Τα λάθη, οι αβλεψίες και οι προχειρότητες στον Κώδικα Ντα Βίντσι – μέρος 1ο

Από σήμερα εγκαινιάζω μια κανούρια κατηγορία στο ιστολόγιο μου που θα αφορά τον Κώδικα Ντα Βίντσι με αφορμή την ταινία που μας έρχεται οσονούπω. Έχω βαρεθεί κι απηυδήσει πια να ακούω και να διαβάζω όλη αυτή τη σαχλότατη παραφιλολογία που αναπαράγει τις πιο απίθανες χοντράδες που έβγαλε αυτό το βιβλίο. Κάθε μήνα βγαίνει από ένα βιβλίο με δήθεν “αποκωδικοποιήσεις”, τα περιοδικά του κώλου μεταφυσικού περιθώριου ασχολούνται συνέχεια για να βγάλουν κι αυτά τα λεφτά τους και η χριστιανική προπαγάνδα εξυπηρετείται μια χαρά από την αρνητική διαφήμιση. Αρχινάμε λοιπόν με το σημερινό μακρυνάρι που ελπίζω να σας διασκεδάσει πριν πιάσουμε τα πιο σοβαρά θέματα.

 

Όπως διάβαζα τον πλουσιοπάροχο Κώδικα Ντα Βίντσι, σημείωνα πολλές φορές λεπτομέρειες που είχαν εξάψει το ενδιαφέρον μου καθώς κάποια σημεία ήταν τραβηγμένα, άλλα τέθηκαν υπό αμφισβήτηση και άλλα έλεγαν λιγότερα, εντελώς μονοδιάστατα από αυτό που τους αναλογούσαν στην πραγματικότητα. Στα Απόκρυφα του Κώδικα Ντα Βίντσι του Νταν Μπερστήν, που είναι πραγματικά πολύ διαφωτιστικό και χρήσιμο βιβλίο αν σας αρέσει η θρησκειολογία, υπάρχει ένας εξαιρετικά πολύτιμος κατάλογος του Ντέηβιντ Σούγκαρτς με περισσότερα τέτοια στοιχεία τα οποία έχουν εντοπίσει πολλοί αναγνώστες. Επιλέγω μερικά από αυτά – που είναι σχεδόν όλα σύμφωνα με τις δικές μου επισημάνσεις – προσθέτω κάποια άλλα και τα παρουσιάζω με τις δικές μου παρατηρήσεις.

 

Για αρχή, ξεκινάω με μια ενοχλητική παρανόηση που διατρέχει όλο το βιβλίο. Ο Νταν Μπράουν αποκαλεί συχνά τον πίνακα του Λεονάρντο ως Μόνα Λίζα, εκτός από Τζοκόντα, θέλοντας να αποδώσει κάποιες προθέσεις στον ζωγράφο που δεν είναι επί του παρόντος να τις αναλύσουμε. Αυτό είναι παντελώς λάθος, ο Λεονάρντο ουδέποτε έδωσε όνομα στο διάσημο πίνακα, πόσο μάλλον που η ονομασία Μόνα Λίζα αποδώθηκε πολύ μεταγενέστερα από το θάνατό του. Ακριβώς η ίδια περίπτωση με τη διάσημη Σονάτα του Σεληνόφωτος του Μπετόβεν, που ο συνθέτης της δεν την ονομάτισε ποτέ έτσι.

 

ΣΕΛ 29: (σ.σ. το μήνα Απρίλιο) …το ψυχρό αεράκι ευωδίαζε γιασεμί.

Ωραία και χαριτωμένη η εικόνα αλλά, όπως παρατήρησε ο Σούγκαρτς, το γιασεμί είναι καλοκαιρινό φυτό, ανθεί τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Ε, δεν το γνωρίζουμε κι εμείς οι Έλληνες ως το κατεξοχήν μεσογειακό φυτό; Ακόμη και η ποίησή μας βρίθει από τις αμιγώς καλοκαιρινές τους ευωδίες. Κλαδεύεται τον Φεβρουάριο, βγάζει φύλλα τον Μάρτιο-Απρίλιο και τα άνθη αναπτύσσονται από τα τέλη Ιουνίου τουλάχιστον.

 

ΣΕΛ 32: …ένας επισκέπτης (σ.σ. στο μουσείο του Λούβρου) θα χρειαζόταν πέντε βδομάδες για να δει με την ησυχία του τα 65.300 έργα τέχνης που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο αυτό…

Τρέλα! Πιάστε κομπιουτεράκι και πάμε. Διαιρούμε τον αριθμό των έργων με το πέντε και μετά με το δώδεκα – το χρονικό διάστημα σε μέρες και ώρες μέσα στις πέντε βδομάδες όπου θα μπορούσαμε να πούμε σε λογικά πλαίσια ότι μένει ανοιχτό ένα μουσείο. Μέσα σε δώδεκα ώρες σε καθημερινή βάση, θα έχετε δει 1088,33 εκθέματα και σε κάθε λεπτό αντιστοιχούν 18,33 εκθέματα. Τη Μόνα Λίζα θα την ευχαριστηθείτε μόλις για 3 δευτερόλεπτα και 27 δέκατα. Με την ησυχία μας, έτσι; Ο Σούγκαρτς το υπολογίζει διαφορετικά: «αν ξοδεύατε, κατά μέσο όρο, ένα λεπτό για κάθε έργο τέχνης και δεν κοιμόσασταν, και πάλι θα σας έπαιρνε 45 ημέρες των 24 ωρών έκαστη». Πάντως, μας πληροφορεί ότι στην πραγματικότητα το μουσείο του Λούβρου εκθέτει σε δημόσια θέα «μόνο» τα 24.400 έργα! Με το δικό του σκεπτικό, με ένα λεπτό στη διάθεσή μας για δούμε κάθε έργο, εύκολα υπολογίζουμε ότι θα μας έπαιρνε σχεδόν 17 μέρες με 24 ώρες έκαστη. Αν αντέχουμε κάθε επίσκεψη σε 4 ώρες, θα μας πάρει συνολικά 101,3 ημέρες, δηλαδή 14,5 βδομάδες!

 

ΣΕΛ 37: …κατόπιν ρητής εντολής του Προέδρου Μιτεράν, η (σ.σ. γυάλινη) πυραμίδα στην είσοδο του Λούβρου είχε κατασκευαστεί από 666 υαλοπίνακες

Κάθε εχέφρων άνθρωπος που ξέρει που του πάνε τα τέσσερα και σκέφτεται λίγο παραπάνω από την παθητική πληροφόρηση που σερβίρουν διάφοροι μαλάκες απατεώνες, σκυλοβαριέται να αντικρούει το μέγεθος αυτής της απύθμενης ανοησίας που αναπαράγεται παντού στο διαδίκτυο και στα περιοδικά του κώλου μεταφυσικού περιθώριου. Παραθέτω τη διευκρίνιση του Σούγκαρτς – αν κι εγώ το γνώριζα προ πολλού ψάχνοντας το θέμα: «επικοινωνήσαμε με το γραφείο του αρχιτέκτονα, του φημισμένου Ι.Μ. Πέι. Κάποια εκπρόσωπος μας είπε ότι η πυραμίδα περιέχει 698 υαλοπίνακες …η αντίληψη πως ο Πρόεδρος Μιτεράν προσδιόρισε τον αριθμό των υαλοπινάκων, δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα». Τελεία και παύλα. Εκτός κι αν μπορεί κάποιος όταν πάει Παρίσι, να μας τους μετρήσει επί τόπου. Αν το κάνει θα βρεθεί μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση: πως διαιρούμε το 666 με το 4 που είναι οι πλευρές της πυραμίδας; Τον τετραγωνίζεις τον κύκλο ή δεν τον τετραγωνίζεις τώρα; Μήπως υπάρχει και λύση για την τριχοτόμηση της γωνίας και δεν την ξέρουμε;

 

ΣΕΛ 58: …η πεντάλφα συμβολίζει το θηλυκό μισό όλων των πραγμάτων…σύλληψη την οποία οι μελετητές της θρησκευτικής ιστορίας ονομάζουν «ιερό θηλυκό» ή «Μεγάλη Θεά». Αληθεύει;

Αχ βαχ! Ο Σούγκαρτς απαντά: «Όχι. Η πεντάλφα συμβολίζει το αρσενικό και το θηλυκό μαζί, ακριβώς όπως το γιανγκ και το γιν». Άντε βγάλτε άκρη.

 

ΣΕΛ 59: Πάλι η πεντάλφα: «τα σύμβολα είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά στο χρόνο, όμως το νόημα της πεντάλφα αλλοιώθηκε από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία κατά τα πρώτα χρόνια της συγκρότησής της».

Όχι ακριβώς. Η πεντάλφα, ουσιαστικά είναι αποτροπαϊκό σύμβολο κι όχι δαιμονικό. Στη Σολομωνική διαβάζουμε πως η πεντάλφα του Σολομώντα είναι ένα δαχτυλίδι που αποσκοπεί στην υποταγή των δαιμόνων. Ο Μέγας Κωνσταντίνος είχε την πεντάλφα στη σφραγίδα και το φυλαχτό του, μαζί με το σύμβολο ΙΧΡ. Ανακαλύπτω πως στη Ρόδο χρησιμοποιούσαν την πεντάλφα για να προστατεύουν τις λεχώνες από τις κακές νεράιδες. Οι Πυθαγόριοι έβλεπαν την πεντάλφα ως σύμβολο αιωνιότητας και τη βρίσκουμε χαραγμένη σε πολλά νομίσματα, από τη Μυσία μέχρι τις Ινδίες. Όπως αντιλαμβανόμαστε, η πεντάλφα είναι θετικό σύμβολο. Η δαιμονοποίηση της πεντάλφας είναι φρούτο του 20ου αιώνα, το Χόλυγουντ, τα περιοδικά του κώλου μεταφυσικού περιθώριου, κάτι ηλίθιοι συγγραφίσκοι και οι χριστιανοί φονταμενταλιστές την έχουν ξεφτιλίσει εντελώς.

 

ΣΕΛ 60: «Ως φόρο τιμής στη μαγεία της Αφροδίτης, οι Έλληνες χρησιμοποίησαν τον κύκλο της στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων τους…»

Κάνει δύο χοντρά σφάλματα για να πει ένα σωστό πράμα από τη λάθος πλευρά του. Κατ’ αρχήν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν αφιερωμένοι στο Δία κι όχι στην Αφροδίτη, αυτό είναι το κραυγαλέο λάθος που εντοπίζει κανείς. Το δεύτερο και κρυμμένο λάθος είναι πως οι πέντε ομόκεντροι κύκλοι είναι δημιούργημα του Πιερ ντε Κουμπερτέν και δεν έχουν ελληνική «προέλευση». Η Λένι Ρίφενσταλ, η διαβόητη προπαγανδίστρια των ναζί, ήταν αυτή που έβαλε να χαράξουν σε μάρμαρο τους ολυμπιακούς κύκλους και τους συνδύασε κατάλληλα με τις λήψεις της στα ολυμπιακά ντοκυμαντέρ της.

Με την Αφροδίτη τι γίνεται; Αυτό είναι ένα εμμέσως σωστό που λέει. Κι αυτό αφορά καθαρά αστρονομική παρατήρηση, επειδή έχει σχέση και με την πεντάλφα που αναφέρεται στις προηγούμενες σελίδες. Οι αρχαίοι Έλληνες παρατήρησαν πως οι ενενηνταεννέα σεληνιακοί κύκλοι συμπίπτουν με μια οκταετία – δύο ολυμπιάδες, δεν χρησιμοποιούσαν τις δεκαετίες όπως εμείς σήμερα αλλά τον οκταετή κύκλο. Αλλά, την ίδια οκταετή περίοδο, η Αφροδίτη συμπληρώνει πέντε συνοδικούς κύκλους που σχηματίζουν μια ακανανόνιστη πεντάλφα στον ουρανό. Αλλά, δεν έχει άμεση σχέση με την Ολυμπιάδα, είναι μια παρατήρηση που ταιριάζει μόνο από σύμπτωση στην επινόηση του Κουμπερτέν, ο τελευταίος ήθελε να συμβολίσει τα πέντε βασικά ολυμπιακά αγωνίσματα, όχι το συνοδικό κύκλο της Αφροδίτης. Όπως και σύμπτωση είναι η παρατήρηση πως σε οκτώ χρόνια, η Αφροδίτη κάνει πέντε συνοδικούς κύκλους. Όλα αυτά που αναφέρει ο Νταν Μπράουν είναι καθαρά αριθμολογία της χειρίστου μορφής.

 

Συνεχίζεται στο επόμενο

 

Advertisements

7 thoughts on “Τα λάθη, οι αβλεψίες και οι προχειρότητες στον Κώδικα Ντα Βίντσι – μέρος 1ο

  1. Μόνο εγώ δεν το έχω διαβάσει το βιβλίο; Τελοσπάντων. Μου αρέσει πάντως που έμεινες σε αυτά τα λάθη του βιβλίου, τα πιο… ανθρώπινα!

    Θα βαριόμουν να διαβάσω αναλύσεις για το αν ο Χρισός έκανε αυτό ή το άλλο ή για το ποια ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή ή Κασσιανή κτλ κτλ κτλ…

    Μου αρέσει και εμένα να βρίσκω λάθη σε βιβλία, αν και ποτέ δεν τα σημειώνω! Ίσως θα έπρεπε τώρα που το σκέφτομαι!

  2. Τα πιο πολλά λάθη είναι όντως τα «ανθρώπινα» όπως λες, δες και το επόμενο που μάζεψα και τα λιγότερο «ανθρώπινα». Πάντως, έχω την απορία για τους επιμελητές του βιβλίου: αυτοί δεν τα είδαν πόσο κραυγαλέα ήταν;

    Πάντως, στα επόμενα ποστ θα ασχοληθώ με τα «ανόητα» παρά τα ανθρώπινα. Δεν έχω σκοπό να αναλύσω για το ποια ήταν η Μαγδαληνή κ.ο.κ. αλλά να επισημάνω τις αντιφάσεις, τις παρερμηνείες και τις προπαγάνδες. Δεν μπορώ να αποδείξω με ασφάλεια λ.χ. αν όντως υπήρξε η όχι ο Ιησούς, αλλά απεχθάνομαι την ανοησία. Αυτό θα δείξω στα επόμενα ποστ.

  3. Το αιγυπτιακό γιασεμί είναι φουλ στα άνθη και τις ευωδιές από το Μάρτη. Ηδη, αυτό που είχα ψωνίσει τέλη Μάρτη ανθισμένο και μυρωδάτο, βρίσκεται στο μπαλκόνι μου. Το αγόρασα όταν είδα εκείνο που, ολάνθιστο και ευωδιαστό, βρίσκεται στην αυλή του ταβερνείου της γειτονιάς μου. Υπολόγισε.. τέλος Μάρτη το αγόρασα, καναδυο βδομάδες πριν είδα εκείνο που με ενέπνευσε να το αγοράσω.. Μάλλον το γιασεμί του κώδικα ήταν αιγυπτιακού τύπου, που έχει μια ισχυρή πιπεράτη ευωδιά και απλώνεται σε μεγάλη έκταση, όχι σαν το κοινό δικό μας που πρέπει να βρίσκεσαι αρκετά κοντά για να το μυρίσεις.

    Μέχρι το γιασεμί έφτασα σήμερα, αργότερα θα προχωρήσω παρακάτω…

    🙂 σμουτς!

  4. Δεν ξερω αν ειναι αφελες το ερωτημα αλλά για ποιο λογο μιλάμε για λαθη, οταν προκειται για μυθιστορημα;
    Ο Dan ειπε να ανακατεψει λιγο ιστορια, θεωριες συνωμοσιας και ό,τι αλλο του κατεβηκε για να δημιουργησει μια ιστορια ευπεπτη.
    Τα λαθη ως ορος δεν ξερω αν υφιστανται για το συγκεκριμενο βιβλιο (το οποιο δεν εχω διαβασει).

  5. Ροδιά, λογικό είναι αυτό που λες αφού ανθίζει το γιασεμί νωρίτερα στα ζεστά κλίματα. Εδώ μιλάμε για Παρίσι! Το γιασεμί θέλει ζεστό καιρό για να ανθίσει!

  6. Alkisti

    Συμφωνώ πως όταν μιλάμε για μυθιστόρημα τα λάθη έχουν λιγότερη σημασία. Μα εδώ μιλάμε για μια ολόκληρη βιομηχανία ψεύδους και προπαγάνδας, όχι για λογοτεχνία! Περιοδικά, εκπομπές, βιβλία και δεν ξέρω άλλο τι, με αποκορύφωμα την ταινία που έρχεται, μας έχουν φέρει σε παραζάλη με τον απαράδεκτο ιστό συνομωσιολογίας που στήνουν. Είπε ο Αθήναιος στο άλλο ποστ πως το βιβλίο το έχουν πάρει πολύ στα σοβαρά. Εγώ αυτό θέλω ακριβώς να καταρρίψω, το γελοίο του πράγματος που πρεσβεύει υποκριτικά ως αληθοφάνεια ο Κώδικας Ντα Βίντσι.

  7. «Αλλά, δεν έχει άμεση σχέση με την Ολυμπιάδα, είναι μια παρατήρηση που ταιριάζει μόνο από σύμπτωση στην επινόηση του Κουμπερτέν, ο τελευταίος ήθελε να συμβολίσει τα πέντε βασικά ολυμπιακά αγωνίσματα, όχι το συνοδικό κύκλο της Αφροδίτης.»

    Οι ολυμπιακοί κύκλοι δεν αντιπροσωπεύουν τα 5 βασικά αθλήματα, αλλά τις 5 ηπείρους, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να είναι συμβολικά ενωμένοι. Μπλε για την Ευρώπη, πράσινο για την Ωκεανία, κόκκινο για την Αμερική, μαύρο για την Αφρική και κίτρινο για την Ασία, με την έννοια ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα από τα χρώματα αυτά στην σημαία της κάθε χώρας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s