Αν ακούς Θεοδωράκη στα νιάτα σου, είσαι δεξιός στα γεράματα

Τάδε έφη Michel Liapis εις δελτιάριο ειδήσεων (ενθυμούμαι μάλλον εις την γαλανομάτα ξανθοστεφούσα θεά), με αφορμήν τον τραγέλαφο των υβριστικών συνθημάτων κατά του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και προς υπεράσπισις του συντέκνου ΥΠΠΟ και των συναυτώ ΟΝΝΕΔίτων του:

«Σιγά τώρα, κι εγώ στα νιάτα μου είχα μακριά μαλλιά, μούσι, άκουγα Μίκη Θεοδωράκη και μου άρεσε ο Αλλιέντε»

Ούδ’ έχει ανάγκην να προσθέσει τινά εξομολογήσεων υψίστου εγκεφαλ(λ)ικής ενάργειας και ηθικής καθαρότητος παρά μόνον πρωτίστως, κι όσον επέτρεπε ο προσφερόμενος προς τοιούτον τηλεοπτικός χρόνος, προσέτρεξε εις σύντομον αφορισμόν – ωσάν την διάρκεια ζωής τυφλόμυγος – της αύτης ελαστικής ηθικής του και με εμβριθή απαξίωσις προς τη νεανικήν αποκοτιά του, να συντάσσει ομοιοτρόπως και με προσιδιασμόν τον Μίκην Θεοδωράκην με τας βωμολοχίας εκείνας εναντίον προβεβλημένων πολιτικών αρχηγών και στελέχη των αντιπάλων του κομμάτων και γομάριων. Η στάσις τοιαύτη προδίδει έναν έξοχον – όσον και υφέρποντα – αυτοβουρδουλισμόν εν είδει χαρωπής αυτοκριτικής δια τα σφάλματα στα οποία υπέπεσεν ωσαύτως εις νεανικά ιδεολογικά ξεστρατίσματα και (αντι)αισθητικαί αμαρτίαι, αύτες προδηλούσι τον κατοπινόν μέγιστον ανήρ της πολιτικής του λεκτικού μπραντεφαίρ και της δεξιάς ευεπιφορίας. Ιδίω τινί τρόπω που εικοσαετής νεανίας πιστός εις τον Μέγα Τιμονιέρη Μάο, ηγοράζει εις τα σαράκοντα έτη του αυτοκίνητον Μερσένδες εξυπηρετώντας τον καπιταλισμόν.

Μην γελήτε. Και προπάντων, μην ειρωνεύεσθε τοιούτον κρυπτόμενοι οπισθίως εκ της οθόνης του υπολογιστού. Το ηθικόν δίδαγμα αύτης της ιστορίας εκπορεύεται από της διαδικασίας εκ του πρώιμου δασύτριχου νεανία προς τον σημερινόν υπέρλαμπρον πολιτικόν αστέρα με τας γαλλικάς ανταύγειας της συμπεριφοράς του. Όπερ και το σημαίνον της πράξεως και των δηλώσεων τοιαύτων αποτελεί ελάσσων εις μέγεθος οδηγόν αναρριχήσεως εις τα ύψιστα πολιτικά αξιώματα διαμέσω της προοδευτικής οδού που λέγει πως δοκιμάζοντας τας βλαβεράς ουσίας εκείνας που ταξειδεύουν τον εγκέφαλο εις τόπους απατηλούς κι ονειρικούς μανθάνεις εις την συνέχεια ίνα τι αποφεύγωσι να επαναληφθούν τοιαύτα τα δυσάρεστα νεανικά ανομήματα.

Εν τ’ άλλα, τοσούτως έχει δίκαιον ο Michel Liapis.

2 σκέψεις σχετικά με το “Αν ακούς Θεοδωράκη στα νιάτα σου, είσαι δεξιός στα γεράματα

  1. Το ηθικόν δίδαγμα είναι πως όλοι τελικά σφάλλουν κάποια στιγμή στη ζωή τους.. και το Μίκη (πα’ όλο που πήρε τα λόγια του πίσω) εκείνα τα τανκς ακόμα τον ισοπεδώνουν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s