού και γης
των σκυλιών
και της κόπρου του Αυγεία

είμαι ένας μικρός ποιητής
που ονειρεύεται να γίνει
σαν τον Σεφέρη
ωσάν να ήταν εγώ

Ω! Υπέροχα!
αναφώνησα, επιφώνησα, διαφώνησα

έγραψα το ποίημα
και τι ποίημα, το γέμισα

με ουσιαστικά και ρήματα
επίθετα και επιρρήματα
με ερήμους και βουνά
ουρανό και γη

το φρόντισα
με την έπαρσή μου
και ξέφυγα
από τον εαυτό του

Advertisements

One thought on “Η Δύστηνος Θεοτοκία του Μηδενός

  1. το ποίημα, ω ποιητά, το ποίημα ξεφεύγει
    διαφεύγει, αποκρύπτεται, ξερνά
    ουσίες δυσαρέστους, αρμονίες ξεκινά
    και λήγει, καταλήγει σε πρισμένα αχαμνά…
    δυο μηδενικά ίσον ένα
    πρόσθεσε και το δικό μου
    το θέλω, βάλε με και μένα,
    να χαρώ τον εαυτό μου!

    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s