Μικροψυχίας και Κακότητος Εγκώμιον

μια μικρή υφολογική παραλλαγή στο Μονόλογο Ευαίσθητου του Εμμανουήλ Ροΐδη

Μεγάλη δυστυχία είναι να έχη κανείς πολύ καλήν ψυχήν. Το ηξεύρω εκ πείρας διότι μ’ έκαμεν ο Θεός πάρα πολύ κακόκαρδο. Δεν ημπορώ να ιδώ άνθρωπο να ελεημονεί και να ηγάπα το πλησίον του. Ποσώς μάλλον, να ήναι περισσότερο ευτυχής από εμέ. Αν τύχη ν’ αποθάνει γνώριμός των, εγώ πρώτος θ’ ανοίξω οίνον καμπανίτη και θα γελώ εν μέσω θλίψης και οικτιρμών. Αι συγκινήσεις δεν μ’ επηρεάζουν θετικώς, τουναντίον μου φέρουν ανείπωτην χαιρεκακία και κακοδαιμονία. Δεν ημπορώ να βλέπω ανθρώπους ευγενικότερους κι εξυπνότερους από εμού, πιο εύμορφους κι υγιείς από το μίζερο σαρκίο μου, το οποίο περιφέρω στους δρόμους ωσάν ο εβραίος Σάυλωκ εν τη Βενετία. Η ευαισθησία μού ήναι ελάττωμα και την αναισθησία μου την ενοιώθω ως χαρμόσυνος μουσική. Μου ηφαίνετο αδιανόητον να ξεδιπλώσω εις τους συνομιλητάς μου κάθε χάριν του εαυτού μου, αφού ο εαυτός μου χωρεί τόσο ολίγη ψυχήν από την ιδικήν μου, όπου μόνο η ασχήμιαν βρίσκει θέση εντός μου και οι χάρες απολείπουν. Αι αρεταί που προσιδιάζουν στον άνθρωπο ευωχίαν και καλοσύνην μού ήναι εξαιρετικώς απεχθείς. Εξ όσων ηυτύχησα εις την ζωήν μου, ήτο να βλέπω την δυστυχίαν του άλλου. Ο συνάνθρωπος ως λέξις μου φέρνει βδελυγμίαν κι εξεμό. Όστις λέγει ως αγαπημένον του ρητόν το «ηγάπα το πλησίον σου», του ανταπαντώ με περίσσιον ζήλο κι ανείπωτην χαρά, «εκοπρησάτο η φοράς εν αλωνίω».

Δεν δύναμαι να ευτυχήσω ουδέποτε εις γάμους και δεξιώσεις, αντιθέτως αι νεκρικαί πομπαί και αι καταβάσεις των φέρετρων εις τους λάκκους των νεκροταφείων αγάλλουν εις την μισητήν και σκοτεινή ψυχήν μου. Δεν δύναμαι να νοιώσω ούτε μιαν σταλαγματιά συμπαθείας και οίκτου εις άρρωστον ή φτωχόν άνθρωπο, αντιθέτως του εύχομαι από τα βάθη της σκληρής καρδίας μου ούτω να αποθάνη μιαν ώραν αρχύτερα. Ουδέποτε τείνω ευήκοον ους εις ικεσίας και λυγμούς, το μόνον που καταφέρνουν είναι να μελανιάζουν ακόμην περισσότερο την ήδη μαύρην ψυχήν μου. Κι αποφεύγω τας ευσυγκινήσεις των γυναικών, διότι με ηναγκάζουν στο να προσεταιριστώ το ρόλον του Τζακ του Αντεροβγάλτου, πράγμα ασύμφορον δια το ποινικό μητρώον μου.

Η κακίαν μου διάγει έμπλεως το βίο του εις τας σκοτεινάς πτυχάς μου κι αναθρέφετο μετά επιμέλειας δια το πικρόν γευστικόν κάρπισμά της, ωσάν η σπορά του Διαβόλου εις την μήτρα της Ρόζμαρυ. Αι απολαυστικότεραι σελίδες που ηγάπα ο βδελυρός εαυτός μου ήναι να αναγνώσκω τα μελανότερα σημεία της Βίβλου, ήτοι η οργή του Θεού επί δικαίων και αδίκων και την γαργαλιστικήν Σταύρωσις του Κυρίου Ημών. Κατευχαριστιέμαι πολλαπλώς με την θυσίαν της κορασίδος Ιφιγένειος διότι ήτο απλώς αγνώα παιδίσκη και εξαίσιαν αξίαν είχε ο θαυμαστά ανόσιος θάνατός της. Με εσυγκίνει, με όσον περίσσιον βάθος διαθέτω εντός μου, ο χαρακτήρας του Σάυλωκ στον Έμπορον της Βενετίας του Σαικεσπήρου, ηπροσπαθώ μάλιστα να του ομοιάσω παντοιοτρόπως και να αποζητώ από κάθε ευτυχήν άνθρωπον μιαν λίβρα κρέας εκ του φθονερού σαρκίου του.

Ηξεύρω ό,τι η ρυπαρότης μου ήναι αποκρουστικήν δια την ανεπίληπτην ευαισθησίαν σας, ηγαπητέ αναγνώστα. Δεν εγυρεύω τας επευφημίας αλλά την ικανοποίησην μου δια την έμφυτον επιθυμία μου να ραπίζει εσέ η ατυχίαν. Ηγαπώ τις διενέξεις εις τας τηλεοπτικάς εκπομπάς, ειδικότερα επί του πραγματικοφανούς παιχνιδιού Ιστορία Δόξης, πεδίον λαμπρό, και επιθυμώ να ομοιάσω του Περικλέους αυτού, παιδίον λαμπρό με το άφωνον αριστείδιον κάλλος και τα έμπλεα εις την μοχθηρίαν των πράσινα όμματά του. Η αξιοθαύμαστος δε ερμηνεία του Αντώνιου Χόπκινς εις το ρόλον του Κανίβαλλου Λέκτορα αποτελεί κατ’ εμέ ορόσημον και δικαίωσις του είδους μου. Και ακροτελεύτια επιθυμίαν μου, πριν σφαλίσω οριστικώς τα όμματά μου εις το μάταιον ευτυχήν τούτο κόσμο, ήναι να σας ιδώ όλους να ψοφήσετε προ εμού.

(Μια απολογία: προσπάθησα όσο μπορούσα να μείνω κοντά στο πνεύμα του Εμμανουήλ Ροΐδη αλλά οποιεσδήποτε γραμματολογικές αστοχίες στη γλώσσα της καθαρεύουσας, που βρίθουν ακόμη στο κείμενο λόγω δικής μου άγνοιας κι ελάχιστης πρακτικής εμπειρίας στη γλώσσα του Ροΐδη, εννοείται πως βαραίνουν αποκλειστικά εμένα. Κάθε παρατήρηση, υπόδειξη και διόρθωση, είναι ευπρόσδεκτη. Κι επιπλέον, να μου συγχωρήσετε που στο κείμενο χαίνει ως πληγή η απουσία του πολυτονικού: σκόπιμα δεν έβαλα πολυτονικό καθώς διαπίστωσα με δοκιμές σε άλλους υπολογιστές – φίλων και ίντερνετ καφέ – πως το UTF-8 Unicode δεν έχει πάντα θετικό αποτέλεσμα όσο χρησιμοποιείτε τον άθλιο Internet Explorer. Mozilla Firefox και πάλι Mozilla Firefox! Και το γαμώτο είναι ότι δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω άνω τελεία, αφού φρόντισε η Microsoft πριν από εμάς να κάνει δύσχρηστη, κι απαγορευτική για το διαδίκτυο, τη χρήση της. Είμαι οπαδός της άνω τελείας, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;).

Advertisements

5 thoughts on “Μικροψυχίας και Κακότητος Εγκώμιον

  1. Εάν το πρόβλημα της μοχθηρίας του κειμένου υμών, αγαπητέ Λαπούτιε, δύναται να βελτιωθεί -προς την αντίθετον κατεύθυνσιν εννοείται- δια μιας πτωχής πλην τιμίας άνω τελείας, ιδού αύτη: ° ωραία ωραία και ολοστρόγγυλη°°°°°°°
    πατάτε απλώς Alt+Ctrl+0 (μηδέν)

    ή, αν τη θέλετε συμπαγεστέραν, ημπορείτε να εγγράψητε το κείμενόν σας εις το γουόρδιον και να την κάνετε ινσερτίαν (εκ των συμβόλων) εκεί και κατόπιν, με κόπιον εντ πάστιον να το μεταφέρητε το κείμενον ύστερα εντός του διαδικτύου. Κομπρενέ?

    Εύχομαι εις το επόμενον πόνημά σας να γέμη άνω τελειών, να είναι πλήρες άνω τελειών, τουτέστιν… ανωτέλειον! Ευπειθώς, κλπ κλπ

    °°°°°°°°°°°°°°°°:-)°°°°°°°°°°°°°°°°°

    Δια τον σχολιασμόν αυτού τούτου του πονήματος, αναμείνατέ με επανερχομένην λίαν συντόμως.

    ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΒΡΕΕΕΕΕ!!!!!!!!!!!!!!!!:-)))))

  2. ?ρα?ο!

    Π?ντως, γι? τ?ν ?νω τελε?α, πληκτρολογε?τε: Alt+0138 (0,1,3,8, ?π? τ? ?ριθμητικ? πληκτρολ?γιο, μ? πατημ?νο Alt).

    (?σο γι? τ? πολυτονικ? πληκτρολ?γιο, ?κε? ? ?νω τελε?α ε?ναι Alt+Shift+} ? κα? ε?ναι διαφορετικ?ς χαρακτ?ρας ?π? τ? Alt+0138 !)

    Συμφων?, π?ντως, ?τι ? ?νω τελε?α ε?ναι πολ? σ?ξυ σημε?ον στ?ξεως? ?ν πο?με, ?μως, κα? τ? ?χει γρ?ψει ? Ντ?νος Χριστιαν?πουλος γι? τ? ?μ?γα μ? ?πογεγραμμ?νη…, ?, τ?τε ?σως τ? πολυτονικ?ν ?ποκτ?σει, ?πιτ?λους, πραγματικ? πολλο?ς ?παδο?ς!

  3. Λυπάμαι, αλλά εδώ ούτε το Firefox μάς σώζει (δεν ξέρω γιατί, θα χρειαζόταν να δούμε το συγκεκριμένο template). Λυπάμαι, πάνω που ανέλυα ποιητικόν τι στιχούργημα διά το ωμέγα-υπογεγραμμένη, επενέβη μονοτονικός δάκτυλος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s