Πόσο κοστίζει (και στην ψυχή ακόμη) μια παρέλαση;

Σήμερα σταμάτησα το ιπτάμενο νησί στη Θεσσαλονίκη κι έβλεπα από ψηλά μια μαθητική παρέλαση, συντεταγμένα όσο μπορούσαν για την ηλικία τους τα παιδιά. Καμάρι οι γονείς, το κοινό και οι αξιωματούχοι. Πέραν του πολυσυζητημένου θέματος και θεάματος για το αν η μαθητική παρέλαση είναι χρήσιμη ή όχι, σκέφτομαι μια άλλη παράμετρο. Πόσο κοστίζει σε ένα παιδί να παρελάσει; Πρέπει να ντυθεί κατάλληλα, άσπρο πουκάμισο ή μπλούζα, σκούρο παντελόνι, μαύρα παπούτσια. Θα μου πείτε σιγά το ζήτημα, οι γονείς ούτως ή άλλως πληρώνουν, αλλά όσοι ήμαστε γηραιότεροι, θυμόμαστε ότι αυτά κόστιζαν αρκετά λεφτά, σημαντικές θυσίες από το πενιχρό μισθό του πατέρα διότι κανείς γονιός δεν επέτρεπε στο παιδί του να εμφανιστεί ενδυματολογικά κατώτερος των άλλων. Ακόμη και σήμερα, λογαριάζουν πολλοί πως μέχρι και 100€ θα ήταν απαραίτητα για την πολυτελή ένδυση – γνωρίζω οικογένειες με 2 και 3 παιδιά που ζουν με 800€ μηνιαίως. Τόσα έδωσε, 100€, ένας φίλος για τον κανακάρη του προκειμένου να μην εξευτελιστεί δημοσίως με κινέζικα ρούχα και τον ρώτησα «γιατί ρε συ αφού δεν είσαι κάνας υπερπατριώτης που ξεπουλιέται στη μόδα του εθνικισμού». Με αποστόμωσε λέγοντας πως ο γιός του τού είπε πως από το σχολείο θεωρούσαν «υποχρεωτική» τη συμμετοχή του (ψέμα πλέον αυτό, δεν ισχύει πια η υποχρεωτική συμμετοχή αλλά τι να πει κανείς για τους υπερπατριώτες επαγγελματίες πλύστες συνειδήσεων) αλλά το σημαντικότερο είναι πως τελικά ο κανακάρης ζήλευε που οι συμμαθητές του θα παρέλαυναν κι αυτός πιθανόν όχι. Ένιωθε ντροπή αν δεν πήγαινε κι αυτός μαζί τους. Και με το δίκιο του, όσοι δεν χάσαμε την αίσθηση του να είσαι παιδί το γνωρίζουμε καλά αυτό το άσχημο συναίσθημα του να μην μπορείς να συμμετάσχεις στην ομάδα – ή στην αγέλη, όπως το πάρει κανείς.

Μάλιστα. Αν επιμένουν να θέλουν οι πλύστες συνειδήσεων υποχρεωτική τη συμμετοχή των παιδιών, να πληρώνει το κράτος την ένδυσή τους! Να τους δίνουν ακόμη και κινέζικα να φοράνε! Αλλά τι να πει πια κανείς. Στην Ελλάδα είσαι ότι ντύνεσαι από την Ερμού κι όχι πόσο πιστεύεις στο έθνος στο μνημέιο του Αγνώστου Στρατιώτη. Εκεί έχουν καταντήσει οι μαθητικές παρελάσεις, να μην διαφέρουν από μια πασαρέλα. Την πασαρέλα για μεσήλικες που οφθαλμολαγνούν παιδάκια.

Και τελικά, δεν καταλαβαίνω τι είναι βολικότερο για έναν που είναι υπέρ της μαθητικής παρέλασης. Να οφθαλμολαγνεί το σώμα ή την ψυχή; Το να επικεντρώνεσαι αποκλειστικά στο σώμα είναι διαστροφή. Με τον ίδιο τρόπο που είναι διαστροφικό να βηματίζεις αυτάρεσκα σαν τη ναζιστική χήνα και το greekturkamerican psycho εθνικισμό. Με την ψυχή όμως βρίσκεις την ατραπό της ηδονής και ταυτόχρονα της αθωότητας. Κάτι ήξερε ο Τόμας Μαν που στο Θάνατο στη Βενετία (πολύ πριν το πάρει ο Λουκίνο Βισκόντι και το αποτελειώσει με ανούσιες παιδεραστικές υπόνοιες – το κλασικό μειονέκτημα του κινηματογράφου που προσπαθεί να συνοψίσει σε εικόνες ένα μεγάλο λογοτεχνικό έργο και το αποτέλεσμα είναι να το παρερμηνεύει, συνήθως άθελά του όταν υπάρχουν οι καλές προθέσεις) ήθελε το μεσήλικα πρωταγωνιστή και ξεπεσμένο συγγραφέα να αναζητά την χαμένη παιδική του αθωότητα μέσω του 14χρονου Θαδδαίου. Το φινάλε είναι εκπληκτικό. Το alter ego του Τόμας Μαν ψυμμιθιώνεται κατάλληλα από έναν κουρέα για να δείχνει πιο νέος, επιθυμούσε να προσεγγίσει πιο κοντά στον Θαδδαίο και ουσιαστικά στη δική του χαμένη αθωότητα. Φευ όμως, η ειρωνία είναι ό,τι το γελοίο μακιγιάζ του έλιωσε από τον ιδρώτα που έρεε εξαιτίας του καυτού βενετσιάνικου ηλίου και η ασθένεια που κυοφορούσε μέσα του σιωπηλά στη Βενετία, τον κατέβαλε θανάσιμα.

Αν τώρα βάζαμε στη θέση του έναν θεατή της μαθητικής παρέλασης να παρελαύνει, δεν θα ήταν γελοίο το θέαμα; Είμαι βέβαιος πως θα προλάβαινε να πεθάνει από ντροπή παρά από την αλά Τόμας Μαν «βενετσιάνικη» ασθένεια του εθνικισμού. Όλα κι όλα, η παρέλαση μια πασαρέλα.

ΥΓ. Αγαπητέ μου Πάνο που υπηρετείς στη Μυτιλήνη, μην αγχώνεσαι. Κάνε την αυριανή στρατιωτική παρέλαση και μετά γράφτους όλους στα @@ σου. Μην τους γράφεις ποτέ πριν, διότι το εγωκεντρικό σου σύστημα δεν είσαι εσύ, αλλά ΟΛΟΙ οι άλλοι συνολικά, οπότε ψιλοχαμένος θα βγεις στην κόντρα. Αλλά παρηγορήσου ότι είσαι κερδισμένος ως άνθρωπος που σκέπτεται με αυτοτέλεια για να διαφωνεί, κι όχι σαν μυρμήγκι που θέλει να σηκώσει ανεπιτυχώς την παντιέρα της επανάστασης επειδή είναι απλά μυρμήγκι… Κι αυτό ξέρεις γιατί; Διότι υγειαίνεσαι όταν σκέπτεσαι για πάρτη σου κι όχι όταν σκέπτεσαι ότι σου επιβάλλεται από κόντρα για την κόντρα (το στάνταρ λάθος της Αριστεράς). Οι «κηφήνες» κερδίζουν πάντα, ξέρεις καλύτερα από μένα για τις «μέλισσες» Fairy Smoke, γκάγκα; Α ρε, οι μυτιληναίινικες «σπόντες» φίλε μου…

Advertisements

One thought on “Πόσο κοστίζει (και στην ψυχή ακόμη) μια παρέλαση;

  1. Εδώ Μυτιλήνη… Η 28η Οκτωβρίου πέρασε, μαζί και η παρέλαση (μια παρωδία παρέλασης, αφού ο συγχρονισμός πήγε κατά διαβόλου – γέλιο είχε και πολύ το χάρηκα!), έχοντας να θυμάμαι αυτή την μέρα για το συναίσθημα που με πλημμύρισε μόλις άρχισε ο ουλαμός μου να περνάει μπροστά από τον συγκεντρωμένο κόσμο με τα χέρια μας να προσπαθούν να υψωθούν συγχρονισμένα αφήνοντας πίσω τους κουρασμένες ανάσες, σφιγμένα πρόσωπα, ψιθυριστές βρισιές και σταγόνες ιδρώτα, κάτω από τα χειροκροτήματα των θεατών με τα παιδιά να κρατάνε την γαλανόλευκη (σε άλλες περιστάσεις κρατάνε την ερυθρόλευκη κ.ο.κ.), θαυμάζοντας τα όπλα και τα στρατιωτάκια τους που έχουν κάπου στο σπίτι συσκευασμένα σε ζελατίνες ή πεταμένα κάτω από κάποιο χαλί έτοιμα για την επόμενη ώρα παιχνιδιού, να έχουν πάρει σάρκα και οστά και να γεμίζουν το βλέμμα τους, παρέα με το εμβατήριο να γεμίζει τα αυτιά τους και το χαμόγελο των γονιών και των μεγαλυτέρων που τόσο εμπιστεύονται να τα βεβαιώνουν πως πρέπει να γελάνε κι αυτά, ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνουν και να καθησυχάζουν τα δίκαια ερωτήματά τους γιατί οι μεγάλοι υποστηρίζουν πως κάποια στιγμή τα παιχνίδια θα λάβουν τέλος. Αν δεν χαμογελάνε στο κάτω κάτω, τι θα πούνε οι γείτονες. Δεν θέλω να το σκέφτομαι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s